Ateizm

İnançlılar İçin Düşündürücü Sorular 2

2012-01-24T06:23:00.000+02:00

1- Madem bütün canlılar insanın hizmetine yaratıldı da, neden sizin de kabul ettiğiniz 500 milyon yıl önceki abuk sabuk canlılar yaratıldı, bunlar kime hizmet ettiler, ya dinozorlar kime hizmet etti, hele insanoğlunun yaşamadığı yerlerde yaşayan canlılar kime hizmet ediyor?

2- Neden tek gezegen yaratılmamış da 9 tane yaratılmıştır?

3- Tanrı Âdem’i yarattı, daha ortada kadın yaratma fikri yok. Âdem’in yalnız kaldığını görünce kadın yaratıyor. (hoş, tanrının bunu önceden bilip ikisini beraber yaratması gerekirdi ama neyse). Peki, kadın fikri yoksa Âdem’e neden cinsel organ veriyor? Bunu nerde kullanacak? (sadece işemek için mi? evetse testislerini vermesin o zaman, çünkü testislerin işemede hiçbir görevi yoktur). Hadi diyelim ki Âdem ilk yaratıldığında cinsel organı yoktu da sonra takıldı. Şonra Havva yaratıldı, peki Havva’nın göğüsleri var mıydı? Eğer bir çocuk emzirmeyecekse neden bu göğüsler vardı. Aynı şekilde cinsel organı (rahim ve dölyatağını kapsayan tüm cinsel organ) var mıydı? Varsa neden. Yoksa Âdem’le Havva birbirlerinden nasıl etkilendiler de yasak bir iş yaptılar. (seviştiler yani). Sevişmek için birbirlerinden elektrik almaları, etkilenmeleri lazım, içlerinde cinsellik olması lazım, cinsel organlar ve cinsel dürtüler olmadan bu ilişki olmaz.

4- DİNCİ: Yerçekimi, güneşe uzaklık, ozon, dönme hızı, manyetik alan. Bunlardan birisi uygun ayarlanamasaydı hayat olmazdı. Bunların hepsini birden yaratan ise Allah’tır.

CEVAP: Evet olmazdı, ama hepsi olduğu için hayat var. Venüs’te bunlardan birçoğu olmadığı için hayat yok, burada hayat olması yalnızca bir tesadüftür, ayrıca bir sürü yıldız sistemindeki diğer gezegenlerde hayat olup olmadığını da henüz bilmiyoruz. Ancak en azından Mars’ta bakteri olduğunu biliyoruz. Belki de başka bir galaksideki başka bir gezegende, çok farklı kozmik ve atmosferik koşullara göre evrimleşmiş, bize hiç benzemeyen canlılar yaşıyordur ve “tanrımız yüce cuvcuv bu kadar ince ayarlamamış olsaydı hayat olmazdı, demek ki her şeyi yaratan yüce cuvcuv’dur” diye tapınıp duruyorlardır. Olamaz mı?

5- DİNCİ: İnsan üreme sisteminde, spermlerin yumurtayla karşılaştığı ortam asidiktir, tanrı bu yüzden spermi özel bir zırhla yaratmıştır.

CEVAP: Peki tanrı neden bu kadar işi zorlaştırıyor ki, ortamı asidik yapmasaydı da spermi de zırhsız yapsaydı ya, boşuna hücreciğe bir de zırh taşıttırıyor. Yani gereksiz bir problem yaratıyor ve bu gereksiz problem için bir de çözüm yaratıyor, ne kadar ilginç değil mi?

6- DİNCİ: Hareket eden şeylere, yani canlılara Allah ruh vermiştir, ruhları sayesinde bu hareketlerini yaparlar, her şeyi ruhları sayesinde yaparlar

CEVAP: Amiplerin de mi ruhu var? Ya virüslere ne demeli? Canlı vücudu dışında ölü olan bu yaratıkları açıklayacak bir dinci var mı acaba?

7- Dincilerin en çok kullandığı ifade şudur:

..................'dır. Bu ise ..............’nın yaratılmış olduğunu gösterir.

Örneğin: Dinciler, çıngıraklı yılanın özelliklerini nereden bulduysa açıklıyor, zehir sisteminden, algılama sisteminden bahsediyor ve bu yılanın kesinlikle yaratılmış olması gerektiğine inanıyor ve bunun gerçeklik olduğundan bahsediyor.

CEVAP: Bir kere bilimsel gerçeklik bu değildir, bilimsel yöntemin izlediği yol bu değildir.

Öncelikle bilimsel yöntem adımlarına bir bakın ve sonra devam edin.

Yani, elde ettiğin bulguları test edip denemediğin sürece bilimsellikten bahsedemezsin, dolayısıyla bir dinci hiçbir zaman bilimsellikten bahsedemez ve edemeyecektir de çünkü onun savunduğu şeyler inançlardır ve inançlar test edilemez, deneye tabi tutulamaz.

8- Bir diğer çok kullanılan ifade de, “bu, tesadüflerle oluşmadığına göre, kesinlikle yaratılmış olmalıdır” şeklindeki ifade olup az öncekine benzemektedir. Burada bir varsayım üzerine, insanları ikili olasılık kıskacına alıp, ona birini dayatma taktiği kullanılmıştır. Yani 3. bir alternatif olan “bunun cevabını henüz veremiyoruz” denmiyor da hemen bu bir yaratıcıya bağlanıyor. Üstelik bu bilinçli varlığın, yaratıcının da kesinlikle Allah olduğu belirtiliyor. Varsayalım ki UFO’lar var, bu bilinçli yaratıcılar neden UFO’lar olmasın.

9- DİNCİ: Allah tüm canlıları ayrı ayrı yaratmıştır, insan da bunların en üstünüdür.

EVRİMCİ: Peki neden bu farklı canlıların yapı taşlarını farklı yaratmamış, hele insan gibi üstün olduğunu söylediğin bir yaratığınkini? Yani insanın yapıtaşıyla basit bir böceğin yapı taşı aynı olur mu hiç, yakışır mı bu insanın üstünlüğüne?

Ayrıca insan en mükemmel canlı falan da değildir. En azından mükemmel değildir. Biyolojik olarak pek çok kusuru, verimsiz çalışan sistemleri, kısır döngüye girmeye yönelik biyolojik hataları vardır. İnsanın pek de sanıldığı kadar kusursuz olmaması, onun her şeye muktedir bir tanrı tarafından yaratılmadığının bir göstergesi olsa gerektir.

Ancak, insanı doğaya ve çevreye hâkim kılan beş temel unsuru vardır:

i) Frontal lobunun ve neo-korteksinin diğer primatlara oranla daha gelişmiş olması. Türkçesi, beyninin daha gelişmiş olması.

ii) Gırtlak yapısının farklı sesleri çıkaracak yapıda olması ve geliştirebildiği dil yeteneği.

iii) İkinci beyni olan elini çok sofistike kullanabilmesi.

iv) Ayakta durabilmesi ve tüylerini kaybetmiş olması sonucu soğuk iklimlere adaptasyon sağlayabilmek için alet yapabilmesi, hayvanların kürklerini kullanabilmesi, ateşi kullanabilmesi .

v) Diğer primatlar gibi gruplar içinde yaşaması, yardımlaşması, sosyal bir varlık oluşu.

Evrimci: Eğer çok mükemmelsek

Neden arkamızda gözümüz yok, böylece arkadan gelen tehlikeden haberimiz olmuyor?

Neden ufacık mikroplara hemen teslim oluyoruz?

Neden bir çita kadar hızlı koşamıyoruz ve bir kartal kadar keskin gözlerimiz yok?

Bunları bizden daha iyi yapan canlılar olduğuna göre, biz mükemmel değiliz.

10- Dincilerin en çok sevdiği hayvan da deve. Devenin bir sürü özelliğinden bahsediyor, hatta Kuran’ın da deveyle ilgili ayetler içerdiğini söylüyorlar. Aynı şekilde meyve olarak da sürekli hurmadan bahsedilir. Neden?

CEVAP: Yahu kardeşim, Muhammed’in etrafında deveden başka hayvan mı vardı? Tabi ki deveden bahsedecek, bukalemundan veya tarantuladan değil. Aynı şekilde Arabistan yarımadasında en çok bilinen ve yetişen meyve de hurmadır. O yüzden bunlara sık sık atıf yapılmıştır. O dönemde Arabistan yarımadasında bilinmeyen veya Muhammed’in bilmediği hiçbir şey Kuran’da geçmez. Örneğin penguen, lama, patates, mısır vs. hiç bahsedilmez. Koskoca Allah sadece o çağda Arapların bildiği şeyleri biliyormuş demek ki, ya da diğer yerler hakkında biraz bilgi vereyim, müjdeleyeyim dememiş. Amerika kıtasından, Antarktika’dan bile bahsetmemiş. Dincilere sorsan Kuran’da yok yok. Big bang’dan beri bütün bilimsel veriler içinde.

11- DİNCİ: Vücuttaki organlardan biri olmasa canlılar yaşayamazdı, hepsinin önemli görevleri var.

CEVAP: Hiç de bile.

Apandisit: eskiden insanların (ve atalarının) besinlerin farklıyken sindirimde işe yarıyordu ama şu an yaramıyor, hatta enfeksiyon kaparsa ölebilirsin.

Kulak kası: İnsanların bazıları kulak kaslarını oynatabilmekle beraber bu bir işe yarmamaktadır, eskiden ne işe yarardı onu bilmiyorum ama herhalde düşmanın veya avın yaklaştığını anlamak için hassas duymayı sağlıyor olabilirdi.

Yirmi yaş dişi: Çiğnemede herhangi bir görevi yoktur.

Vücut kılları: Bir zamanlar ısıyı korumaya yardımcıydılar: şimdi herhangi bir görevleri yoktur.

Kuyruk: Nadiren 10-15 cm boyunda kuyruklu insanlar doğmaktadır. Bunun dışında bir de kuyruk sokumumuz bulunmaktadır. Bu da eskiden sahip olduğumuz bir kuyruğun kalıntısıdır. Zaten kuyruklu doğanlarda ise kuyruğu yok eden gen devreye girmediği için kuyruklu doğarlar. Aslında insanların hepsi embriyonik gelişim içinde kuyrukludurlar, daha sonra diğer genlerin etkisiyle bu yok olur.

12- Dinozorlar neden yaratıldılar? Hadi yaratıldı, neden meteor yağmuruna tutuldular (şimdilik öyle biliniyor) da öldüler? Aynı şekilde diğer soyu tükenen canlılar neden yaratıldılar da sonra soyları tükendi? Bu soruyu daha önce de sormuştum ama çok seviyorum bu soruyu bir daha sorayım dedim.

13- Biz diyoruz ki, fosil tabakalarında belli bir sıra olması, evrim teorisini destekler.

DİNCİ: Bu yaratılışla da açılanabilir. Allah, canlıları yaratırken belli bir sıra izlemiştir. Önce deniz canlılarını sonra sürüngenleri, sonra kuşları ve memelileri yaratmış, dünyayı böylece düzenledikten sonra da insanı yaratmıştır.

EVRİMCİ: Peki, siz hep bir zincirden bahsediyorsunuz. Bir canlı diğerini yer, onu başkası yer, onu da başkası .... Bu yüzden hepsinin bir anda yaratılması gerekmez miydi? Yeni eklenen bir tür veya soyu tükenen bir tür zinciri bozmaz mı? Ayrıca hani tüm canlılar insanın hizmetine yaratılmıştı (bu soruyu da önceden sordum). Bu, işte sizin çelişkiniz?

14- DİNCİ: Kompleks parçalar nasıl olur da birleşir? Kalp, böbrek, ciğer v.s nasıl olur da birleşip bir insanı oluşturur? Demek ki insan yaratılmıştır.

EVRİMCİ: Yahu kardeşim, biz demiyoruz ki bunlar bir anda oluştu da sonra birleşti. Bunlar uzun bir süre içinde koloni sistemiyle oluşmuştur. Tek hücreli canlılar birleşip koloniler oluşturmuşlar, bunlardan bir kısmı solunumu, bir kısmı sindirimi v.s üstlenmişlerdir daha sonra organlaşmışlar ve diğer organlar da bu şekilde oluşmuşlardır. Mesela hayvan hücresindeki mitokondrinin daha önceleri oksijenli solunum yapan bir bakteri olduğu daha sonra insan vücuduna girerek onla simbiyoz bir yaşam sürdüğü anlaşılmıştır. Zaten kendine ait bir DNA’sı olduğundan belli.

15- DİNCİ: Gözdeki kompleksliği görmüyor musun? Böyle karmaşık bir yapı kesinlikle yaratılışın bir göstergesidir. Birdenbire ve eksiksiz olarak yaratılmıştır.

EVRİMCİ:

a. Peki, kullanamadıkları halde neden yarasalara ve termitlere(karınca benzeri bir böcek) göz vermiş?

b. Neden yılana da az kullandığı gözü vermiş, ayrıca sonra pişman olup da “dur sana bir de kızılötesi algılama sistemi vereyim” mi demiş?

c. Madem bu kadar kusursuz bir yaratıcı var da, erkeklik organının niye sünnetli yaratmamış, yoksa sonradan hatalı imalat yaptığını anlayıp da sünneti mi göndermiş insanlara?

16- DİNCİ: Bir zigot (insan embriyosunun ilk hali), bölünüyor ve 2 hücre oluyor, sonra 4, sonra 8 ve daha sonra hücreler farklılaşmaya başlıyor. Hücreler bunu nereden biliyor?

EVRİMCİ: Elbette evrendeki her şeye hükmeden üstün bir bilinç sayesinde değil.Buna yol açan tamamen genetik materyalimiz ve aslında kimyasal zorunluluklardır. Bu konuda detaylı bilgi almak isteyenler şu yazıyı okuyabilirler:

http://www.evrimagaci.org/yazilar/hucre-kaderi-hucre-farklilasmasi-ve-hucrelerdeki-sozde-bilinc-uzerine

SORU: Peki bunlara gerek var mı, yani spermler yumurtaya değdiği anda, ufak bir insan oluşsun orda, bu zamanla büyüsün, ne gerek var öle bölünmelere falan. Tanrı neden bunu seçmemiş de böyle bölünmelerle falan uğraşmış?

17- Tanrı ozon tabakasını neden yaratmış? Güneşi zararsız yapsaydı ya.

18- Dincilere göre, tanrı, tek insan olan Âdem’in yalnızlığına üzülür ve o uykudayken kaburgasından bir parça alıp Havva’yı yaratır. Ama ikisine de cinselliği yasaklar ve onun sembolü olan yasak meyve ağacından meyve yemeği yasaklar. Hâlbuki onların vücuduna cinsel organları da, temel içgüdü olan üreme güdüsünü de koyan odur. Soruyorum size, çıplak bir kadınla çıplak bir erkek bir odada dursalar ve birbirlerini beğenseler bunlar rahat durabilirler mi?

Bir primat eli

Ayrıca şunu söylemek gerekiyor ki, eşeyli üreme yaklaşış 1-1,25 milyar yıl önce ortaya çıkmıştır. Bu da genetik çeşitliliği artırmıştır. Ve dişinin özü erkek değil, erkeğin özü dişidir, çünkü insan embriyolojik gelişimi sırasında önce dişidir, testosteron hormonu devreye girerek insanı erkek yapar.

19- DİNCİ: En ünlü bilim adamları evrim teorisini reddetmektedirler.

EVRİMCİ: Yalaaaaan yalan. Bilim adamları evrimi bir gerçek olarak kabul etmektedirler, sadece mekanizmalar tartışılmakta ve bazı boşluklar olduğuna bunların ileride doldurulacağına inanmaktalar. Eskiden çok olan boşluklar gittikçe doldurulmaktadır. Arkadaşlar şunu iyice kafanıza sokun, evrim bilimsel bir gerçektir. Tıpkı yerçekimi gibi, manyetizma gibi… Evrim olgusuyla evrim teorisi farklı şeylerdir. Bütün canlılar biyolojik olarak evrim geçirir ve bu ispatlanmıştır. Bu gerçeğin önünde duramazsınız. Evrim yok demek dünya düzdür demekle eşdeğerdir. O yüzden komik duruma düşmemek, rezil olmamak için evrimle ilgili gerçek bilimsel kaynaklardan, kitaplardan okuyarak öğrenin, şarlatanların kaynaklarından değil.

20- DİNCİ: Yaşam deneylerle oluşturulamamıştır.

EVRİMCİ: Evet belki bir hücre henüz oluşturulamamıştır ancak hücrenin yapı taşları olan aa’lar, nükleik asitler, yağ asitleri oluşturulmuştur. İnsanlık bunlarla uğraşmaya başlayalı hepi topu 150 yıl olmuştur ancak doğanın bu iş için 2 milyar yılı vardı. Bunu göz ardı etmek iyi niyetli olmaz. Ayrıca hücrenin yapıtaşlarının oluşturulması ve Miller – Urey deneyi ile ilgili şu yazıyı okuyabilirsiniz:

http://www.evrimagaci.org/yazilar/miller-urey-deneyi-nedir-neyi-ispatlamistir

Ayrıca canlılığın ortaya çıkışı ve evrimiyle ilgili şu yazı dizisini okuyabilirsiniz:

http://www.evrimagaci.org/etiketler/canliligin-evrimi

Zihninizi önyargısız olarak bilimsel bilgiye, şüpheciliğe ve sorgulamaya açtıkça, evreni ve doğayı daha yakından tanıyacak ve aslında ne kadar gizem barındırırsa barındırsın kainattaki hiçbir şeyin ve hiçbir sürecin üstün bir bilince gereksinimi olmadığını fark edeceksiniz.

İlgili Yazılar: İnançlılar İçin Düşündürücü Sorular 1

İnançlının Mantığı ve Bilimsel Düşünce

2012-01-24T02:11:00.001+02:00

Teist'teki zihniyet öyle terstir ki, bir cümleden ne anlaşılacağıve cümlenin doğru olup olmadığı, cümleyi söyleyen kişiye bağlıdır. Yoksa mantığa,akla, bilime, sağduyuya değil. Neyin doğru olduğuna baştan karar verilmiştir. Cümlebu karara göre test edilir. Karar cümlenin test edilmesinden sonra, bu testinsonucuna göre verilmez. Yoksa olur ya, maazallah, dogmalarıyla çelişen bir şeylerikabul etmek zorunda kalabilirler. Öyle bir riske girilir mi hiç?

Doğrunun ne olduğuna testten önce karar verirler.

Ondan sonra da kalkıp dinin ne bilgilerinin, ne de yöntemininbilimle çelişmediğini söylerler.

Kuran'a göre evren 6 günde yaratılmıştır dersin. Oradaki günbizim bildiğimiz gün değil derler.

Allah yeryüzünü yaygı gibi yayıp uzatmış, dağları da destekolsun diye direk gibi dikmiş kurana göre dersin. Bunlar mecazi anlatımlar, öyledeğil o iş derler.

Yakın göğü insanlar gece yön bulabilsinler diye yıldızlarlakandil gibi süslemiş ve bu gök boşluğunda kuşlar uçar kurana göre dersin. Yıldızlariçin, yeryüzünden bakan insanin bakış acısından bir anlatım bu derler.

Mantıksızbir yön bulmazlar, kuşların uçtuğu gökten ise uzayın değil, yakın atmosferin kastedildiğiyorumunu yapıp, yine kendilerini rahatlatırlar.

Omuzdaki melekler konusunda, bunların var olmadıkları doğrudan,kolayca gösterilemeyeceği için, şimdilik ilk anda anlaşılan anlamına sadık kalır,bilim böyle bir şeyin olmadığını gösterene kadar (eğer gösterebilirse) cümleye olduğugibi inanırlar.

Cinler konusunda da öyle. Cinlerin ateşten yapılmış olmasıkonusunda polemik yapmaya kalkar, "Yahu ateşten yapılmışsa, niye göremiyoruzki?" diye sorarsan, her nedense kendi akıllarına gelmeyen bu sorudan rahatsızolmaz, "Allah’ın hikmetinden sual olunmaz" deyip geçiştirirler.

Âdem - Havva hikâyesine bakıp, Evrimsel gerçekleri eğer bilmiyorlarsaveya dini önderleri "Evrim yanlıştır" demişse, bu hikâyeyi olduğugibi alır, yorumlamadan, ilk anlamıyla, olduğu gibi inanırlar ve bilimireddederler.

Yok, eğer, o kadar kati bir tutumları yoksa ve/veya bu konudakibilimsel bilgilerden biraz haberdarlarsa, o zaman ortaya evrim'in kuran'da da olduğunusöyleyen evrimci İslamcılar çıkar. Âdem ve Havva hikâyesini bu sefer sembolik,simgesel ve düz anlamıyla alınmaması gereken bir şey olarak yorumlarlar.

Neyi düz anlamıyla alıp, neyi yorumlayacaklarına itirazedilecek gerçeğin ne derece açık olduğuna göre karar verirler. Bilim bir şeyiartik şüpheye yer bırakmayacak kadar açık bir biçimde göstermişse, o konudabilimle çelişen dini anlatımları yorumlayıp mecazlandırırlar. Eğer henüzbilimsel olarak o konuda kesinlik yoksa bağlayıcı bilgi yoksa o zaman dini anlatımıdoğrudan alır, ilk anlamında diretirler.

Bu zihniyet, öyle bir zihniyettir ki, "Ay beyazpeynirden yapılmıştır" diye bir cümle söylerseniz kendisine, bu cümledenne anlayacağına cümlenin nereden alındığına göre karar verecektir:

-Eğer bu cümlenin bir çocuk masalından alındığını söylerseniz, doğaldır, saçmazaten, masaldır deyip geçecek.

-Eğer cümlenin bir insanin iddiası olduğunu söylerseniz, bu kişinin bilgisizliğindenve anti bilimselliğinden dem vuracak.

-Eğer cümlenin İncil’de geçtiğini söylerseniz, doğaldır, zaten tahrif edilmişkitap diyecek.

-Eğer cümlenin Kuran’da geçtiğini söylerseniz, bu sefer "Acaba bu cümledene demiş olabilir?", "Bu cümleyi nasıl anlamalıyım ki bilimle çelişmesin"diyecek. Ona göre de yorumlar yapacak. "Efendim, burada Ay'ın rengi ileilgili sembolik bir anlatım yapılmakta, vs" tarzında.

İste teist mantığı böyle ters bir mantıktır. Bu kadar şartlanmışve bu kadar anti bilimseldir.

Bu yüzden Müslüman ülkelerden hiçbir bilimsel buluş çıkmaz.Hıristiyanların radikal kesiminden de.

Bilim adamları arasında yapılan anketlere baktığınızda,uzman bilim adamlarının ezici çoğunluğunun ya ateist, ya agnostik, ya dapanteist veya deist olduğunu görürsünüz.

Bu durumun sebebini anlamak zor değil. Çünkü Teist mantaliteninanti bilimselliği çok açık.

Tanrı: Başarısız Hipotez

2011-12-15T22:45:00.000+02:00

Fizik ve astronomi profesörü Victor J. Stenger’ın God: The Failed Hypothesis aldı kitabı tanrının varlığı konusunda yazılmış ve bu konuyu bilimsel açıdan inceleyen en başarılı kitaplardan biridir.

Tanrının varlığına inanın ya da inanmayın, aklınızda sorular, şüpheler olsun ya da olmasın, bu kitabı okumanızı ve bilimin bu konuda neler söylediğini, bilimsel delillerin neyi gösterdiğini, neye işaret ettiğini, hangi argümanları desteklediğini bir fizik ve astronomi profesörünün kaleminden okumanızı tavsiye ederim.

Aslında bu kitabı Stenger’ın 2003 yılında yayımlanan ve Türkçe’ye Bilim Tanrı’yı Buldu mu? adıyla çevrilmiş olan Has Science Found God? adlı kitabının devamı, bir adım ileri taşınmış hali olarak görmek mümkün. Her ne kadar çevirisini beğenmemiş olsam da bu kitabı da edinip okumanızın faydalı ve oldukça bilgilendirici olacağını düşünüyorum.

Richard Dawkins’in Tanrı Yanılgısı‘nın başına gelenleri gördükten sonra hangi yayımcı kitabevi bu işe girişmek ister bilmiyorum ama God: The Failed Hypothesis Türkçe’ye Tanrı: Başarısız Hipotez olarak, konuya hakim ve yaptığı işin hakkını verecek biri tarafından çevrilirse çok güzel olurdu. Ama ben bunu beklemeden kitaptan bazı bölümleri sizlerle paylaşmak istiyorum. Aslında paylaşmak istediğim o kadar çok bölüm var ki onun için bunları parça parça aktaracağım. Bu yazımda Mümkün Olan ve Olmayan Tanrılar (Possible and Impossible Gods) başlıklı 9. bölümde Stenger’ın sunduğu Tanrı hipotezine destek sağlayacak varsayımsal gözlemleri sizlerle paylaşacağım. Yapacağım şeyin tam bir çeviri olmadığını, anlatılmak istenen şeyi en uygun Türkçe ile ve net ifadelerle anlatmaya çalışacağımı en baştan belirtmek isterim. Birkaç yerde de açıklama amaçlı olarak köşeli parantez içinde ve italikli font ile kendi açıklamamı ekledim.

Tanrı Hipotezine Destek Sağlayacak Varsayımsal (Hipotetik) Gözlemler

1. Tamamen doğal süreçlerin evreni oluşturmak için yetersiz olduğu kanıtlanabilirdi. Mesela evrenin ölçülen kütle yoğunluğu, evrenin tam da sıfır enerji (bunun hiçliğin enerjisi olduğunu varsayıyoruz) konumundan başlaması için gerekli olan değerde çıkmayabilirdi. Bu, evrenin oluşması için enerji korunumunun ihlal edilmesinin yani bir mucizenin gerekli olduğu anlamına gelirdi.

2. Tamamen doğal süreçlerin evrendeki düzeni oluşturmak için yetersiz olduğu kanıtlanabilirdi. Mesela evrenin genişlemediğini ve bir gök kubbe (İncil’de ifade edildiği gibi) olduğunu düşünün. Termodinamiğin 2. kanunu evrenin geçmişte hep olabilecek maksimum değerinden daha düşük entropiye sahip olmasını gerektirecekti. Bu durumda eğer evrenin bir başlangıcı varsa, bu başlangıç dışardan empoze edilmiş bir düzen olmalıydı. Evrenin başlangıcı olmasa bile yani geçmişte sonuza kadar gidiyor olsa bile yine de devamlı artan düzenin kaynağını açıklamamız gerekirdi. [Burada kullanılan "firmanent" kelimesi Kuran'daki "sema" yani gök ile aynı anlamdadır. -dv]

3. Tamamen doğal süreçlerin Dünya’nın kompleks yapısını oluşturmak için yetersiz olduğu kanıtlanabilirdi. Mesela Dünya’nın yaşının evrim için çok kısa olduğu ortaya çıkabilirdi. Basit şüreçlerin kompleks yapılar oluşturamayabilirdi.

4. Evrimi yanlışlayan kanıtlar bulunabilirdi. Fosiller evrimle izah edilemeyecek şekilde tarihsel sıralanıştan yoksun olabilirdi. Canlıların tamamı aynı genetik şemaya dayanmayabilirdi. Geçiş türleri gözlemlenmeyebilirdi.

5. İnsan hafızası ve düşünceleri bilinen fiziksel süreçlerle mantıklı bir şekilde açıklanamayan deliller sunabilirdi. Bilim zihnin fiziksel olarak mantıklı bir şekilde açıklanamayan sıradışı güçlerinin varlığını belirleyebilirdi. Bilim sonraki yaşamla ilgili tatmin edici deliller ortaya çıkarabilirdi. Mesela öldüğü kesinleşmiş birinin bilmesi mümkün olmayan ve daha sonradan doğruluğu ortaya çıkan bazı bilgilerle birlikte yaşama dönebilirdi. [Bunun teolojik bir temeli olup olmaması önemli değil. Bunlar olabilecek ve olduğu takdirde Tanrı hipotezine destek sağlayacak şeylerdir. -dv]

6. Vahiy ile elde edilen bilgilerin doğrulanmasıyla fiziksel olmayan bir haberleşme kanalının varlığı deneysel olarak onaylanmış olurdu. Mesela bir insan Tanrı’dan aldığı vahiy ile Dünya’nın sonunun tam tarihi öğrenebilir ve daha sonra bu olay gerçekleşebilir. [Burada anlatılmak istenen şey normal olarak sahip olunması mümkün olmayan bilgilerin vahiy ile elde edilmesinin Tanrı hipotezine destek sağlayacağıdır. -dv]

7. Dini metinlerdeki mucizevi olayların ve anlatılan hikayelerin doğruluğunu gösteren fiziksel ve tarihsel deliller elde edilebilirdi.

8. Boşluğun mutlak olarak dengeli (stabil) olduğu ve böylece hiçbir şeyden ziyade birşeylerin varolması için bazı aksiyonların olması gerektiği ortaya çıkabilirdi.

9. Evrenin insan yaşamı için çok uygun olduğu ve böylece insan yaşamı temel alınarak yaratılmış olması gerektiği sonucuna varılabilirdi. İnsanlar kıtalar arasında dolaşır gibi gezegenler arasında dolaşabiliyor ve diğer tüm gezegenlerde yaşam desteği için birşeye ihtiyaç duymaksınız yaşayabiliyor olabilirdi.

10. Doğa olayları nötral matematiksel kanunlardan ziyade bazı ahlaki kurallara uyuyor olabilirdi. Mesela yıldırımlar genelde kötü, ahlaksız insanları çarpıyor; kötü davranışlar sergileyen insanlar daha sık hasta oluyor; rahibeler uçak kazalarından sağ kurtuluyor olabilirdi.

11. İnananlar inanmayanlara göre daha yüksek ahlakı değerlere ve bazı diğer ölçülebilir üstün değerlere sahip olabilirdi. Mesela hapisler ateistlerle doluyken inananlar mutlu, refah içinde sevgi dolu aileleriyle yaşıyor olabilirdi.

Ama bunların hiçbiri olmadı. Tanrı hipotezi elimizdeki verilerle onaylanmadı. Aslında bu hipotez eldeki verilerle güçlü bir şekilde çelişmektedir. (Victor J. Stenger, God: The Failed Hypothesis, s. 231-233)

Maddenin Oluşumu

Tanrı: Başarısız Hipotez başlıklı yazımda Victor J. Stenger’ın yazımla aynı adı taşıyan kitabından, tanrı hipotezine destek sağlayabilecek hipotetik (varsayımsal) gözlemleri aktarmıştım. Bu hipotetik gözlemlerin aslında Stenger’ın ifade ettiği gibi değil de tanrı hipotezine destek sağlayacak şekilde sonuçlandığını iddia edenler olabilir diye düşünerek bu konularda kitabın diğer bölümlerinde yer alan açıklamalara değinmeye karar verdim. Bugün hipotetik gözlemlerden bir numaralıyı ele alacağım. İlk olarak hipotetik gözlemi hatırlayalım:

Bunu okuyunca bazılarının aklı karışmış olabilir. “Büyük patlamadan (Big Bang) önce kütle ve enerji yoktu ama şimdi var. Yani kütle ve enerji korunumu yasası en azından bir kere ihlâl edilmiş olmalı.” diye düşünenler olmuştur. Bu yazıda Victor Stenger’ın bu konuyla ilgili açıklamalarını sizlere aktaracağım. Kitabın Cosmic Evidence başlıklı 4. bölümündeki Creating Matter başlıklı alt bölümün ilgili gördüğüm kısımlarını en anlaşılır şekilde aktarmaya çalışacağım. Geçen sefer yaptığım uyarıyı tekrar yapayım: Yapacağım şey tam bir çeviri değildir. Anlatılmak istenen şeyi en uygun Türkçeyle ve net ifadelerle anlatmaya çalışacağım. Bu arada başlamadan şunu da belirteyim. Yazıda geçen “mucize” kelimesi Richard Swinburne’ün The Existence of God kitabında tanımladığı şekilde yani fizik kanunlarındaki tekrarlanmayan askıya alınmalar olarak kullanılmıştır. Yani fizik kanunlarının tanımladığının aksine olan olaylar mucize olarak kabul edilmiştir.

20. yüzyılın başlarına kadar, evrenin oluşumu için bir veya daha fazla mucizenin gerekli olduğuna dair güçlü bulgular vardı. Şu anda evrende büyük miktarda madde bulunuyor ve madde, kütle diye tanımladığımız fiziksel büyüklükle karakterize ediliyor. 20. yüzyıldan önce maddenin ne yaratılabileceği ne de yok edilebileceğine sadece bir türden başka bir türe dönüştürülebileceğine inanlıyordu. Bu nedenle maddenin varlığı, yaratılış anında bir kereliğine maddenin korunumu yasasının ihlâlini gerektirdiği düşüncesiyle bir mucize olarak görülüyordu.

Fakat Albert Einstein, 1905′te yayımladığı özel görelilik teorisiyle maddenin enerjiden yaratılabileceğini ve enerjiye dönüşerek yok olabileceğini gösterdi. Bilimcilerin “Einstein’ın ünlü eşitliği” dedikleri E=mc², bir cismin kütlesi m ile eşdeğer durağan hal enerjisi E‘yi ilişkilendirir. Buradaki c ise evrensel bir sabit olan ışığın vakumdaki hızıdır. Bu eşitliğe göre durağan haldeki bir cisim enerji taşımaya devam eder.

Bir cisim hareket ettiğinde kinetik enerji denilen ek bir enerji taşır. Kimyasal ve nükleer etkileşimlerde kinetik enerji durağan hal enerjisine dönüştürülebilir ki bu kütle üretmeye eşdeğerdir. Aynı zamanda bunun tersi de gerçekleşir; kütle veya durağan hal enerjisi kinetik enerjiye dönüştürülebilir. Bu şekilde, kimyasal ve nükleer etkileşimler kinetik enerji oluşturabilir ve bu enerji daha sonra motorları çalıştırmakta veya birşeyleri havaya uçurmakta kullanılabilir.

Yani, evrende kütlenin varlığı hiçbir fizik kanununu ihlâl etmez. Kütle enerjiden gelebilir. Ama o zaman enerji nereden geldi? Aynı zamanda termodinamiğin birinci kanunu olarak da bilinen enerji korunumu kanuna göre enerjinin bir yerlerden gelmiş olması gerekir. Prensip olarak yaratılış hipotezi, 13.7 milyar yıl önce büyük patlamanın başlangıcında enerji korunumunun ihlâl edildiğine dair direkt gözlem veya teorik gereklilik ile doğrulanabilirdi.

Ama ne gözlemler ne de teori durumun böyle olduğunu işaret ediyor. Birinci kanun, kapalı bir sistemde toplamı sabit kalmak koşuluyla enerjinin bir türden diğerine dönüşebilmesine izin veriyor. Dikkat çekici bir şekilde, evrenin toplam enerjisinin sıfır olduğu görülmektedir. Ünlü kozmolog Stephen Hawking’in Zamanın Kısa Tarihi‘nde dediği gibi, “Uzayda yaklaşık olarak tekdüze olan bir evren söz konusu olduğunda negatif kütle çekim enerjisi ve madde ile temsil edilen pozitif enerjinin birbirlerinin tam olarak götürdükleri gösterilebilir. Yani evrenin toplam enerjisi sıfırdır.” Daha belirli olmak gerekirse, ufak ölçüm hataları içinde, evrenin ortalama enerji yoğunluğu tam da (ufak bir kuantum belirsizliği içinde) sıfır enerji konumundan oluşan bir evrende olması gerekene eşittir.

Evrenin ilk saniyesinin çok ufak bir bölümünde üstel bir genişleme sürecinden geçtiğini söyleyen büyük patlama teorisinin modern bir uzantısı olan şişme teorisine göre pozitif ve negatif enerjiler arasında yakın bir denge olması gerektiği tahmin ediliyor, öngörülüyor. Şişme teorisi son zamanlarda, yanlış olduğunu gösterebilecek düzeyde zorlayıcı bazı gözlemsel testlere girdi. Şu ana kadar tüm testlerden başarıyla geçti.

Kısaca, madde ve enerjinin varlığı varsayılan yaratılış anında enerji korunumunun ihlâl edilmesini gerektirmemektedir. Aslında veriler, bu tip bir mucizenin olmadığı hipotezini kuvvetli şekilde desteklemektedir. Eğer bu tip bir mucizeyi, yaratıcı hipotezinin bir tahmini, ögörüsü olarak dikkate alacak olursak, o zaman bu öngörünün onaylanmadığını söyleyebiliriz.

Ayrıca bu örnek, bilimin Tanrı hakkında söyleyecek hiçbir şeyi olmadığını yönündeki savı çürütmeye de yaramaktadır. Ölçüm sonuçlarımıza göre evrenin kütle yoğunluğunun, sıfır enerji konumundan oluşan bir evreninkiyle tam olarak eşit değerde olmadığını varsayın. Bu durumda, evrenin oluşması için bir mucizenin yani enerji korunumu yasasının ihlâl edilmesinin gerekli olduğu sonucuna varmak için haklı, bilimsel nedenlerimiz olacaktı. Her ne kadar bu, herkesi tatmin edecek şekilde bir yaratıcının varlığını kanıtlayacak olmasa da mutlaka yaratıcının varlığı destekleyen kuvvetli bir işaret olacaktı. (Victor J. Stenger, God: The Failed Hypothesis, s. 115-117)

Düzenin Oluşumu

Victor J. Stenger’ın, tanrı hipotezine destek sağlayabilecek varsayımsal gözlemler olarak ortaya koyduğu maddeleri yine Stenger’ın kendi açıklamalarıyla sizlere aktarmaya devam ediyorum. Bu seferki konumuz evrendeki düzenin kökeni. Düzensizlikten düzen doğabilir mi? Düzenin ortaya çıkması bir tanrının varlığını gerekli kılar mı? Tanrı: Başarısız Hipotez başlıklı yazımdan hatırlayacağınız gibi Stenger şöyle demişti:

Tamamen doğal süreçlerin evrendeki düzeni oluşturmak için yetersiz olduğu kanıtlanabilirdi. Mesela evrenin genişlemediğini ve bir gök kubbe (İncil’de ifade edildiği gibi) olduğunu düşünün. Termodinamiğin 2. kanunu evrenin geçmişte hep olabilecek maksimum değerinden daha düşük entropiye sahip olmasını gerektirecekti. Bu durumda eğer evrenin bir başlangıcı varsa, bu başlangıç dışardan empoze edilmiş bir düzen olmalıydı. Evrenin başlangıcı olmasa bile yani geçmişte sonuza kadar gidiyor olsa bile yine de devamlı artan düzenin kaynağını açıklamamız gerekirdi. [Burada kullanılan "firmanent" kelimesi Kuran'daki "sema" yani gök ile aynı anlamdadır. -dv]

Bu yazımda Stenger’ın bu konuya daha derinlemesine değindiği bölümleri sizlere aktarmaya çalışacağım. Artık klasik hale gelen uyarımı tekrar ifade edeyim: Yapacağım şey tam bir çeviri değildir. Anlatılmak istenen şeyi en uygun Türkçeyle ve net ifadelerle anlatmaya çalışacağım.

Yaratıcı hipotezinin bir başka öngörüsü daha elimizdeki veriler tarafından onaylanma konusunda başarısız oluyor. Eğer evren yaratılmış olsaydı, evrenin yaratılış anında yaratıcı tarafından verilmiş olan bir miktar düzene sahip olması gerekirdi. Bu beklenti genelde termodinamiğin ikinci yasası temek alınarak ifade edilir. Buna göre kapalı bir sistemin toplam entropisi veya düzensizliği zaman ilerledikçe ya sabit kalmalıdır ya da artmalıdır. Eğer evren bugün için kapalı bir sistemse, bu her zaman için böyle olamaz gibi gözüküyordu. Geçmişte bir noktada düzenin evrene dışarıdan verilmiş olması gerekirdi.

1929 öncesinde bu, mucizevi bir yaratılış için güçlü bir argümandı. Fakat, bu yılda astronom Edwin Hubble galaksilerin birbirlerinden olan uzaklıklarıyla orantılı hızlarda birbirlerinden uzaklaştıklarını duyurdu. Bu gözlem evrenin genişlediği işaret ediyordu. Bu, büyük patlama için ilk delili sağladı. Genişleyen bir evren tamamen kaos içinde başlayıp, ikinci yasayla uyumlu olarak yerelleşmiş düzen oluşturabilir.

Bunu göstermenin en kolay yolu basit bir örnek. Evinizi temizlediğinizde çöplerinizi bahçenize attığınızı düşünün. En sonunda bahçeniz çöple dolacaktır. Fakat uygun bir tedbir alarak temizlik sonunda biriken çöplerinizi bahçeye atmaya devam edebilirsiniz. Sadece evinizin etrafında yeni alanlar alarak çöpleri atacak daha fazla alana sahip olabilirsiniz. Evrenin geri kalanında düzensizliği artırmak pahasına, evinizde yerelleşmiş düzen oluşturabilirsiniz.

Benzer şekilde evrenin belli bölümleri, düzenli hale gelme işlemi sırasında üretilen entropinin devamlı genişleyen ve o bölgeyi çevreleyen boşluğa saçılmasıyla daha düzenli hale gelebilir. Şekil 4.1′de gösterildiği gibi evrenin toplam entropisi termodinamiğin ikinci yasasının gerektirdiği şekilde, evren genişledikçe artar. Ancak, evrenin sahip olabileceği maksimum entropi yani maksimal (olabilecek en yüksek) entropi daha da hızlı artarak düzenin oluşabilmesi için daha fazla boş alan oluşmasını sağlar.

Bunun nedeni belli bir yarıçapı olan bir kürenin (evreni bir küre gibi düşünüyoruz) maksimal entropisi, aynı yarıçaptaki kara deliğin entropisine eşittir. Genişleyen evren bir kara delik olmadığına göre entropisi maksimal entropiden daha düşüktür. Buna göre, zaman ilerledikçe daha düzensiz hale gelse de, genişleyen evrenimiz maksimal düzensizlikte değildir. Ama bir zamanlar öyleydi.

Genişlemeyi günümüzden 13.7 milyar yıl önceye, tanımlanabilir en erken zamana, yani Planck zamanına olan 6.4×10-44 saniyeye geri çektiğimizi düşünelim. Burada evren işlemsel olarak tanımlanabilir en küçük hacme sahiptir, yarıçapı Planck uzunluğu (1.6×10-35 metre) olan bir küre yani Planck küresi. Termodinamiğin ikinci yasasından bildiğimiz gibi evren o anda şimdikinden daha düşük entropiye sahipti. Ancak o entropi, o kadar küçük bir objenin sahip olabileceği en büyük değer kadar yüksekti. Çünkü, Planck boyutlarındaki bir küre kara deliğe eşdeğerdir.

Bu daha detaylı açıklama gerektiriyor. Evrenin başlangıcında entropinin maksimal olduğunu ve o anda itibaren devamlı olarak arttığını söylüyor gibi gözüküyorum. Aslında, tam olarak söylediğim şey bu. Evren genişlemeye başladığında entropisi, o büyüklükteki bir cismin sahip olabileceği maksimal değer kadar yüksekti çünkü evren, içinden hiçbir bilgi çıkarılamayacak olan bir kara deliğe eşdeğerdi. Bugün için entropi daha yüksek ama maksimal değil, yani evrenin boyutlarındaki bir cismin sahip olabileceği en maksimum entropi kadar değil. Evren artık bir kara delik değil.

…

Ekstrapolasyonla evrenin ilk anlarına gittiğimizde görüyoruz ki entropi maksimaldi. Bu durumda bütün bir düzensizlik vardı, hiçbir yapı mevcut olamazdı. Burdan çıkan sonuca göre evren hiçbir yapı ile başlamadı. Bugün ise entropinin maksimal olmadığı gerçeğiyle uyumlu olarak, yapılara sahiptir.

Kısaca, bugün için en iyi kozmolojik anlayışımıza göre evrenimiz, hiçbir yapı veya organizasyon ile başlamamıştır. Evrenin başlangıcı bir kaos durumuydu.

Bu durumda şu sonuca ulaşmak zorundayız: Bugün görmekte olduğumuz komplek düzen sözde yaratılış anında dışardan eklenmiş olan bir tasarımın sonucu olamaz. Evren, büyük patlamadan önce olanlarla ilgili hiçbir veri barındırmamaktadır. Yaratıcı, eğer varolduysa bile hiçbir iz bırakmadı. Bu nedenle aslında hiçbir zaman varolmamış da olabilir.

Bir kere daha, aksi şekilde sonuçlanabilecek ve bu durumda yaratıcı hipotezi için kuvvetli bir bilimsel delil oluturacak bir sonuç var. Eğer evren genişlemiyor ve bir gök kubbe [Burada kullanılan "firmanent" kelimesi İncil'de geçer ve aynı zamanda Kuran'daki "sema" yani gök ile aynı anlamdadır. -dv] olsaydı, termodinamiğin ikinci yasasına göre evrenin geçmişte hep olabilecek maksimum değerinden daha düşük entropiye sahip olması gerekecekti. Bu durumda eğer evrenin bir başlangıcı varsa, bu başlangıç dışardan empoze edilmiş bir düzen olmalıydı. Evrenin başlangıcı olmasa bile yani geçmişte sonuza kadar gidiyor olsa bile yine de devamlı artan düzenin kaynağı doğal (natural) açıklamalara karşı gelecekti. (Victor J. Stenger, God: The Failed Hypothesis, s. 117-121)

Başlangıç ve Neden

Victor Stenger’ın God: The Failed Hypothesis kitabından bölümler aktarmaya devam ediyorum. Bu sefer lafı fazla uzatmadan direk konuya girmek istiyorum. Yazının konusu evrenin başlangıcının olup olmadığı ve varsa bu başlangıcın özel, belirli bir nedeni var mıdır yok mudur…

Büyük patlamanın deneysel gerçekliği bazı teistlerin, bunun bir yaratıcının varlığını kanıtladığını iddia etmelerine neden oldu. 1951′de Papa 12. Pius, Papalık Akademisinde şöyle dedi: “Zaman içinde yaratılış gerçekleşti, bu nedenle bir Yaratıcı vardır, bu yüzden de Tanrı vardır.” Büyük patlama düşüncesini ilk kez ileri süren kişi olan astronom/rahip Georges Henri Lemaître, Papa’ya bu ifadesinin “mutlak” olmaması için tavsiyede bulundu. [Burada Papa'nın yanılmazlığı dogmasına atıfta bulunuluyor. -dv]

Hristiyan apolojist William Lane Craig, evrenin başlangıcı olması gerektiğini ve bu başlangıcın da kişisel bir yaratıcıya işaret ettiğini düşündüğü bir dizi sofistike argüman ileri sürmüştür [Burada yaratıcı için kullanılan kişisel kelimesi yaratıcının irade, duygu, amaç ve diğer kişisel özellikleri olduğunu ifade etmektedir. -dv]. Bunlardan biri 1916′da Einstein tarafından yayımlanmış ve o günden itibaren birçok zorlayıcı deneysel testten geçmiş olan modern kütle çekim teorisi olan genel göreliliğe dayanmaktadır.

1970 yılında kozmolog Stephen Hawking ve matematikçi Roger Penrose, daha önce Penrose tarafından çıkarsanmış olan bir teoremi kullanarak büyük patlamanın başlangıcında bir tekilliğin varolduğunu “kanıtladılar”. Genel göreliliği ekstrapolasyon ile sıfır zamanına doğru geri çektiğimizde evren devamlı olarak küçülürken evrenin yoğunluğu ve kütle çekimsel alan devamlı artar. Evrenin boyutu sıfıra doğru giderken yoğunluk ve kütle çekim alanı (en azından genel göreliliğin metamatiğine göre) sonsuza gider. Craig, bu noktada zamanın durması gerektiğini ve böylece bu andan daha önceki bir zamanın varolamayacağını iddia eder.

Fakat Hawking daha sonra önceki kanıtını reddetti. Zamanın Kısa Tarihi (A Brief History of Time) adlı kitabında “Evrenin başlangıcında gerçekte bir tekillik yoktu.” demiştir. Penrose’un da hemfikir olduğu bu düzeltilmiş sonuç, Einstein’ın görelilik teorilerinin ortaya çıkmasından sonra geliştirilmiş olan kuantum mekaniğine dayanmaktadır. Şimdiye kadar büyük hassasiyetle doğrlunmış olan kuantum mekaniği bize genel göreliliğin (en azından bugünkü formülasyonuyla) Planck zamanından kısa süreler ve Planck boyundan kısa mesafeler için geçersiz hale geleceğini söylemektedir. Buradan çıkan sonuç şudur: Genel görelilik, Planck zamanından önce tekillik olduğunu göstermek için kullanılamaz ve Craig’in zamanın başlangıcı olduğunu göstermek için tekillik teoremini kullanması geçersizdir.

Craig ve diğer teistler bununla alakalı başka bir iddiada daha bulunuyorlar: Evrenin bir noktada mutlaka başlangıcı olması gerekir çünkü eğer evren sonsuz yaşında olsaydı bugüne ulaşması için sonsuz zamandan geçmiş olması gerekirdi. Fakat filozof Keith Parsons’un işaret ettiği gibi “Evrenin sonsuz yaşında olduğunu söylemek başlangıcı olmadığını söylemek demektir—sonsuz zaman önce bir başlangıca sahip olduğunu değil.”

Sonsuzluk, 19. yüzyılın sonlarında matematikçi Georg Cantor‘un çalışmalarında kesin bir şekilde formüle edilmiş soyut matematiksel bir kavramdır. Fakat sonsuzluğun simgesi olan “∞” fizikte “çok büyük bir sayı” için kısaltma olarak kullanılır. Fizik saymaktır. Fizikte zaman, basitçe bir saatteki tiktakların sayımıdır. İleriye doğru sayabildiğiniz gibi geriye doğru da sayabilirsiniz. İleriye doğru sayarak çok büyük bir sayıya ulaşabilirsiniz ama asla matematiksel olarak pozitif sonsuza ulaşamazsınız ve zaman “hiçbir zaman sona ermez”. Geriye doğru sayarak çok büyük negatif bir sayıya ulaşabilirsiniz ama asla matematiksel olarak negatif sonsuza ulaşamazsınız ve zaman “hiçbir zaman başlamaz”. Hiçbir zaman pozitif sonsuza ulaşamadığımız gibi negatif sonsuza da ulaşamayız. Evren gelecekte matematiksel olarak sonsuz olaya sahip olmasa da yine de bir sonu olması gerekli değildir. Benzer şekilde, geçmişte matematiksel olarak sonsuz olay olmasa da yine de bir başlangıcı olması gerekli değildir. Her zaman için bir olayı takip eden bir olay ve bir olaydan önce gelen bir olay vardır.

Craig, evrenin başlangıcı olduğunun gösterilmesinin kişisel bir yaratıcının varlığını kanıtlamak için yeterli olduğunu savunmaktadır. Bunu İslami teolojideki kelâm kozmolojik argümanı tarzında sunmaktadır. Argüman bir kıyas şeklinde sunulmaktadır:

1. Varolmaya başlayan herşeyin bir nedeni vardır.

2. Evren varolmaya başladı.

3. Bu nedenle evrenin bir nedeni vardır.

Kelâm argümanı filozoflar tarafından mantıksal temelde şiddetli şekilde karşı çıkılmıştır. Ama burada bilim üzerine odaklandığımız için bunları tekrarlamaya gerek yok.

Makalelerine bakıldığında Craig, ilk önermeyi genel günlük deneyim dışında kanıt gerektirmeyen bir gerçek olarak almaktadır. Aynen bize dünyanın düz olduğunu söyleyen deneyim gibi. Gerçekte, atom ve atom altı seviyede belli nedenleri olmadan fiziksel olaylar gözlemlenmiştir. Örneğin, uyarılmış enerj iseviyesindeki bir atom daha düşük bir enerji seviyesine indiğinde foton yayar. Bu olayın hiçbir nedeni bulunmamıştır. Benzer şekilde, radyoaktif bir çekirdeğin bozunması için de belli bir neden yoktur.

Craig buna karşı, kuantum olaylarının önceden belirlenmemiş bir şekilde de olsa yine de “nedeni” olduğunu iddia etmektedir. Bunu da “olasılıksal nedensellik” olarak adlandırmaktadır. Burada aslında Craig, ilk önermesinde kullandığını “neden”in tesadüfi, spontane (kendiliğinden olan) birşey olabileceğini kabullenmiş oluyor. Olasılıksal nedenselliğe izin vererek önceden belirlenmiş yaratılış için yaptığı savunmayı da yıkmış oluyor.

Olasılıksal nedenler konusunda oldukça başarılı bir teorimiz var: kuantum mekaniği. Belirli bir olayın ne zaman gerçekleşeceğini öngörmüyor. Aslında ayrı ayrı olayların önceden belirlenmiş olmadıklarını varsayar. Bir istisna David Bohm’un kuantum mekaniği yorumunda ortaya çıkar. Buna göre henüz saptanamamış kuantum altı kuvvetlerin varolduğu kabul edilir. Bu yorumun bazı destekçileri olsa da genel olarak kabul edilmez çünkü bu, özel göreliliğin ihlâl edilmesini gerekli kılan ışık hızı üstü bağlantılara ihtiyaç duymaktadır. Daha da önemlisi, kuantum altı güçlerin varlığını gösteren hiçbir delil bulunmamıştır.

Kuantum mekaniği, ayrı ayrı olayları öngörmek yerine benzer olaylar bütünün sonuçlarının istatistiksel dağılımını öngörür. Bunu yüksek hassasiyetle yapabilir. Örneğin, bir kuantum hesaplaması size belli bir süre sonunda büyük bir örnek parçadan kaç tane çekirdeğin bozulacağını söyleyecektir. Veya uyarılmış atomlardan oluşan bir grubun yayacağı ışığın yoğunluğunu öngörebilirsiniz ki bu atomların yayacağı toplam foton sayısının bir ölçüsüdür. Ama ne kuantum mekaniği ne de varolan herhangi başka bir teori (Bohm’unki de dahil olmak üzere), ayrı ayrı çekirdeklerin veya atomların davranışıyla ilgili hiçbir şey söyleyemez. Atomik geçişlerde fotonların kendiliğinden (spontan şekilde) yayılması gibi nükleer ışımalarda da parçacıklar kendiliğinden yayılır. Önceden belirlenmişlik olmadığından, bu olaylar Craig’in ilk önermesiyle çelişmektedir.

Radyoaktivite olayında bozulmanın, bir üstel bozulma “yasası”na uyduğu gözlemlenmektedir. Bu istatistiksel yasa tam da belli bir kısa zaman aralığındaki bozulma olasılığı ile aynı uzunluktaki diğer tüm zaman aralıklarındaki bozulma olasılıklarıeşit olması durumunda bekleyeceğimiz birşeydir. Bir başka deyişle bu bozulma eğrisinin kendisi, herbir ayrı olayın tahmin edilemez bir şekilde oluştuğunun yani önceden belirlenmiş olmadığının delilidir.

Kuantum mekaniği ve klasik mekanik (Newton mekaniği) genelde düşünüldüğü kadar birbirinden ayrı ve bağımsız değildir. Aslında kütle, mesafe ve hız gibi sistem parametreleri klasik bölgeye doğru yaklaştığında, kuantum mekaniği yumuşak bir şekilde klasik mekaniğe dönüşür. Bu olduğunda kuantum olasılıkları ya sıfır ya da %100′e gelir ki bu da bize bu seviyede kesinlik sağlar. Fakat olasılıkların sıfır veya %100 olmadığı birçok örnek vardır. Kuantum olasılık hesapları, benzer olaylardan oluşan bir grup üzerinde yapılan gözlemlerle tam olarak uyuşmaktadır.

Şunu da dikkate almak gerekir: Kelâm argümanının sonucu geçerli bile olsaydı yani evrenin bir nedeni olsaydı, bu neden niçin doğal olamasın? Bu durumda, kelâm argümanı ikinci önermeyi gündeme getirmeye gerek bile kalmadan hem deneysel hem de teorik yönden başarısızlığa uğramış durumdadır. (Victor J. Stenger, God: The Failed Hypothesis, s. 121-125)

Evrenin Kökeni

Victor Stenger’ın Tanrı: Başarısız Hipotez adlı kitabından bölümler aktarmaya devam ediyorum. Bu bölümde Stenger evrenin kökenine ve bu konunun tanrının varlığına dair bir argüman olarak kullanılmasına değiniyor. Bu yazıyı kelâm kozmolojik argümanının konu edildiği ve birinci önermesinin konu edildiği Başlangıç ve Neden başlıklı yazının devamı olarak değerlendirmek mümkün. Bu yazıda da kelâm kozmolojik argümanının ikinci önermesi ele alınıyor.

Bununla birlikte kelâm argümanına bir darbe de ikinci önermenin yanlış olduğu gerçeğiyle gelmektedir. Yukarda gördüğümüz gibi evrenin büyük patlama ile başladığı iddiasının günümüz fizik ve kozmoloji biliminde hiçbir temeli yoktur.

Büyük patlamayı onaylayan gözlemlerin hiçbiri önceki bir evrenin varolduğu olasılığını dışlamaz. Evrenimizin daha önce var olan başka bir evrenden, kuantum tünellemesi veya kuantum dalgalanması denilen bir olayla ortaya çıktığını ileri süren makenizmalara ilişkin teorik modeller yayımlanmıştır. Evrenin ilk anlarını tarif eden matematiksel formüller zaman ekseninin diğer tarafı için de geçerlidir, yani evrenin büyük patlama ile başladığını varsaymamız için hiçbir neden bulunmamaktadır.

Kavranabilir Kozmos (The Comprehensible Cosmos)’ta, matematik veya fizikte üniversite eğitimi almış herhangi birinin anlayabileceği düzeyde matematiğin kullanıldığı, evreninin tamamen doğal bir kökenine ilişkin bir senaryo ortaya koydum. Bu senaryo James Hartle ve Stephen Hawking’in sınırsız evren modelini (no boundary model) temel almaktadır. Bu modelde evrenini uzay ve zamanda başlangıcı veya sonu yoktur. Benim sunduğum modelde evrenimiz, önceki tüm zamanda varolmuş başka bir evrendeki Planck zamanındaki kaostan tünellenmiş olarak tarif edilmektedir.

Zamanın Kısa Tarihi‘nde teknik detaylarından kaçınmış olsa da sınırsız evren modeli Hawking’in sıkça alıntı yapılan sözlerinin temelidir: “Evreninin başlangıcı olması durumunda bir yaratıcısı olduğunu varsayabiliriz. Fakat eğer evren gerçekten tamamen kendine yetiyorsa, kendinden başka hiçbir şeye gerek duymuyorsa ve sınırları veya kenarları yoksa, o zaman ne başlangıcı ne de sonu olur; sadece basitçe varolur. O zaman bir yaratıcıya ne gerek var?”

Önde gelen fizikçi ve kozmologlar saygın bilim dergilerinde, evrenin hiçlikten doğal olarak ortaya çıktığı bir takım senaryolar yayımladılar. Bugün için bunların hiçbiri evrenin tam olarak nasıl ortaya çıktığını kanıtlayabilmiş değil. Ama bunların yaptığı şey, bu bilgi boşluğunu temel alan Tanrının varlığına ilişkin argümanların başarısızlığını göstermektir. Çünkü, elimizdeki bilgiler ışığında makul doğal mekanizmalar sunulabilmektedir.

Vurguladığım gibi güncel bilimsel bilgideki bir boşluk için makul bilimsel bir açıklama varsa boşlukların tanrısı argümanı başarısız olur. Evrenin kesin kökeni konusunun bilimsel bilgi dağarcığında bir boşluk olarak kaldığına itiraz etmiyorum. Ama bu kökene ilişkin akla yatkın herhangi bir bilimsel açıklamadan mahrum olduğumuz görüşüne de karşı çıkıyorum.

Kısaca, deneysel veriler ve bu verileri başarılı bir şekilde tarif eden teoriler, evrenin maksatlı (bir amaca yönelik) bir yaratılışın eseri olmadığına işaret etmektedir. En iyi ve güncel bilimsel birikimimize dayanarak maksatlı bir yaratılışın kozmolojik izlerini bırakan bir yaratıcının var olmadığını söyleyebiliriz. (Victor J. Stenger, God: The Failed Hypothesis, s. 125-127)

Kaynak

Da Vinci tarafından yazılan yukarıdaki makaleler, farklı bölümler halinde Ekim 2008 tarihinde Bilim Felsefe Din web sitesinde yayınlanmıştır.

Dinlerin çıkmazı veya neden dinler tanrıya karşıdır?

2011-07-28T02:04:00.001+03:00

Hemen baştan söyleyeyim, burada söz konusu olan tanrı veya allah kavramı, tevrat, incil ve kuranda temel alınan tanrı kavramıdır.

Bu dini temellendiren kitaplardaki tanrı kavramının ana özelliklerini aklımın yettiği kadarı ile sıralamak isterim;

- Gücü her şeye yeter,

- Sonsuzdur,

- Her şeyi yaratan odur,

- Onun iradesinin dışında herhangi bir şeyin olması imkansızdır.

- Esirgeyen odur.

Tamam mı? Tamam...Umarım karşı çıkanınız yoktur.

Şimdi de gelelim, dinlerin kendi görüş açılarından kendilerine edindikleri görevlerine. Daha doğrusu dinlerin varoluş temeline. Burada konuya gerçekten dinlerin kendilerini görmek istedikleri gibi eleştirisiz yaklaşmak istiyorum.

- Dinler neyin doğru neyin yanlış olduğunu insanoğullarına (kızlarına da) öğretirler.

- Günah nedir? Sevap nedir?

- Tanrıyı sevmek,

- Haklıyı haksızdan ayırmak,

- İyi ve kötü kavramlarını belirlemek,

- İbadet etmeyi öğretmek,

- Gerektiğinde işlenen günahın derecesini belirleyip cezalandırmak,

- İnsanların nasıl yaşamaları gerektiğini belirlemek.

Aslında bu listeyi epeyce uzatabiliriz ama sanırım şimdilik bu kadarı yeter.

Şimdi önümüze büyük bir sorun çıkıyor.

Dinler tanrının onu tanrı kılan özellilklerini kendi varoluşları ve öğretileri ile inkar ediyorlar.

Nasıl mı?

Dinlerin iddialarına bir bakalım;

İnsanlar tanrının iradesinin dışında yaşarlar.

İnsanlar, tanrının olmasını istemediği kötülükleri yapabilirler ve günah işleyebilirler. Demek ki insanlar tanrının iradesinin dışında olumlu yada olumsuz yaşayabiliyorlar. Onun kontrolü dışında suç ve günah işleyebiliyorlar. Tanrı bunu engelleyemiyor. Onun için dine ihtiyaç var.

Tanrı kusursuz kul yaratamıyor.

Herşeye gücü yeten tanrı, kendi yarattığı insanı kendi istemlerine uygun yaratamıyor mu? Dinler bunun böyle olduğunu mu bize anlatmak istiyorlar? Yani tanrının gücü bu dünyada değil, sadece öteki dünyada geçerlidir, demek mi istiyorlar? Hatta bu tanrı genellikle yanlış insanda yaratıyor, başka dinlere inanan kafirler (her dinin camiası bir azınlıktır), dinsizler, eşcinseller falan gibi. Yoksa onları yaratan tanrı değil mi?

Tanrının yanısıra başka güçler de var.

İnsanlara günah işleten tanrı değilde şeytan. Bu kötü melek, allem kallem eder tanrının kullarını tanrıya karşı kışkırtır. Tanrıda ne yapacağını bilemez. Ne kadar tuhaf bir tanrı anlayışı. Dinlerin bize imaa etmek istediği tanrının gücü ne insanlara yetiyor, ne de şeytana. Şeytan yetmiyormuş gibi, birde cinler, periler, melekler var. Sonsuz bilge ve güçlü tanrının bunlara neden ihtiyacı var?

Tanrının gücü herşeye yetmez, insana ihtiyacı var.

Ve üstelik yedi günde kainatı yaratan bu tanrı o denli güçsüz ki, dünyada kendi düzenini kurabilmek için insanlara ihtiyacı var. Tüm dini kitaplarda söz konusu olan hak düzenini kurabilmek için, bazı insanlara özel görevler verir. İnsanları doğru yola getirin. Yola gelmeyen kafirleri kesin. Şu sülaleyi yok edin. Benim kurallarımı çiğneyenleri taşlayın falan gibi. Her şeyi yaratan tanrının işi insanoğluna kaldı. Yani biz insanlar olmasak tanrının gücü hak düzenini kurmaya yetmiyor. Kafirleri, günahkarları öldüremiyor. Tanrı ancak bizim aracılığımızla cezalandırabiliyor. Sonuç olarak, bu zayıf tanrının insanlara daha doğrusu dine ihtiyacı var.

Tanrıyı kandırabiliriz, o kimin iyi bir insan olduğunu bilmez.

Biz insanlar ona adanmış bir binada veya bir yerde bir takım ritualler yaparak ona iyi insan olduğumuzu anlatabiliriz. Kim bu ritualleri daha sık yaparsa, tanrı onun iyi bir insan olduğuna kanaat getirir. Hatta tanrıyı ufak tefek hediyelerle, adaklarla, kurbanlarla lehimize karar vermesini sağlıyabiliriz.

Tanrı arada bir fikir değiştirir.

Dinler tanrının yaptığı herşeyin en doğrusu olduğuna inanmazlar. Yazdığı kader yazısını, bizlerin duaları, istemleri sonucunda değiştireceğine inanırlar. Demek ki, dinler dualar ve yalvarmaların sonucunda tanrının arada bir fikir değiştirdiğini iddia ediyorlar. Hatta bir tane değilde bir kaç tane dinin olmasıda, dinlerin bizlere kanıtlamak istediği tanrının bu tutarsız yönü ile ilgisi var. İnsanlara önce tevratı yolluyor, baktı tutmadı iki bin yıl kadar sonra bir kitap daha, 650 sene kadar sonra bir kitap daha. Bu kitaplar genelinde birbirine benzeselerde aralarında bir sürü pratik konularda büyük farklılıklar var. Yani vakit geçtikçe tanrı tavır ve fikir mi değiştiriyor? İnsanoğluyla başa çıkamadığı için yeni yöntemler mi denemekte? Bu benim iddiam değil, dinler böyle olduğunu söylüyorlar.

Bu listeyide oldukça uzatmak mümkün, bu kadarında bırakalım.

Yukarıda yazdıklarımı kısaca bir cümlede özetlemem gerekirse şöyle yazmam gerekir;

Eğer tanrı dünyayı, insanları olmaları gerektiği gibi yaratsa (yaratabilse) dinlere ihtiyaç kalmaz. Dinlerin varlığı bunun böyle olmadığının bir kanıtı. Veya dinler bunun böyle olduğunu söylüyorlar.

Şimdi burada bazılarımız itiraz edebilir;

''Hayır, tanrı isterse herşeyi yapabilir. Yapmamasının bir sebebi var. Tanrı bu geçici dünyada, bizleri çeşitli imtahanlardan geçirerek, hangimizin cennete gidecek, iyi ve sadık kulu olduğunu anlamak istiyor.''

İşte ''kaş yapayım derken göz çıkarmak'' diye buna denir.

Yani tanrı ne yarattığını bilmiyor da, denetim alanı olarak dünya gibi bir yere ihtiyacı var. Bence dinler bize herşeyi istediği gibi yaratan, iradesinin dışında hiç bir şeyin varolamadığı, gücünün herşeye yeten bir tanrı yerine öfkeli, ne yaptığını bilmeyen, arada bir fikir değiştiren, kendi görüşlerini paylaşmayanları düşman ilan eden, dalkavukları ödüllendiren bir aşiret ağasını anlatmaktalar.

Bence bu durumda ya dine inanılır, yada tanrıya. Tanrı varsa, din olamaz. Tanrı yoksa, dinin bir anlamı kalmaz. İşte dinlerin içinden çıkamayacakları ve kendilerinin yarattıkları labirent.

Kaynak: Uzaklar ve Nedenler

F. Gülen Hareketi, 'Türk Müslümanlığı' ve Liberal Yeni Nurculuk

2011-04-29T18:35:00.000+03:00

Siyasal İslam'ın en önemli güçlerinden biri haline gelen ve Nurculuğun milliyetçi Türk-İslam yeni bir türünü oluşturma iddiasındaki Fethullah Gülen hareketi, iktisadi siyasal gücü, kitlesel etkisi ve uluslararası ve işbirlikçi sermaye çevrelerinden aldığı destekle Türkiye egemenleri arasındaki iktidar kavgasında adından söz ettiren bir güç olarak gündemde olmaya devam ediyor.

Fethullah Gülen ve hareketinin, sadece Türkiye'de ve AKP hükümetiyle birlikte Türk devlet sisteminin “dini temelde yeniden şekillendirilerek ele geçirilmesi” ve “toplumsal yaşamın buna göre düzenlenmesi” çabaları ya da buna ilişkin iddiaların yoğunluğu nedeniyle değil, uluslararası bağlantıları, 91 ülkede 300 civarındaki okul, vakıf ve yurt-pansiyon gibi büyük mali kaynak gerektiren girişim, çalışma ve yatırımların şaibeli durumu, Fethullahçı olarak bilinen çeşitli akademisyen, diplomat ve güvenlikçinin bu ülkelerde Amerikan emperyalizmi ve Türkiye gericiliğinin politikaları doğrultusunda entrikalar çevirmeleri gibi çok boyutlu nedenlerle de uluslararası arenada da adı ve faaliyeti tartışma konusu haline gelmiştir.

Bu İslami hareketin televizyon, radyo kanalları, çok sayıda gazete ve dergi, banka ve sigorta şirketleri, hastaneler, okullar, pansiyonlar, öğrenci yurtları, dershaneler şeklinde örgütlenmiş ve yayılmış geniş ve çok büyük aygıtı, polis teşkilatı, içişleri ve milli eğitim başta olmak üzere, devlet kurumları içindeki etkin örgütlenmesi ve tüm bunların işçi ve emekçilerin iktisadi-politik ve sosyal taleplerine karşı hükümet ve partisinin saldırgan politikalarını desteklemeleri, “örümcek ağı gibi” örgütlenmeyi salık veren Gülen'in devlet-din ilişkilerini de kullanarak toplumsal yaşam üzerinde etkili olduğunu ortaya koymaktadır. Cemaat üyesi milyonlarca kişinin parasal desteği ve cemaatin sahip olduğu ticari şirketlerle basın-yayın ve öteki işletmelerin sağladığı devasa kârlar, Fethullah “şirketi”nin bir büyük holding gibi çalışmasını sağlamakta, milyonlarca insanın sözüm ona “bilimin körlüğü”ne karşı dinsel yol buluş adına cemaatin görüşleri doğrultusunda hareket etmesi gerçekleştirilmektedir. Gülen'in “her şeyi gördüğü, gelecekte neler olacağını bildiği, insanların kalbini okuduğu” şeklindeki illüzyonist safsata o denli etkili hale getirilmiştir ki, üniversitelerin pozitif bilim dallarından mezun olmuş bazı genç akademisyenler, 200-300 dolar karşılığı, Tanzanya, Vietnam gibi ülkelere gidip cemaat okullarında misyonerlik faaliyeti yürütmeyi kabullenebilmektedirler.1

Fethullah Gülen'in başını çektiği Türk İslamı hareketinin etkinliğini yaymasında Fethullah okulları çok özel bir yere sahiptirler. N. Veren, “Amerika'nın nerede üssü varsa orada okul (Fethullah'ın okulları) var” diyor. Veren, bu okulların “ABD'nin casus borsası olarak kullanıldığı” iddiasındadır.2 Gülen'in “eğitim cihadı” ülke dışına taşmış ve kendi açıklamalarına göre 90 ülkede 300 kadar okula genişlemiştir. Nurettin Veren “Bu okullar dükkânların vitrini gibidir. Örgüte yeni katılımlar ve İslamcılaştırma faaliyetleri gece derslerinde yapılıyor... Bizim eğittiğimiz öğrenciler şimdi Türkiye'nin en yüksek mevkilerinde oturuyorlar. Bunların arasında, valiler, hâkimler, Türk Silahlı Kuvvetleri'nde görev yapan subaylar var. Hükümetin parçası bakanlar var; bunlar Gülen'e danışmadan hiçbir şey yapmazlar” diyor. Gülen'in eski müridi Veren, ülkedeki iki milyon civarındaki hazırlık okulu öğrencisinin dörtte üçünün Gülen okullarına kayıtlı olduğunu söylüyor.

Gülen tarikatçıları, öğrenciler içinde ideolojik-politik ve örgütsel çalışma yürütüyor, “en seçkin olanlar”ını tarikatlarına bağlamak için mali-parasal olanaklarını seferber ediyor, gençleri “Işık evleri”nde bu amaca uygun eğitime tabi tutuyorlar. Gülen, sadece din adamı yetiştirmeyi değil, eğitim, hukuk, politika ve öteki tüm alanlarda kurumsallaşma ve yönetimi elde etme hedefiyle çalışıyor. Bu çalışmanın önemli oranda ürün verdiği artık çok geniş bir kesim tarafından kabul ediliyor. Cumhurbaşkanlığı makamında “Gülen sempatizanı” olduğu söylenen biri oturuyor. Yusuf Ziya Özcan gibi bir Fethullahçı YÖK Başkanı olarak atandı. Üniversite rektörleri Fethullahçı olanlarla değiştirildiler. AKP hükümeti, binlerce yargıç ve savcıyı Fethullah ve AKP yanlısı olanlarla değiştirdi. Yargıç adaylarının hükümet bürokratları tarafından mülakata (sözlü sınav) tabi tutulmasını zorunlu kılan yasa çıkarıldı.

Zaman, Sabah, Yeni Şafak, Türkiye, Star, Bugün, Vakit, ve Taraf gibi gazetelerle çok sayıda televizyon kanalı ve radyo istasyonu, Fethullahçı ya da onun görüşlerinin yaygınlık kazanmasına hizmet edecek şekilde (ve AKP'yi desteklemek üzere) yayın yapıyor. Polis örgütü Fethullahçılar'ın yönetiminde.3 Fethullahçı örgütlenmenin polis teşkilatına hakimiyeti, AKP hükümetinin politikalarına karşı işçi ve emekçilerin mücadelesine yönelik polis zorbalığını artırmıştır. AKP yönetimi, parti ve hükümetlerinin faaliyetlerini organize etmede ve yurttaşları aldatmaya yönelik etkin propagandada Fethullahçı örgütlenme ve onun olanaklarından büyük destek görmektedir.

Bu hareketin, Türk politik sistemine etkilerinin son yirmi-otuz yıl içinde güç kazanması, AKP hükümetiyle birlikte kurumsal gücünün büyümesi ve genişlemesi, yargıda, polis gücü ve ordu içinde, üniversitelerde ve ortaöğretim kurumlarında, milli eğitim ve içişleri bakanlığı başta olmak üzere öteki devlet kurumlarında yerleşik şekilde örgütlenmesi; bunun da “toplumsal kurumların ve devletin uzun soluklu ve sabırlı mücadele ile ele geçirilmesi” şeklinde ifade edilebilecek “yeni Nurcu strateji”ye uygunluğu ve bu faaliyetin “tümel olarak” Amerikan emperyalist stratejisinin Balkanlardan Asya'ya; Kafkasya'dan Çin'e dek geniş bir bölgeye yönelen politikalarıyla uyumlu oluşu, birçok yönüyle ele alınıp irdelenmesini gerekli kılmaktadır. Buna rağmen, bu makalede, Gülen Hareketi ya da örgütlenmesi ve faaliyeti hakkında 'genel bir giriş' olarak da görülebilecek bazı bilgileri vermekle yetineceğiz.

ABD VE CIA YEDEĞİNDE “TÜRK İSLAM'I” HAREKETİ

ABD'de yaşayan Gülen, Amerikan yasaları çerçevesinde “iş, bilim, sanat, eğitim ve spor alanında olağanüstü yetenekli kişiler”e verilen oturma ve çalışma vizesi için ABD İçişleri Bakanlığı'na 2008'de yeni bir başvuru dilekçesi verdi. Başvurusunun kabul edilmesi için, aralarında Morton Abramovitz ve Graham Fuller, Mehmet Sağlam'ın da bulunduğu çok sayıda akademisyen, “din adamı” ve politikacı-stratejistin bulunduğu kişiler tarafından yazılmış “referans mektupları” sundu. İlgili Amerikan mahkemesi, buna rağmen, Gülen'in talebini, “CIA gölgesi, kendisi hakkında para karşılığı yazılar yazdırması ve 'olağanüstü yeteneklerini' belgeleyememesi” gerekçesiyle reddetti.4 İçişleri Bakanlığı adına savunma yapan Savcı Patrick Meehan ve Mary Catherine Frye, Gülen'in 4 Haziran 2008 tarihli başvuru belgelerine karşı, dikkat çekici iddialarda bulundular. “Davalı, kendisinin din adamı olduğunu ve eğitim alanında çalışmalar yaptığını belirtiyor. Oysa, eğitimci olduğunu gösteren hiçbir belge sunmadığı gibi kendisini akademisyenlerle çevreleyip para karşılığı kendi görüşlerinin tartışıldığı konferanslarda konuşturuyor ya da görüşlerini yazdırıyor”du. Amerikalı savcılar, Gülen, “siyaset ve din konularında çok etkili bir hareketi yönetmektedir. Ama bu çok özel yetenekte insanlara verilen vizeyi almasına hak veren bir alan değildir” diyorlardı. Savcılık, Gülen'in avukatlarının “karar bozma” çabalarına karşılık olarak da, davacının, 'olağanüstü yetenekli' eğitimciler arasında olması bir yana, eğitimci bile olmadığını, onun “dini hoşgörüyü eğitim kurumları içine sokan metotlar geliştirme” iddiasının da dayanaksız olduğunu söylüyordu.

Gülen'in ABD'nin koruması altında bulunması ve hareketinin özellikle Bush yönetimi tarafından Amerikancı bir İslamcılık akımının tüm Ortadoğu-“İslam Ülkeleri”nde ve Asya'da geliştirilmesi için kullanılması, savcılık makamınca da kuşkusuz biliniyordu. Buna karşın, savcılık, “deliller de göstermektedir ki, davacı kendi hareketinin organize ettiği ve masraflarını karşıladığı toplantılarda bulduğu desteği kendisini 'âlim' olarak göstermekte kullanmaktadır” diyor ve “Gülen hareketinin, yürüttüğü projelerin finansmanında kullanılan paraların büyüklüğü..”ne dikkat çekerek, “CIA'in de bu projelere finansal ortaklık ettiği şüpheleri”nden söz ediyordu. Pensilvanya Mahkemesi'ne sunulan savcılık belgesinde Gülen cemaatinin mali bütçesinin 25 milyar dolarlık büyüklüğe ulaştığına dikkat çekiliyor; “okullar, gazete, üniversite, sendikalar, televizyonlar. Bunların birbiriyle ne kadar bağlantılı olduğu tartışılıyor. İş yapma şeklinde hiçbir şeffaflık yok” deniliyordu.5

ABD istihbarat raporlarında 'özel güven duyulan biri' olarak görülen F. Gülen, ABD ile ilişkileri gerekçelendirirken, “Amerika şu andaki konumu ve gücüyle bütün dünyaya kumanda edebilir. Bütün dünyada yapılacak işler buradan idare edilebilir. Amerika hâlâ bu dünya gemisinin dümeninde oturan bir milletin adıdır” demekte ve “Amerika istemezse kimseye dünyanın değişik yerlerinde hiçbir iş yaptırmazlar. Şimdi bazı gönüllü kuruluşlar dünya ile entegrasyon adına gidip dünyanın değişik yerlerinde okullar açıyorlarsa, bu itibarla, mesela Amerika ile çalışmadığınız sürece bu projelerin gerçekleştirilmesi mümkün olmaz” diyordu. Gülen, bu uluslararası güçten yararlanmayı ve onun çıkarlarınca yönlendirilmeyi kaçınılmaz ve amaca uygun göstermekle kalmıyor, kendi “projeleri”nin “Amerika ile çalışarak” gerçekleştirildiğini de, başkaca kanıt gerektirmeyecek açıklıkta dile getiriyordu. Gülen okulları, yürüttükleri faaliyetle, ABD ve onunla işbirliği politikalarını sürdüren Türkiye'nin Balkanlar, Ortadoğu, Orta ve Güney Asya'da yayılmacı faaliyetlerini kolaylaştırma; onun aracı olma işlevi görüyor. Kendi ifadesiyle, “devlet olmasa bile, vakıf, dernek ve şirketler yoluyla oraya girerek”, “o ülkeleri ifsad edecek akımlara karşı da bir sed teşkil edecek” şekilde faaliyet yürütmektedir. Faaliyetlerinin finansal kaynağı kuşku nedeni olan Gülen, “Asya'daki okulları milletimiz finanse ediyor. Şimdi alternatif himmet meselesi, Çırağan'larda, Hiltonlarda yapılıyor. Ve bu işe sahip çıkılıyor. Türk müteşebbisleri Asya'da yatırım yapıyor. Özbekistan'da, Kazakistan'da kazançlarının bir kısmını bu okullara tevcih ediyorlar. Belki de vergilerden düşürüyorlar. Bu beni alakadar etmez...” demektedir.
FBI eski “çalışanı” Sibel Edmonds, Gülen okullarının CIA ajanlarının bölgedeki operasyonlarında kullanıldığını; ABD'nin, Türkiye'yi ve bu okulları kullanarak, Türk milliyetçiliği ve İslam'ın desteğinde etki alanını genişletmeye çalıştığını yazdı.6

F. Gülen hareketini ve bağlı okulların faaliyetini ABD'nin yayılma stratejisi kapsamında gören Almanya'dan Rusya'ya çok sayıda devlet, kurum ve kişi bulunuyor ve bunların birçoğu Gülen'in okulları ve hareketi üzerinden sürdürülen Amerikan-Türk istihbarat ve etki alanı çalışmalarından duydukları endişe ve huzursuzluğu birçok kez ve çeşitli şekillerde açığa vurdular.

Rusya'nın 5 büyük gazetesinden biri olan Nezavisimaya, 6 Şubat 2008 tarihli sayısında Andrey Melnikov imzasıyla ve “Kimsiniz siz, Bay Fethullah Gülen?” başlığıyla verdiği bir buçuk sayfalık haberinde, “Fethullah okullarında CIA ajanları öğretmen olarak çalışıyor mu?” sorununu gündeme getirdi. Yazar, “Gülen'in Hayali İmparatorluğu”ndan söz ediyor ve “Türk ilahiyatçısının elle tutulamaz ama evrensel etkisi”ne dikkat çekiyordu. Melnikov, Fethullah Gülen Hareketi'yle “Batı'nın, öncelikle de ABD'nin Büyük Ortadoğu Projesi'ni gerçekleştirme” amaç ve araçları arasında bağ kuruyordu. Ona ve görüşlerine yer verdiği bazı “tarih bilimci”lere göre, CIA ajanlarının “öğretmen kimliğiyle çalıştığı bu okullar”, “Yakın Doğu'da Batı emperyalizminin politikalarının bir uzantısı” idiler ve “Amerika'nın çıkar bölgelerinde” yoğunlaşmışlardı. Cemaat propagandacılarının, Türk-İslam kültürü ve değerlerinin “bütün insanlığa yönelik” yaygınlaşmasının araçları olarak gösterdikleri bu okulların faaliyetinin yoğunlaştığı bölge(ler) ile -ki Türkiye'de, Orta Asya'da, Ortadoğu'da, Kafkasya'da, Sudan ve Pakistan gibi ülke ve bölgelerde faaliyet yürütüyorlar- ABD'nin çıkar alanı ilan ettiği yerler üst üste çakışmaktaydı. “Türk kültürünü yaydıklarını” ileri süren bu okullarla onları organize edenler, etnik ayrımları körüklüyor, ABD ile çelişki içindeki ülkelerde bu ülkeleri bölme doğrultusunda faaliyet yürütüyorlardı.

Fethullah hareketinin eski Sovyetler Birliği ülkelerindeki çalışmalarının yıkıcı özellik kazanması üzerine, Rusya Federasyonu yönetimi, “yeni güvenlik konsepti” çerçevesinde, F. Gülen hareketinin faaliyetlerini Rusya'nın güvenliği açısından tehlikeli gördüğünü açıklayarak, Gülen'e ait 16 okulu kapattı. Bu okullarda çalışan 50 kişi, “ABD ve İngiltere adına ajanlık yaptığı, Türk cumhuriyetlerinde bazı darbe girişimlerine karıştığı, bu ülkelerde patlak veren bazı iç karışıklıklarda rol oynadığı” nedeniyle sınır dışı edildi. Moskova yönetimine göre, Gülen'e ait okullar, bu ülkelerdeki faaliyetlerinde “terör eğitimi veriyor, dinci örgütlere eleman yetiştiriyorlar”dı.7 Rusya'yı Özbekistan izledi ve orada da Gülen okulları aynı gerekçelerle kapatıldılar.

“HOŞGÖRÜ” MASKELİ EMPERYALİST VE IRKÇI MİSYONER HAREKETİ

Fethullahçı olanlarıyla birlikte sağ-sol liberal birçok yazara göre, Gülen hareketi, “insanlığa hizmete adanmış”, “ırk, dil, din ayrımı gözetmeyen”, “Türkiye eksenli bir 'gönül hareketi'”; Gülen ise, “bu dünyada dikili bir ağacı dahi bulunmayan, dünyanın makamına, lüksüne ve şöhretine gönlünde zerrece yer vermeyen..” bir “adil halife”, dahası “modern zaman peygamberi”dir(!)

Sağ'dan “sol”a burjuva liberalleri, Amerikancı ya da bizzat ABD ve İngiliz kökenli kimi yazar, politikacı ve istihbarat görevlisi-diplomatlar ile sözüm ona “din alimi” Fethullah müritleri, “Komünizm ile mücadele dernekleri”nin kurucu üyeleri ve militanları arasında yer alan Gülen'i ve onun da etkin mensubu olduğu Nurculuk hareketini, bu hareket, onlarca yıldan beri en sağcı, en gerici siyasal partileri desteklemesine, onların ve hükümetlerinin işini kolaylaştıran faaliyetler yürütmesine; bunun karşılığı olarak da toplumsal düzenin ve siyasal sistemin etkin mekanizmalarında yuvalanmayı başarmasına karşın, siyasal amaçlardan bağışık, “ülke, devlet ve millet için yararlı, hoşgörüyü esas alan bir hareket” olarak sunuyorlar. 2005 yılında ABD'ne giderek, kendi ifadesiyle F. Gülen ile ayrılık hasretini gideren C. Çandar örneğin, Gülen'in “hiçbir siyasi amacının olmadığı”nı ileri sürüyor. “New York'a iki-iki buçuk; Philadelphia'ya bir buçuk saat uzaklıkta, Pensylvania eyaletinde bir orman kampının içindeki 104 dönümlük, 10 binayı içeren bir arazinin ortasında” oturan Fethullah Gülen ile “nihayet 'hasret' giderdiklerini” ve bir araya gelmekten çok mutlu olduğunu söyleyen Çandar, Gülen'in “Türkiye`de yaşayabileceği şartlarda hala bulunamıyor olması, bu `gurbette` ve böylesine bir `hicret`te kalmaya devam etmesi”ni hüzün verici buluyor, T. Erdoğan'ın başbakanlığa yükselmesinde olduğu gibi, Fethullah'ın da Türkiye'ye yeniden dönüp “himmetleri”ni bahşetmesi için şartların oluşturulmasını istiyor. Çandar'a göre, “St. Petersburg'dan Yemen'e, Japonya'dan Endonezya'ya, Makedonya'dan Avustralya'ya Türkiye`nin ve Müslüman kimliğin yüz akı” Gülen “Türkiye`nin dünya çapındaki en etkili, en saygın değerlerinden biri...”dir.

Sağcı ve liberal 'solcu' yandaş yazarlar, “dünyanın her tarafında” Türk bayrağını “dalgalandırma” ve Türkçe'yi “o ülkelerin çocuklarının dili haline” getirme çabasını, ırki-politik misyonerlik saymıyor; bizzat Gülen tarafından “birlikte çalışılmaz ise hiç bir proje hayata geçirilemez” diye ilan edilen ABD ve stratejisiyle ilişkili bu hareketi emperyalist yayılmacılık politikalarıyla ilişkili görmüyorlar. Bunlara göre, “dini inancın ve yaşam tarzının yaygınlaşması” ve “dinin toplumun her alanında güçlü bir görünürlük kazanması” için çaba göstermek ise, “zaten politikadan bağımsız”dır!

Bu propaganda, uluslararası alanda da, özellikle Amerikan-İngiliz sermaye çevrelerinin desteğine sahiptir. Demokrat Partiye yakın, Amerikan Foreign Policy ve İngiliz 'Prospect' dergileri, 2008'de düzenledikleri “Yaşayan En Büyük 100 Entelektüel” anketinde Gülen'i birinciliğe oturttular ve onu okuyucularına “Allah`a ve insanlığa hizmet etmeye çalışan biri” olarak tanıttılar. Amerikan-İngiliz dergileri, Gülen'in “Hiçbir siyasi amacım yok. Tek amacım Allah`ın rızasını kazanmak ve O`nu insanların doğru bilmesi ve sevmesi” sözlerini öne çıkarıyor, İslam'ın, “bir hükümetin genel karakterini belli eden temel prensipler” belirlediğini söylediğine dikkat çekiyorlardı. Amerikan Foreign Policy'ye açıklamasında Gülen, kendi okulları için, “Bu okulların açılmasını öneriyorum ve insanları cesaretlendiriyorum. Ancak okulları kontrol eden merkezi bir yönetim yok. 100`den fazla ülkede okul var. Bu okulları açan ve yöneten pek çok farklı şirketler olmalı. Bazılarının yakın ilişkileri olabilir” diyordu. Gülen, “Bazı insanlar beni bir hareketin lideri olarak görebilir. Bazıları bütün faaliyetleri yöneten merkezi bir idare olduğunu sanabilir. Bu kişiler, insanların Allah`a ve insanlığa hizmet etme şevkini ve cömertliğini göz ardı ediyor. Bu tür yanlış algılar, okulları mali kaynağı noktasında insanları şüpheye düşürüyor olabilir. Türkiye`de küçük bir azınlık, yıllardır sağlık problemleri ile uğraşmama rağmen siyasi amaçlarım olduğu suçlaması yöneltiyor” diyerek, devlet ve hükümet yöneticileri ve istihbarat örgütleriyle ilişkilerini ve hükümet yöneticileri ve çeşitli devlet kurumlarıyla iç içe geçmiş tarikat örgütlenmesini inkardan geliyordu.8 New York Times, Güleni, “Vatandaşların ibadet hürriyetine sahip olduğu laik demokrasiden fazlasını istemediğini söyleyen bir milliyetçi” olarak tanıttı. Amerikan gazetesine göre, Fethullah cemaati ve üyeleri “Müslüman barış gücü” idiler. Alman büyük sermayesinin 'sesi' Frankfurter Allgemaine Zeitung'un Türkiye muhabiri Rainer Hermann, Postdam'da yapılan bir konferansta, “Gülen'in vaaz ettiği İslam”ı, Batı açısından “bir ortaklık ve zenginlik” olarak gösterdi.

Gülen'i politikadan bağışık, politika dışı ve üstü gösteren bu burjuva propagandası ve tutumu, onun “Türk İslamı”nı yayma ve ABD'nin stratejik çizgisinin özellikle Ortadoğu-Asya bölgelerinde başarıya ulaşmasına hizmet eden faaliyetlerini sürdürmesine kolaylık sağlamakta, etkisini artırmasına ve bizzat kendisi tarafından özellikle vaazlarında ve kimi söyleşilerde dile getirilmiş hedeflerine ulaşmasına hizmet etmektedir.

YÖNETME HEDEFLİ BİR “CİHAT” VE “HURUÇ” HAREKETİ

Kendi ifadesiyle, Gülen'in hedefi, “Millî bünyemizi meydana getiren ve kuvvetlendiren, millet olarak yaşamamızı sağlayan unsurları takviye ederek komünizmle fikir yoluyla mücadele etmek ve bu gayeye ulaşabilmek için tarihe, vatana ve Allah'a bağlılığı kökleştirmektir.”9 F. Gülen bunun için, “komünizme”, materyalizme ve güçlenmekte olan “ateizm cereyanı”na karşı uluslararası mücadele istemekte, Hıristiyan, Müslüman ve Yahudi din adamlarının “bir araya gelip birlikte ne yapacaklarını konuşmaları”nı ve “dinler arası diyaloğu” gerçekleştirerek, kapitalist dünyayı “güvenceye alma”ya yardımcı olmalarını gerekli görmektedir. Bu “ulvi” amaç için, “Rabb'in aciz kulu” Gülen, “Papa Cenapları tarafından başlatılan ve devam etmekte olan Dinlerarası Diyalog İçin Papalık Konseyi (PCID) misyonunun bir parçası olmak” isteğiyle, Katolikliğin gelmiş geçmiş en gerici şeflerinden biri olan ve Amerikan emperyalizminin dünya politikalarının piyonluğunu başarıyla yerine getirip Doğu Avrupa ülkelerinde emperyalist hakimiyetin sağlanmasında özel rol üstlenen Papa II. Paul'ün huzuruna çıktı10 ve “en aciz bir şekilde hatta biraz cüretle”, Papanın ve Vatikan'ın, “bu pek kıymetli hizmetini” icra etmesine “en mütevazı yardımları”nı sunmaya koştu.11

Gülen, cemaatinin “istikbale yürüme” stratejisinde devlet kurumlarında örgütlü olmanın önemli olduğunu izah ederken şunları söylüyor: “Adliyede, Mülkiyede veya başka bir hayati müessesede bizim arkadaşlarımızın mevcudiyeti, öyle ferdi mecburiyetler şeklinde ele alınıp öyle değerlendirilmemelidir. Yani bunlar gelecek adına bizim o ünitelerde garantimizdir. İstikbale yürümek için, sistemin püf noktalarını keşfedin. Hâlâ bu sistem devam ediyor. Bu sistem içinde arkadaşlarımız istikbale yürüyeceklerdir. Öyleyse o sistemin püf noktalarını bilmeleri lazım, keşfetmeleri lazım. Aşmaları lazım. Bu da meselenin diğer bir yanıdır. Kuvvet dengesi olmadığı bir yerde kuvvete başvurmayacaksınız. Teknik-taktik yerinde sizin kalbiniz önemli. Dıştan bizi bazıları korkaklıkla itham edecekler. Fırsat bulup, hep yolunuza devam ediyorsanız, yine orada o esnekliği gösterecek, o eksantriği kullanacak, geriye çekiliyor gibi yapacak, fakat adımlarınızı daha açıp ileriye gideceksiniz. İster Mülkiyede çalışan arkadaşlarımız olsun, ister Adliyede çalışan arkadaşlarımız olsun, herkes için söz konusudur bu. Sivrilmeden, mevcudiyetinizi hissettirmeden çok ilerlere gitme. Mutlaka riayet edilmesi lazım. Müslümanların belli bir noktaya ve kıvama gelecekleri ana kadar bu şekilde hizmete devam etmeleri şarttır. Erken vuruş diyeceğim çıkışlar yaparlarsa, dünya Cezayir'deki gibi başlarını ezer. Zayiata meydan verilmemeli. Çok dikkatli ve çok tedbirli, temkinli hareket etme mecburiyeti var. Bu hizmetin içinde bulunanlar, bu hizmete göre hizmet vermek isteyenler, her birisi dünyayı idare edebilecek birer diplomat gibi hareket etmeli”dirler.12 Bu kadar açık konuşan “Hocaefendi”nin vaazlarına bakılırsa, bunlar “belli bir noktaya ve kıvama gelecekleri ana kadar”sabır ve sadakatle çalışmak durumundadırlar.

ATV kanalında, 18 Haziran 1999'da yayımlanan bir programda yer verilen vaazında Gülen, bu durumu -ya da taktiği- şöyle ifade ediyordu: “ …bu şekilde hizmete devam etmeleri şarttır, zaruri ve luzumlu. Yanlış bir şey yapar, kıvama ulaşılmadan, özleriyle tam bütünleşmeden, gereken mesafe alınmadan, bir kısım erken vuruş diyebileceğim çıkışlar yaparlarsa dünya başlarını ezer ve Müslümanlara Cezayir'deki hadise gibi yeni bir hadise yaşatırlar. Suriye'deki 82 vakıası gibi bir fecaat yaşatırlar. Her sene Mısır'da yaşanan fezaat ve fecaat gibi fezaat ve fecaat yaşatırlar... Böyle bir dönemde, tam özünüzü bulacağınız, kıvama ereceğiniz ana kadar dünyayı sırtınıza alıp taşıyabilecek güce ulaşacağınız ana kadar... Türkiye'deki devlet yapısı ölçüsüne göre bütün anayasal müesseselerdeki güç ve kuvveti cephenize çekebileceğiniz ana kadar her adım erken sayılır. Her adım yirmi gününü doldurmadan yumurtayı kırma gibi bir şeydir. Civcivleri terk eden bir kuluçka gibi, civcivleri doluya, fırtınaya terk etmek gibi bir şeydir. Ve burada yapılan şeyler bunlardır. Burada yapılan şeyler mikro planda dünyayla hesaplaşma işidir... Bunca kalabalık içinde ben bu duygu düşüncemi sözde mahremce anlattım, ama sizin mahremiyete sadık, mahremiyet mevzuunda hassas duygularınıza sığınarak anlattım.”13

N. Veren, “Fethullahçı subaylar bir zamanlar bizim öğrencilerimizdi. Onları mali açıdan destekledik, eğittik, onlara yardımcı olduk. Bu minnettar çocuklar mezun olup etkili mevkilere çıktıklarında, kendilerini ve mevkilerini Fethullah Gülen'in hizmetine adadılar... Emir ve direktifleri Fethullah verir ve bu subaylar sayesinde devlet içindeki iktidarını korur... Fethullah'ın öğrencileri polis akademisinden, askerî okullardan mezun olduklarında -tıpkı yeni doktorlar ve avukatlar gibi- minnettarlıklarını kanıtlamak için ilk maaşlarını Fethullah Gülen'e verirler..” demektedir. Veren, Fethullahçı subayların “hücre evlerindeymiş gibi gizlenmeleri”nin emredildiğini iddia etmektedir.14

Ateizme ve materyalizme karşı “yüzyıllarca yaşayacak” milyonların “yeni bir milletini” yaratma iddiasındaki Gülen, müritlerine, “bir örümcek sabrıyla ağları örme, insanların gelip bu ağlara düşmesini bekleme”; böylece onların “ölü vücutlarına can verme” çağrısı yapmakta ve bu amaçla her tür sancının çekilmeye değer olduğunu söylemektedir.15 Vaaz ettiğine göre, ona, bu gayesini gerçekleştirme “izni” “Allah'tan” gelmiştir! Gülen çalışmalarını “İzin Allah'tan geldi... Allah camilerde olduğu gibi, isminin bu evlerde anılmasını, çalışılmasını, öğretilmesini istiyordu” iddiasıyla kutsarken, Bush'un Irak işgalini, ABD'nin Vietnam işgal ve katliamını, Siyonistlerin Filistin Arap halkını yok etme savaşını “Allah'ın isteği”yle ilişkilendirmelerinde olduğu gibi, kendini bir tür peygamber olarak gösterme çabasındadır.

Gülen'e göre, devlet, “ele geçirilmesi gereken bir mevzi” değil, “kendisine ait bir parça ya da kendinin ona ait bir parça” olduğu bir yapıdır. Ancak, İslami-Türk bir devlet yönetiminin oluşturulması ve İslam'ın toplumsal yaşama hakimiyetinin sağlanması için “meşakkatli bir çalışma” gerekmektedir. “Mülkiye'ye de, adliye'ye de, istihbarata da, hariciyeye de” girilecektir.16 Ve “Cihat” zorlanacaktır! “Cihat bir hayat kapısıdır; o kapıdan giren iki hayırdan birine mutlaka kavuşacaktır. Evet, ya şehit olup ebedi bir hayat ya da gazi olup hem dünya, hem Ukbe nimetlerine kavuşacaktır. İşte bu cihat da bir de böyle bereket vardır... Cihat sözcüğü; gün olur, mal-mülk her şey feda edilerek bu vazife yerine getirilir, zaman gelir, yıllar gider bir can pazarına ulaşılır ve can alınır verilir. Cihat bir müminin uğruna canını feda edebileceği en tatlı mefkûre ve en yüksek bir idealdir. Zira mümin, kendi teri içinde boğulma ve kendi kanıyla abdest alma gibi bir payeyi ancak cihatla elde edebilir...” Cihat için, “can alınacak-can verilecek”tir17

Gülen'e göre, “Huruç harekâtının başarıya ulaşması için bütün yurtta kendi binalarında ve kiralayacakları müsait yerlerde orta ve yükseköğrenim gören öğrencilerin meyvelerini vermesi için her düzeyde okulların açılması, özellikle Türkiye'deki öğretmenlerin büyük bir bölümünün kendi yönlerinde faaliyet göstermeleri” gerekmektedir. Böylece bu “yetişmekte olan yeni nesiller arasında, her sahada inkılâpçı ruhlar çıkacak ve birkaç asırdan beri süregelen bu acı dönemini sona erdir”eceklerdir. Onun, “Cihat”ın ancak “devlet ve devlet başkanları tarafından ilan edilebileceği” düşüncesine bakılırsa, önce devlet kurumlarına yerleşilerek devlet ve başkanı olunacak, sonra da “ateizme”, “materyalizme”, “komünizme”, demokrasi ve hak eşitliğine karşı “cihat” edilecektir!

HALKA VE DEMOKRASİ MÜCADELESİNE KARŞI BİR ÖRGÜTLENME

Gülen, “Komünizmle Mücadele Derneği”nin Erzurum kurucuları arasında yer alıyor. Aralarında bu derneğin en militan kurucularının da bulunduğu şoven milliyetçi ve din istismarcısı kişilerle birlikte “İlim Yayma Cemiyeti”ni, “Işık Evleri”ni, yüzlerce okul-dershane-sağlık kuruluşu ve finans şirketi kurup, bunlar aracıyla faaliyetini ülke düzeyinde ve uluslararası alanda sistematik hale getirdi. 12 Eylül cuntası, bizzat cunta şefi Evren'in şahsında dini önyargı ve söylemi kullanırken, koşullardan yararlanarak gücünü artıran örgütlenmelerden biri de Fethullahçılar oldular. Gülen, 'anarşist ve teröristleri devletin asker ve polisine bildirmeyenlerin Allah katında sorumlu olduklarını' vaaz ediyordu. Aralarında Nurcu cemaatlerin en önemli adamlarından biri olan M. Kırkıncı Hoca gibilerinin de bulunduğu cemaat liderlerinin, okullarda zorunlu din dersi eğitiminin getirilmesinden hareketle, cuntayı olumlu karşıladıkları ve T. Şahinkaya gibi cunta generalleriyle görüştüklerine dair haberler dönemin basınında yer alıyordu. Bu çevreler, Anayasa oylamasında 'evet' denmesi için çaba gösterdiler. Devlete itaat istiyorlardı.18

12 Eylül cuntasını destekleyen fetvalar veren Gülen, bu dönemde, “İstihbarat duysun, emniyet duysun, askeriye duysun, başbakan duysun, riyaset-i cumhuriyet duysun. Polise, askere kurşun sıkan bu hainlere mahkemelerde gereken ceza verilmezse ne devlet kalır, ne millet...” diye bar bar bağırmaktaydı. F. Gülen, “Onun süngüsü, yüz defa iniltimizi dindirdi ve ateşimize su serpti. Yakın tarihimizde dahi kaç defa onda mazinin tebessüm eden çehresini ve yıldırımlaşan celadetini gördük... Eğer, atik davranıp da yıllardan beri hazırlanan karanlık emellerin önüne geçilmeseydi, bütün bir millet olarak inkisar içinde ağlamadan başka çaremiz kalmayacaktı. Tuğa selam, sancağa selam ve ölçülerimiz içinde onu tutan yüce başa binlerce selam...” diyerek, generallere secde ediyordu. Ona göre, asker, “her milletin tarihinde bir tepe varlık”tı. Gülen, Türkiye'de “klasikleşmiş” “ordu=millet” anlayışını, kendi İslami görüşü doğrultusunda şekillenmesi koşuluyla, benimsiyordu. Ona göre, Kenan Evren örneğin, dinin zorunlu öğretilmesini eğitim programına koydurduğu için “cennete bile gidebilecek”ti! 28 Şubat 1997 askeri muhtırası sonrasında katıldığı bir televizyon programında “orduya duyduğu sevgi”yi bir kez daha dile getirdi ve muhtıra doğrultusunda hükümetin çekilmesini istedi. Eski cuntacı general N. Üruğ, Gülen'i, bu tutumundan dolayı, “cumhuriyetin özlediği din adamı” olarak onöre etti(!)

'Başyazar'ı olduğu “Sızıntı” dergisinin yayın anlayışıyla ilgili açıklamasında, Gülen, “Yayınladığımız ilmi, edebi ve ahlaki bir dergi olan Sızıntı'da hiçbir zaman siyasi ve ideolojik, milli birlik ve bütünlüğü bozucu, milli ve ahlaki değerlere ters, suç teşkil eden herhangi bir yazı yayımlanmamıştır. Bilakis çeşitli zamanlardaki sayıları incelendiğinde daima ordumuzun ve emniyet güçlerinin yanında olarak, hitap ettiği okuyucularına asayiş ve huzurun telkinini yaptığı görülecektir...” diyerek, hizmetlerini açıkça ifade etti.

Gülen cemaati, Özal-Çiller yönetimlerinin destekçisi oldu, devleti savundu ve “teröre karşı olma” adına devlet şiddetinin yanında yer aldı. Karşılığı devlet desteği oldu. Hükümetlerin koruyucu kanatları altında, uluslararası güçlerin ve gizli servislerin olanaklarından yararlanarak ve onların en etkili olanlarıyla işbirliği içinde örgütlenmesini uluslararası alana taşıyarak faaliyet alanını genişletti. Etkilediği ya da kendisine doğrudan bağlı akademisyenler üzerinden ve uluslararası ilişkilerini kullanarak düzenlediği periyodik “Gülen konferansları”yla görüşlerini yaydı, ilişki ağını genişletti, hükümetlerin politikalarını etkilemeye çalıştı. 1991'de Refah listelerinden seçime katılan MHP'lilere 3.5 milyar TL yardım ederek, ittifak listesinin desteklenmesini istedi. Yakın zamanda bir “helikopter kazası”nda yaşamını yitiren M. Yazıcıoğlu'nu “cesur ve dürüst bir Anadolu yiğidi” olarak sahiplendi.

Bu çalışmaları nedeniyle, Türkeş, ona, “Mahsus selam, sevgi ve saygılar sunuyorum” diye bitirdiği 1997 tarihli mektubu yazdı ve Gülen'in “hizmetleri”ne dikkat çekerek, “Susurluk olayı bahane edilerek zat-ı âlinizin temiz isminin gölgelenmek istenmesi çok üzücü olmuştur. Fakat hem milletimiz sizi tanıyor, hem de dünya sizi tanıyor. Kötü niyetlilerin bir şey yapmaları mümkün değildir” diyerek sahiplendi. Türkeş, ondan, başlattığı “güzel gelişmelerin tamamlanması”nı istiyordu. “Hocaefendi Türk milletinin gönlünde hak ettiği yeri almıştır. Hiçbir zan veya iftira bu yeri sarsamaz” diyordu. “Şahsi malı olarak bir tek dikili ağacı bulunmayan, kendini ilme ve ilmin yayılmasına adayan memleketimizin manevi dinamiği olan Hocaefendi'nin Avrupa'dan Yakutistan'a kadar olan çalışmaları her manada takdire şayandır...” şeklinde övgüye boğuyordu.19 Türk şoveni Türkeş'in övgüleri, ne boşunaydı ne de politika dışı bir kişinin hak ettiği türdendi.

Demirel, Ecevit, Türkeş gibi uzun bir dönemin en etkin politikacılarının Gülen hareketine olumlu yaklaşımları ve Özal, Çiller, Erdoğan'ın açık desteği, Gülen hareketine ilgiyi artırırken, hakkında birçok dava açılmış olmasına karşın, “devlet nezdinde muteber din adamı” sıfatıyla bir tür mükafatlandırılmış oldu.20 Gülen'in kendisine ait Fatih Üniversitesi'ni açış törenine (08.11.1996), Cumhurbaşkanı S. Demirel'in yanı sıra MHP Genel başkanı Türkeş ve birçok politikacı, bilim insanı ve büyük patron katıldı.

TÜSİAD'ın yayınladığı Görüş Dergisi'nde, “İslam, Demokrasi ve Türkiye” başlığıyla yayımlanan bir makalede: “Fethullah Hoca olayı, devletin resmi modernleştirme programı ile toplumun geleneksel değerlerini yeniden canlandırma işlevi görmüştür. ... Bir yandan modernliğin getirdiği değerleri yok saymak istemeyen, ancak öbür yandan binlerce yıllık bir gelenek ve duyarlığın ürünlerine sırt çevirmek istemeyen bu kitle için Fethullah Hoca'nın temsil ettiği tez veya daha doğrusu sentez, en işe yarar proje olarak görünmektedir...” şeklinde, Gülen ve hareketi, büyük sermaye için “en işe yarar proje”lerden biri olarak tarif ediliyordu.21

Gülen hareketinde 35 yıl boyunca yönetici-sorumlu düzeyde çalışan Nurettin Veren, Gülen'in, aralarında Cemil Çiçek, Abdülkadir Aksu, Ali Çoşkun, Şehabettin Harput gibi bakan ve politikacıların da bulunduğu çok sayıda politikacı, polis şefi, subay ve “işadamı”yla irtibat halinde olduğunu açıkladı. Gülen'in adı “Susurluk Çetesi Raporu”nda yer alıyor. Eski başbakanlardan Mesut Yılmaz, polis içindeki Fethullahçı örgütlenmeyi, “Susurluk döneminden daha vahim bir gelişme” olarak tarif etti. Gülen'in M. Abramowitz, Papa II Paul, G. Fuller gibi CIA görevlisi ve Vatikan merkezli gericiliğin temsilcileriyle ilişkileri gizlilik perdesini yırttı ve artık açıkça sürdürülüyor. Diyalog gerekçeli bağlantıları arasında, Amerikan Musevi Lobisi başkanı A. Foxman' da bulunuyor.

Gülen ve hareketinin amaç ve hedefleri, bizzat Gülen'in ortaya koyduğu görüşlerin mantığıyla uyumlu olarak, sermayenin en bağnaz, en kararlı savunucularının amaç ve hedefleriyle temelde birleşmektedir. “Allah'a, millete ve devlete hizmet için” çalıştığını söyleyen Gülen, bu amaç ve hedeflere dini karakterde olanları da katar ya da dini onlar için daha etkin kullanmakla ötekilerden bir biçimde ayrılık gösterir. Gülen devletçidir ve sömürü sistemine karşı değildir. Devletin bazı güçlerinin onu ve faaliyetlerini kendileri için şeriatçı potansiyel tehlike olarak görmelerine karşın, o devlet içinde ve yönetiminde örgütlenmek ve devlet güçleri ve kurumlarının korumasında, onlara da sırtını dayayarak, devletin gönüllü lobiciliğini yapıyor, bunu da “Türk lobisi” olarak adlandırıyor. “İslam, ibadet, milli duygular, bayrak, toprak, ülke, insan sevgisi ve hoşgörü” gibi kavramlar etrafında sürdürdüğü “diyalog” çağrıları, bu lobici faaliyetin etkisini artırmak içindir. Yetiştirdiği “altın nesil”in, “Müslüman, milliyetçi, devletine sadık Türk” olmasını istemektedir.

Gülen'e göre, “Türkiye'de yaşayan, Osmanlı geçmişini kendi geçmişleri olarak gören herkes Türk olarak” görülebilir. AKP hükümetinin “yeni Osmanlıcı” diye tanımlanan ve ABD'ne yedeklenmiş yayılmacı politikalarını desteklemekte; “bu bölgedeki Osmanlı prestijinden yararlanılmasını” istemektedir. Osmanlının giremediği topraklara kendilerinin gireceği iddiasında olan ve “Türkiye Müslümanlığı”nı uluslararası alana yayma çabasındaki bir “havari” olarak görülmek isteyen Gülen, “Elimden gelse Türk insanının yarısını, Türkiye'yi tanıtma Türk düşüncesini dünyanın her tarafına götürme, bu düşüncenin havarisi olma aşkına dünyaya salardım.” demektedir.

Gülen'in “eğitim faaliyeti”nin 'Kürt ayağı'nda, Kürtlerin devlete bağlı nesillerini yetiştirme hedefi vardır. Irak Kürdistanı'nda açılan okullarıyla ilgili konuşurken, Gülen; “Erbil'de Türkmenler için okul açacağımız zaman orada Barzani ve Talabani hakimdi. Ben Sayın Cumhurbaşkanı'na (Demirel'den söz ediyor- Y. A) sordum o meseleyi. Devletin burada okul açmasını zaruri görüyorum, aksi halde, oradaki Türkmenleri Kürtler eritir dedim. Eğer siz yapmayacaksanız, bilin ki biz yapacağız dedim. Onlar da 'nasıl istiyorsanız öyle yapın' dediler. Bu bilinerek yapıldı. Onun için MİT de, oradaki istihbarat örgütleri de bu işin hep yanında oldular. Ve Erbil bombalandığı halde bizim okula bir şey yapmadılar. Irak da yapmadı. Barzani de... Orada eğitim devam ediyor. Hatta ikincisi ve üçüncüsü açılması bahsi mevzuu...” demektedir. Irak Kürdistanı Federasyon hükümetinin olanaklarıyla yürütülen ve Kürt yöneticilerinin çocuklarının da devam ettiği Türkçe-İngilizce eğitim veren bu okullar (Işık ve Nilüfer), Türk-İslam misyoneri yetiştirmeyi hedeflemekte, yanı sıra bu okullar aracılığıyla bölgede yayılmacı Türk ve Amerikan-İngiliz politikalarına zemin yaratmaktadır.

F. Gülen'in Kürtlere yönelik devlet şiddeti ve inkarına karşı bir tutumu yoktur. Gülen tarafından yeniden yorumlanıp düzenlendiği belirtilen Risale-i Nur belgelerinde, Kürtlerle ilgili söylenenlerin değiştirildiği, birçok Kürt yazar ve Kürt web sitesi tarafından gündeme getiriliyor. Gülen'in stratejisine bağlı çalışan 'Abant Platformu' toplantılarında (Sonuncusu Erbil'de (Hewler) gerçekleştirildi) Kürt sorunu da ele alınmış, bu toplantılarda konuşan sosyolog, siyaset bilimci ve politik yazarlar, “Kanaatimizce tarihi yanlışlıklar, karşılıklı önyargılar, diyalog ve empati eksikliği Kürt sorununun çözümündeki en büyük engelleri oluşturmaktadır” diyerek, Kürt sorununun ulusal hak eşitliği temelinde çözümü ve bunun için mücadeleye karşı bir tutumu ortaya koydular.

Demokrasi sorunu onun için “teferruat”tır! Halkın demokratik talepleri “kendilerinin meselesi” değildir. İşçi ve emekçilerin ekonomik, siyasal- sosyal taleplerini istismar aracı olarak kullanan bir söyleme bazen başvurmakla birlikte, savunusunun devlet otoritesini zaafa uğratacağı düşüncesiyle karşısında yer alır. “Büyük çoğunluğu itibarıyla bu nesil (kuşak) kozmopolitleşti, ateizme yelken açtı ve komünizm, sosyalizm erozyonlarıyla her bir vadiye sürüklenip gitti...” diye tarif ettiği genç kuşakları, “komünizm ve sosyalizm erozyonu”nundan sözüm ona kurtarmak üzere, tarikat cenderesini açar ve emperyalist ideolojik kuşatma harekatının en önemli “savaş birlikleri” arasında yer almakta gecikmez. Amerikan işgaline karşı Irak halkının direnişini; Siyonist gericiliğe karşı “Filistin intifadası” türünden başkaldırıları “terör” eylemleri sayar. ABD politikalarına karşıtlığı reddeder ve ABD göz ardı edilerek dünyanın herhangi bir yerinde herhangi bir işin yapılamayacağını ileri sürerek, ona yedeklenmeyi savunur.

FETHULLAHÇI UYUTMAYA KARŞI MÜCADELENİN ÖNEMİ

F. Gülen ve hareketi, hükümet politikaları desteğinde, devlet olanaklarını kullanarak örgütlenmesini güçlendirmiş, cemaatin yaygınlaşan faaliyeti ve AKP'nin hükümet ve devlet gücü korumasında, dinin, toplumsal yaşam ve devlet yönetiminde etkisi genişleyerek, etkinliğini artırmıştır. Dini örgütlenmenin resmi-gayrı resmi yaygınlığı, Diyanet İşleri Başkanlığı'na bağlı 85 bin caminin, 4000 civarındaki açık, binlerce gizli kuran kursunun, yüzlerce imam hatip lisesi ve İlahiyat fakültelerinin ve Diyanete bağlı çalışan 100 bin “din adamı”nın faaliyetleri dinin etkinliğini diri tutmaya ve yaymaya genel olarak hizmet ederken, Fethullahçılar bu durumu kendi görüşlerini yaymanın dayanağı olarak kullanmaktadırlar.22 2.7 katrilyon liralık bütçeye sahip olan Diyanet İşleri Başkanlığı'nın yürüttüğü çalışmalar, Fethullah Gülen ve “Cemaati”nin, AKP ve hükümetini, gazete ve televizyonları, finans kurumlarını, bankaları, okul, üniversite, “ışık evleri” ve diğer kurumları kullanarak, güç ve örgütünü büyütmesini kolaylaştırmaktadır.

Başlattığı hareketin amacını, “ateizme ve materyalizme karşı mücadele”, “Osmanlı türü bir yapı altında Müslüman dünyasına Türkler`in yön vermesini sağlama...” olarak tarif eden Gülen ve hareketinin diğer dini tarikat ve örgütlenmelerden en önemli farkı, kendini “bilim ile dini sentez eden” yeni bir tür İslamcılığı tesis hareketi olarak göstermesidir. 'Gülen cemaati' sosyo- politik ve uluslararası koşulları veri almakta, görüşlerinin toplumun daha geniş kesimlerini etki altına alması için her tür takıyyeden kaçınmamakta, çıkarları gereği emperyalist gizli servislerden Papalık gibi Hıristiyan dininin en yüksek mercileriyle ilişkiye girmeye kadar her yol, yöntem ve aracı kullanmaktadır.23 Batı ve özellikle de ABD kaynaklı kurumların, ilkokul eğitimli bu eski vaiz ve imamı “seçkin entelektüel”, “aydın”, “bilim adamı” ve “eğitimci” olarak reklam etmeleri, “GOP” (Genişletilmiş Ortadoğu Projesi) olarak adlandırılan ve ABD'nin Ortadoğu, Kuzey Afrika, Kafkasya ve Güneydoğu Asya'ya yönelik emperyalist yayılma stratejisinde “Ilımlı İslam”ı bir araç olarak kullanma politikasından bağımsız değildir.

Gülen ve hareketinin belirgin özelliklerinden bir diğeri, “ulus-ümmet” düşüncesini kullanmaya çalışması ve devletin din anlayışına “yakın duran” bir çizgide, devlet gücünden de olanaklı olduğunca yararlanmak istemesidir. Bu “dini anlayış”ın iktisadi-politik alana “tercümesi”, kapitalist 'yeni liberal' ekonomi politikaların benimsenmesi; uluslararası sermaye ile ilişkilerin uygun ve yararlı görülmesi, bunları İslami Türkçülükle yoğuran bir dini ve kültürel eğitimi esas almasıdır. Uluslararası gelişmeler ve ilişkilerin tüm sosyal-iktisadi ve politik ilişkileri etkilemesinin kaçınılmazlığını “tecrübe eden” Gülen ve hareketi, bu gelişmelerin kimileri tarafından “İslam dünyası” olarak adlandırılan geniş bölgede etkili olacağını görmekte ve faaliyetini bu koşul ve etkenleri gözeterek yürütmektedir.

Gülen, cemaatine ait “Işık Evleri”ni, Türkçü-İslamcı “altın nesil”in eğitim ve yetiştirilmesi “ocakları” olarak değerlendirmekte; kurduğu okullarda eğitim görenleri ulusal ve uluslararası hedefleri doğrultusunda ve okullarının bulunduğu 90-110 arası ülkede çalıştırmaktadır. Cemaati, “kapalı devre çalışan bir getto” hareketi olmayıp, dışarıya açılmayı genişleme ve etkisini yaygınlaştırmanın gereği sayan, bu doğrultuda faaliyet gösteren bir örgütlenmedir. Gülen, böylece ülke yönetiminde söz sahibi olma (belirleyici konum kazanma) ve uluslararası ilişkileri de bunun için kullanma çabasındadır. İçişleri ve Milli Eğitim Bakanlıklarıyla polis teşkilatı başta olmak üzere, devlet kurumları ve sözde sivil toplum kuruluşlarındaki büyüyen etkisi ve gücü, bu doğrultuda önemli adımlar attığını göstermektedir.

Gülen, Said Nursi'nin “Takipçileri”nden biri olarak ortaya çıktı. Ancak o, “Nurcu” olarak görünmeyi “darlaşma” nedeni saymakta, “Nurculuk kimliğini kullanmayacağını” söylemekte, “dinde yenilenmeci” olarak tanınmak istemektedir.

Gülen'in, “İslami Türk milliyetçiliğini geliştirip yaygınlaştırma” amacı ve bunu gerçekleştirmek üzere belirlediği hat politik karakterde olmakla kalmamakta, sermayenin ulusal ve uluslararası çıkarlarıyla da uyum göstermektedir. Gülen ve hareketinin en önemli hedefi, dini de kullanarak, halkın sermaye sistemine bağlı kalmasını sağlamaktır. Gülen ve hareketini, bazı sözde ilerici aydın kesimlerinin ve birbirleriyle iktidar kavgası içindeki hakim sınıf kesimlerinden bazılarının göstermek istedikleri türden, devleti ajan örgütlenmesi ve entrikalarla ele geçirmeye çalışan bir “öcü” olarak görmek, onu ve hangi toplumsal gereksinmelere dayandığını ya da dayanmak istediğini; kapitalist gelişmenin, burjuvazinin 21. yüzyıl dünyasının ihtiyaçlarına uyum göstermeye zorladığı dini anlayış ve yargıların hangi türden yeni yorum ve savunusunu esas aldığını; halk kitleleri üzerindeki ve aydınlar içindeki etki ve yerini ve bilimi kendi amaçları yönünde kullanma taktiklerini dikkate almamak olur. Bu yöntemin Marksist olmaması bir yana bilimsel ve materyalist de olamayacağı açıktır.

Bütün bunlar, Gülen'in başını çektiği, ancak içerde hükümet başta olmak üzere, çeşitli düzen ve devlet güçlerinin, dışarıda ise ABD gibi uluslararası güçlerin ve onların çıkarları doğrultusunda hareket eden açık-gizli servislerin desteklediği bu hareketi, ideolojik-politik görüşleri, dini telkinleri, iktisadi-sosyal gücünü işsizlik, yoksulluk ve yoksunluğun istismarı için kullanması ve bilim karşıtlığının günümüz koşullarında kabul görmesinin zorlaştığını görerek, bilimi sözüm ona dinsel hurafelerle birleştirme çabaları gibi nedenlerle, din istismarcısı tüm öteki parti, örgüt ve cemaatlerden hem daha da tehlikeli kılmakta, hem de bu özellikleri ve yaklaşımlarıyla irdelenip nesnel gerçeklere dayanan mahkumiyetini gerekli hale getirmektedir. Bu da, emekçilerin temel ve güncel taleplerini savunuyu esas alan ve emekçi aydınlanmasını dini önyargı, hurafe ve söylemlerin kaba bir aşağılanması yerine, doğa ve toplum sorunlarını bilim ve akla dayalı açıklama, siyasal baskı ve sömürüyü halkın temel sorunu gören bir siyasal teşhiri öne alan bir çalışmayı gerektiriyor.

Yusuf Akdağ

Ay’a Çıkış Tarihi

2011-04-25T00:45:00.002+03:00

1. Mucize İddiası

Harun Yahya (Adnan Oktar)’ya ait sitelerden:

Saat (kıyamet vakti) yakınlaştı ve Ay yarıldı. (Kamer Suresi, 1)

“Kamer” kelimesinin Türkçedeki karşılığı “Ay”dır ve Kamer Suresi’nde “Ay” kelimesi birinci ayette yer almaktadır. Bu ayetten itibaren Kuran’ın sonuna kadar tam 1390 ayet bulunmaktadır. Hicri Takvim’de 1390 yılı Miladi Takvim’e göre 1969 yılına denk gelmektedir ki bu da Ay’a çıkış tarihidir. Bu surede insanlık tarihinin en önemli gelişmelerinden birine 14 yüzyıl evvel işaret edilmektedir. (Doğrusunu Allah bilir.)

2. Sayısal Saptırmalar

a. Kamer/1′den Kuran’ın Son Ayetine Kadar 1390 Ayet

Ay kelimesinin yer aldığı Kamer Suresi’nin birinci ayetinden Kuran’ın son ayetine kadar tablodan da görebileceğimiz gibi 1390 ayet mevcuttur. Saymak isterseniz otomatik sayan herhangi bir yazılım kullanabilirsiniz.(Excel, Openoffice calc, vs..) Biz sayma işlemini bağlantıdan ulaşacağınız Diyanet tablosunu Excel’e aktarıp ayet sütunu için “Otomatik toplam” tuşunu kullanarak gerçekleştirdik. Elbette ki önemli olduğunu düşünüyorsanız elinizle teker teker saymanızın bir sakıncası yok.

Ayetlerin toplamının 1389 olduğunu söyleyen Ömer Çelakıl ise daha baştan yanılmıştır. Biz ayet sayısını doğru veren fakat olayları çarpıtan Harun Yahya ile devam edelim…

b. Hicri 1390 yılı Miladi 1969′a denk gelmiyor

Hicri 1390 yılını Miladi takvime çevirirsek -iddia edildiği gibi- Ay’a çıkış tarihi olan 1969′u değil bir sonraki yılı -yani 1970′i- verecektir. Elbette ki bu hesap “1390 1 Muharrem” üzerinden gerçekleştirilmiştir. Zira son ay üzerinden gidersek doğal olarak Miladi 1971′ e ulaşmak mümkündür. Yine tablo ve yazılım yardımıyla sağlamasını yaparak göreceğimiz gibi mucize üreticilerinin hesabı, tarihi tutturma konusunda da kaza yapmaktadır. Görüldüğü gibi bu mucize ne aritmetik ne de tarihsel olarak “hiçbir şey” ifade etmemektedir.

c. Ay’a Çıkış Tarihi (20.7.1969) Hicri 1390′a denk gelmiyor

Şuradaki veya şuradaki yazılımı veya da istediğiniz herhangi bir yöntemi kullanarak teyit edebileceğiniz üzere Ay’a çıkış tarihi olan 20.7.1969 zaten Hicri 1390′a denk gelmez. Miladi 20.7.1969′un Hicri karşılığı tam olarak 5. 5 (Cemaziyelevvel) 1389′dur.

Hangi açıdan bakarsak bakalım mucizeciler açıkça sayıları saptırmaktadır.

3. Kuran Sırası ve Nüzul Sırası

Üstelik mucizecilerin baz aldığı ve şu an kullanımda olan surelerin sırası da İslam’ın kabûl ettiği surelerin gerçek nüzul -yani iniş- sırasıyla da uyuşmaz. Bu gibi sayısal mucizeleri Allah’ın öngördüğü sıraya göre değil de daha sonra gerçekleşen tertibe göre uyarlamaları başlı başına amaçlarının saptırma olduğunu göstermektedir.

4. Sonuç

Harun Yahya’nın ‘Ay’ anlamına gelen ‘Kamer’ isimli surenin ilk ayetinden Kuran’ın son ayetine kadar 1390 ayet olduğu iddiası doğrudur. Ne var ki burda baz alınan sıra zaten ayetlerin Müslümanlarca kabul edilen gerçek nüzul sırası değildir.

Gerçek nüzul sırasını değil de mucizeciler gibi şu anki Kuran tertibini baz alsak bile sayıların bariz şekilde çarpıtıldığını görürüz. Hicri 1390, Miladi 1969′a tekabül etmez. Ay’a ilk çıkış tarihi olan Miladi 20.7.1969, tam olarak hicri 5.5.1389′a denk gelir.

“Allah’ın insanları ‘doğru yola’ davet etmek için indirdiği” varsayılan ve kutsal kabul edilen kitabında bu gibi çocukça sayısal şifre ve göndermelere başvurduğu tezinin saçmalığı bir kenara, istendikten sonra bu gibi sayısal şifre ve kodlar her türlü edebi eserden de -hem de sayısal açıdan doğru olarak- çıkarılabilir. Gelin görün ki mucize yalancıları bunu bile başaramamıştır.

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır.

365 Gün

2011-04-25T00:30:00.001+03:00

1. Mucize İddiası
Bu iddia, hem Harun Yahya hem Ömer Çelakıl’da geçmektedir:

Harun Yahya (Adnan Oktar)’a ait sitelerden:

Kuran’da “gün (yevm)” kelimesi 365 defa geçmektedir. Bildiğiniz gibi Dünya’nın Güneş etrafında dönüşü 365 gün sürer. Dünya, Güneş’in etrafında dönerken kendi etrafında da tam 365 defa döner.
Kuran’da “gün” kelimesinin 365 defa geçiyor olması, Dünya yörüngesi hakkında bize yüzyıllar öncesinden bilgi vermesi açısından çok önemli bir bulgudur. Kuran’da “gün” kelimesinin 365 defa tekrarlanması, Dünya ile Güneş arasındaki 365 günlük astronomik olaya işaret ediyor olabilir.

Ömer Çelakıl’a ait siteden:

Kur’an-ı Kerim’de “Bir Gün (yevm)” kelimesi 365 defa geçmektedir. Bildiğiniz gibi Dünya’nın Güneş etrafında tam bir kez dönüşü 365 gün sürer. Kur’an’da 365 defa “bir gün (yevm)” kelimesinin geçiyor olması çok önemli bir bulgudur. Çünkü Dünya yörüngesi hakkında bize yüzyıllar öncesinden bilgi vermektedir. Kısacası Dünya ile Güneş arasındaki 365 günlük astronomik döngü Kuran’da açık bir şekilde belirtilmektedir.

2. Kuran’da ”yevm” sayısı

Mucize İddiacıları, ‘gün’ anlamına gelen ‘yevm’ sözcüğünün Kuran’da tam olarak 365 yerde geçtiğini iddia ederken bir takım gramatik oyunlara başvurur, aynı kelimenin çoğul halini veya belli durum hallerini listeye eklemezler. Sözcüğün hangi dilbilgisel hallerinin Kuran’da tam olarak kaç kez geçtiğini çok önemseyen okuyucumuz lütfen mucize iddiacılarının sayısız site ve forumlardaki iddialarını peşinen kabul etmeyip vakit ayırarak kendileri incelesin ve tatmin olsunlar. Aşağıda görüleceği gibi, bu mucize iddiasının çarpık olduğunu anlamak için tam rakamın bir önemi de yok. Mucizecilerin iddia ettikleri sayıyı varsayacak olsak bile, iddianın bir çarpıtmadan ibaret olduğu ortada.

3. Astronomi, Takvim ve 365 Gün

Bu mucize iddiasındaki basit çarpıtmaları inceleyelim:

Dikkat ediniz; her iki mucize yalanı metninde de herhangi bir takvim değil astronomik bir olgu olan “Dünya’nın Güneş etrafında dönmesi” referans alınmaktadır. Oysa takvimden bağımsız olarak salt astronomik olguyu ele alacak olursak bu süre 365 değil 365,25 gündür. Madem bir ”mucize” iddiasında bulunuluyor ve herşeyi bilen, herşeye gücü yeten mükemmel yaratıcının mucize olarak Kuran’a böyle bir rakam yerleştirdiği söyleniyor o halde bu mucizenin ”tam ve kesin” olmasını talep etmek hakkımız olmalı.

Bugün kullandığımız (Güneş’i baz alan) Gregoryen takvimine göre bir yıl üç defa 365, dördüncü yılda ise 366 gün sürer. Yani bu takvimi esas alacak olursak mucizemiz yine eksiktir. Ama zaten mucize iddiasında esas alınan nokta herhangi bir takvim (yani insanların kararlaştırdığı zaman birimleri) değil astronomik olgunun kendisi. Yani Dünya’nın Güneş’in etrafında bir kez dönmesi esnasında kendi ekseninde kaç kez döndüğü… Bu rakam 365,25′tir.

Keza mucize iddiasında esas alınan herhangi bir takvim olsa iddia zaten baştan suya düşmüş olurdu. Çünkü kullanılan takvim sistemine göre tanım gereği bir yıl içindeki gün sayısı da değişir. Örneğin İslam Dünya’sının kullandığı (Ay’ı baz alan) takvimde Hicri Yıl 354 gündür. Tarih boyunca kullanılmış olan farklı medeniyetlerin takvimlerinde de bir yıl farklı sayıda gün içermiştir. Yani bir yılın 365 gün olması mutlak değil sadece günümüzün çoğunluğu tarafından kullanılan (Güneş bazlı) Gregoryen Takvimi’ne göre (4 senede bir 366 gün çektiği için) kısmen doğrudur. Dolayısıyla mucizeciler mecburen ”yıl/sene” birimini değil astronomik olgunun kendisini esas almaktalar. İşte bu noktada da diğer bir çarpıtma su yüzüne çıkmakta:

Farzedelim ki bugün Muhammed Peygamber’den beri İslam Dünyası’nda kullanılmakta olan (Ay’ı baz alan) Hicri Takvim’i kullanıyoruz. Yani bir yıl 354 gün çekmekte. Farzedelim ki Dünya bu takvimi kullanıyor. Bu durumda Kuran’da ”gün” kelimesinin 365 kere geçmesinin ilginç hiçbir yanı olur muydu? Olmazdı elbette… Söz konusu astronomik olguya işaret etmeleri de anlamsız olurdu. Çünkü konuyla ilgili ayetlerde Dünya’dan, Güneş’ten, astronomiden değil herhangi şeylerden bahsediliyor. Yani iddianın bütün ”büyüsü/çekiciliği” bizim bugün -hasbel kader- 365 gün çeken bir takvim kullanıyor olmamızda.

Şundan emin olabiliriz ki eğer halâ Hicri Takvim kullanıyor olsaydık bu sefer de 354 rakamına uygun bir mucize yaratırlardı.

4. Kuran Öncesi Astronomi ve Takvim

Dikkat ediniz her iki mucize iddiacısı da ayrıca ne diyor?

Harun Yahya

Kuran’da “gün” kelimesinin 365 defa geçiyor olması, Dünya yörüngesi hakkında bize yüzyıllar öncesinden bilgi vermesi açısından çok önemli bir bulgudur.

Ömer Çelakıl’a ait siteden:

Çünkü Dünya yörüngesi hakkında bize yüzyıllar öncesinden bilgi vermektedir.

Hangi bilgi ”yüzyıllar öncesinden” verilmekte burada?

Dünya’nın 365(,25) günde Güneş etrafında döndüğü zaten Kuran’dan yüzyıllar önce de biliniyordu. Yunan Astronomu Meton milattan önce 432 yılında (yani Kuran’dan 1.000 yıl önce) Dünya’nın 365,25 günde Güneş etrafında döndüğünü hesaplamıştı.

Ayrıca daha sonra Gregoryen reformuna uğrayan ama temel olarak bugün halâ kullanmakta olduğumuz takvim İskenderiyeli Sosigenes tarafından Kuran’dan yaklaşık 7 asır önce bir yılın günlerini 365,25 olarak hesaplanarak oluşturulmuş; bu takvim M.Ö. 46 yılında Jülyen Takvimi olarak kabul görmüş ve batı dünyasında Kuran’dan önce yüzyıllar boyunca kullanılmıştır.

5. Sonuç

Kuran’da “yevm” sözcüğünün 365 kere geçtiğini iddia edenler, sözcüğün dilbilgisel bazı hallerini listeye alıp, diğerlerini ise dışarda bırakarak tamamen keyfî davranmaktalar. Ayrıca bir yılın 365 gün olduğu mutlak ve sabit bir gerçek değil esas alınan takvim sistemine göre değişken ve izafidir. Örneğin İslam Dünya’sının kullandığı (Ay’ı baz alan) Hicri Takvim’de bir yıl 354 gündür. Esas alınan takvim değil de Dünya’nın Güneş etrafında dönerken kendi ekseninde kaç kez dönüyor olduğu ise bu rakam 365,25′tir. Hepsinden önemlisi de bütün bunların Kuran’dan -zaten- yüzyıllar önce biliniyor olmasıdır. Bu bilgilere dayanan bugün kullanmakta olduğumuz takvim bile Kuran’dan yüzyıllar önce kabul edilmiştir.

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır.

Uçak Teknolojisi

2011-04-25T00:17:00.002+03:00

1. Mucize İddiası

Aşağıdaki mucize yalanı hem Harun Yahya’ya ait bir sitede hem de yine Harun Yahya’ya ait ”Yaratılış Atlası” adlı kitapta dile getirilmektedir.

Hz. Süleyman döneminde de, bu kutlu peygamber vesilesiyle bilim, sanat ve teknolojide çok önemli ilerlemeler sağlanmıştır. Örneğin Kuran’da Hz. Süleyman döneminde uçak gibi hızlı ulaşım araçlarının kullanıldığına işaret edilmektedir:
Süleyman için de, sabah gidişi bir ay, akşam dönüşü bir ay (mesafe) olan rüzgara (boyun eğdirdik)… (Sebe Suresi, 12) Bu ayet-i kerimede ulaşılması oldukça uzak olan mesafelere, Hz. Süleyman döneminde kısa sürede ulaşılabildiğine dikkat çekilmektedir. Bu, günümüzdeki uçak teknolojisine benzer bir teknoloji kullanılan, rüzgarla hareket eden vasıtalara işaret etmektedir. (Yaratılış Atlası cilt 2 sf 529)
Geçmiş medeniyetlere ait kalıntılar incelendiğinde, hava ulaşımının bildiğimiz tarihten çok daha eskilere kadar uzandığı anlaşılmaktadır. Mayaların kalıntılarında, Mısır piramitlerindeki resimlerde, Sümer yazıtlarında ve Japonya’da bulunan kalıntılarda çeşitli uçak, planör, helikopter benzeri araçlara, pilot giysili heykellere sıkça rastlanmaktadır. (Yaratılış Atlası cilt 2 sf 554)
Geçmiş medeniyetlerinin hava ulaşımını kullandıklarına işaret eden delillerden biri, Mısır’da bulunan planör modelidir. 1898 yılında arkeologlar tarafından bulunan bu planör modelinin MÖ 200 yıllarında yapılmış olduğu ortaya çıkarılmıştır. Bundan yaklaşık 2200 yıl öncesine ait bir planör modelinin ortaya çıkarılması elbette olağanüstü bir durumdur. Bu, evrimci tarih anlayışını temelden sarsan arkeolojik bir buluştur. Söz konusu modelin teknik özellikleri incelendiğinde ortaya çok daha ilginç bir manzara çıkmaktadır. Bu ahşap modelin kanatlarının şekli ve oranları, günümüzün en ileri teknolojisiyle yapılan Concorde uçaklarda olduğu gibi, hızdan minimum kayıpla maksimum kaldırma kuvveti sağlayacak şekilde tasarlanmıştır. Bu durum, Antik Mısırlıların çok iyi aerodinamik bilgisine sahip olduklarını da göstermektedir (Yaratılış Atlası cilt 2 sf 554)
Abydios Tapınağı’nın duvarlarında Dr. Ruth Hiver tarafından bulunan bu resimlerdeki araçların, günümüzde de kullanılan helikopter, jet ve uçak gibi araçlarla olan benzerliği dikkat çekicidir. (Yaratılış Atlası cilt 2 sf 555)

2. İddianın Saçmalığı

Bu mucize yalanı hakkında fazla söz söylemeye gerek yok. Yukarıda aynen alıntıladığımız metni okuyup gülmek yeterlidir.

Dikkat ediniz; binyıllar öncesindeki medeniyetlerden kalma duvar ve hattâ mağara resimlerinde modern uçak, helikopter (ya da benzerleri) vs.. bulunduğu söyleniyor. İşin ilginç yanı o toplumlar tarafından ne olduğu bilinmeyen bu teknolojik araçların geleceği gören birileri tarafından resmedildiği değil de bu araçların yüzyıllar öncesinde o toplumlar tarafından kullanılıyor olduğunun -muhtemelen- iddia ediliyor olması…

Örneğin Eski Mısırlıların -Concorde modeli uçaklarda olduğu gibi- hızdan minimum kayıpla maksimum kaldırma kuvveti sağlayacak şekilde tasarlanmış araçlar kullandığı söyleniyor.. Ama o zamandan bugüne yapılan araştırmalar konuya dair hiç bir kalıntı ve bulguya rastlanmadığını gösteriyor. Ele geçen sadece -bu medeniyetlerin kullandığını bildiğimiz-bugüne göre ilkel sayılabilecek aletlerdir. Bu medeniyetlerin böylesi üstün bir teknolojiye sahip olmadığı ortadadır.

Diyelim ki -birebir olarak- günümüz helikopterini/uçağını resmeden bir Eski Mısır kalıntısı bulundu. Ve diyelim ki bu resimlerin başka hiçbir makûl açıklaması yok; olanca netlikle günümüzün teknolojik ulaşım araçları resmedilmiş.

Böyle bir durumda bir insan

- Bu resimlerin dünya dışı canlılar tarafından yapılmış olabileceğini veya bu canlıların o dönemlerde Dünya’yı ziyaret ettiğini, insanların da onlara ait araçları resmettiklerini..

- Günümüzden veya gelecekten birilerinin o zamana giderek bu resimleri yaptığını..

- O dönemde geleceği görebilen varlıklar olduğunu ya da normal insanların tanrı ilhamı ile bu resimleri yapmış olabileceğini..

Hattâ hayâl gücünü biraz daha zorlayarak

- Gizli bir grup insanın o zamanlarda bu teknolojiyi elde ettiğini ve kullandığını düşünebilir…

Ama eski toplumların (Mısır medeniyetinin, Mayaların, Sümerlerin) topyekûn olarak helikopter ve uçak teknolojisini bildiğini-tanıdığını-kullandığını düşünebilir mi hiç? Elbette ki hayır… Çünkü bu medeniyetlerin bunları kullanmış olduğuna dair bir kanıt yok. Üstelik bu medeniyetlere ait tonlarca kalıntı, kullandıkları teknik bilginin düzeyini bize açıkça gösteriyor. Ama Harun Yahya bizleri, en zengininden fakirine ‘at arabası’ kullanan bir medeniyetin (kendi argümanını payelendirmek maksadıyla) aynı zamanda helikopter de kullanıyor olabileceği savuyla avutmaya çalışıyor.

Daha da fenası tüm bunları Kuran’la ilişkilendiriyor, ayetlere dayandırıyor ve sadece kendisini değil kutsal saydığı dini de gülünç duruma düşürüyor.

Belirtmeliyiz ki mucizecilerin sözünü ettiği Eski Mısır resimlerinde konu edilen teknolojik araçlar da resmedilmiyor. 90′lı yıllarda bir-iki bilim insanının spekülasyonlarına dayanarak medya tarafından bolca şişirilen bu tür haberlerin tutarsızlığı bütün ayrıntılarıyla bugün açıklığa kavuşturulmuş ve kabul edilmiş durumdadır.

Örneğin ”Abydos: Fahrzeuge der Götter” adlı Almanca makalede söz konusu şekillerin iki farklı dönemden kabartmanın üstüste gelmesiyle oluştuğu (medyada yer alan çoğu resimler bilgisayarda rötuşlanarak söz konusu ”teknolojik şekiller” daha belirgin hale getirilmiştir), her iki katmanın da bugün deşifre edildiği, hangi anlama geldiğinin ve hangi döneme ait olduğunun bilindiği gibi bütün ayrıntılar kaynaklarıyla anlatılmaktadır.

3. Sonuç

Mucizeciler bu tür saçma iddialarla ciddiyetten ne denli uzak olduklarını göstermekte ve bu gibi uydurmalarla toplumların inançlarını açıkça sömürmeye çalışmaktadırlar.

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır.

Elektrik Kullanımı

2011-04-24T23:59:00.001+03:00

1. Mucize İddiası

… Erimiş bakır madenini ona sel gibi akıttık… (Sebe Suresi, 12) Allah’ın Hz. Süleyman’ın emrine verdiği büyük nimetlerden biri “erimiş bakır madeni”dir. Bu ayeti, farklı şekillerde yorumlamak mümkündür.Erimiş bakırın kullanılması ile, Hz. Süleyman döneminde elektrik kullanılan yüksek bir teknolojinin varlığına da işaret ediliyor olabilir. Bilindiği gibi bakır, elektriği ve ısıyı en iyi ileten metallerden biridir ve bu yönüyle elektrik sanayiinin temelini oluşturmaktadır. Dünyada üretilen bakırın önemli bir bölümü elektrik sanayiinde kullanılmaktadır.Ayette geçen “sel gibi akıttık” ifadesi de elektriğin çok geniş alanlarda kullanılabileceğine işaret ediyor olabilir.

2. Ayet Yorumundaki Çarpıtma

Aynen alıntıladığımız mucize yalanı metninde okuyabileceğiniz üzere okuyucu ile adeta alay edercesine ayette geçen ”bakır madenini ona sel gibi akıttık” ifadesinde elektrik kullanımına dair bir işaret olabileceği söylenmektedir.

Bu ifade tek başına ele alındığında bile böyle bir ‘işaret’ (!) çıkarmak olası hayâl gücünü aşar. Ayeti somut bağlamı içerisinde ele aldığımızda mucizecilerinin yorumunun ne kadar samimiyetsiz bir çarpıtmadan ibaret olduğu rahatlıkla görülür:

Sebe/12

Ve Süleyman’a da rüzgarı ram ettik, sabahleyin bir aylık yol alırdı, akşamleyin bir aylık yol ve ona bakır madenini, sel gibi akıttık ve cinlerden, huzurundan iş işliyenler vardı Rabbinin izniyle ve onlardan, emrimizden çıkana yakıp kavuran azabı tattırırdık.

Sebe/13

Kalelerden, heykellerden, büyük havuzlara benzer çanaklardan ve sağlam, yerinden kalkmaz kazanlardan ne isterse yaparlardı ona; ey Davud soyu, şükredin ve kullarımdan pek azı şükreder.

Açıkça görüldüğü gibi bu ayetlerde Süleyman’a verilen bolluklar, nimetler, kolaylıklardan bahsedilmektedir. Bu bağlamda kaleler, heykeller, çanak ve kazanların yapımında kullanmak üzere bolca bakır madeni de verildiği söylenmektedir. Yani ayette kastedilen hem lafzından -hem de bağlamından anlaşıldığı üzere- bakır madeninin bolca verilmiş olmasından başka birşey değil. Bu durum herhangi bir muteber tefsire bakarak da teyid edilebilir.

3. Ayetin Kökeni

Davud’un oğlu Süleyman’ın Kuran’da geçen diğer bütün kıssaları gibi kaleler, heykeller, büyük havuzlar, yerinden kalkmaz kazanlar barındıran görkemli bir tapınak inşa ettirmesi hikayesi de Tevrat’tan alıntıdır. Hikâye, Tevrat’ta çok daha ayrıntılı bir şekilde yer alır. Örn. bkz. 1. Krallar 7. Tevrat’ta Süleyman’ın 20 yıl süren bu inşaat sırasında ne kadar bolca maden, işçi ve yardımcı kullandığı da anlatılır. Yukardaki Kuran ayetleri ise bu hikâyenin özetlenmiş bir versiyonundan ibarettir.

4. Bakır Kullanımı

Ayetten çıkan tek manâ Süleyman’a bakır madeninin oluk oluk/bolca verildiği rivayetidir. Bunda da ”mucizevi” hiçbir yan bulunmaz.
Bakır insanların kullandığı ilk madenlerdendir ve yaklaşık 10.000 yıldır kullanımdadır. Hatta en çok yararlanıldığı dönem olan M.Ö. 5.000 ile M.Ö. 3.000 yılları arası “Bakır Devri” olarak da adlandırılır. Kısacası bakır Kuran’dan ve -elbette ki- elektrik kullanımından da önce binyıllardır bilinmekte ve kullanılmaktadır.

bkz.:
Bakır Devri
Kupfer – Geschichte
Copper – History

5. Mucize Yalancılığında Son Nokta

Görüldüğü üzere söz konusu ayetten elektrik kullanımına dair bir işaret çıkarmak abes, gülünç ve saçmadır. Ne var ki mucize iddiacılarımız bu noktadan daha da ileri gidebilmektedirler!

Yukarda alıntıladığımız mucize yalanı metninin bir bölümünü tekrar okuyalım:

”Erimiş bakırın kullanılması ile Hz. Süleyman döneminde elektrik kullanılan yüksek bir teknolojinin varlığına da işaret ediliyor olabilir.”

Yanlış okumadınız! Gerçekten de Süleyman dönemi -yani milattan binyıllar öncesindeki bir dönem- için elektrik kullanımından söz ediliyor. Üstelik bu akıl almaz iddia sadece yukardaki ayet bağlamında ağızdan kaçmış bir ifade de değil. Harun Yahya, Yaratılış Atlası adlı kitabında aynı iddiayı farklı argümanlarla da desteklemeye çalışıyor:

”Dendera’daki Hathor Tapınağı’nda bulunan bazı duvar resimlerinde yer alan figürler antik Mısırlılar’ın elektriği bildiği ve kullandığı ihtimalini gündeme getirmiştir. Söz konusu resim dikkatlice incelendiğinde tıpkı günümüzdeki gibi yüksek voltaj yalıtımının o günlerde de kullanıldığı görülür. Ampûl görünümündeki şekil dikdörtgen bir sütun (bu sütun izolatör olarak kullanıldığı tahmin edilen ve ced sütunu olarak adlandırılan bir sütundur) tarafından desteklenmektedir. Resimdeki şeklin günümüz elektrik lambalarıyla olan bu şaşırtıcı benzerliği çok dikkat çekicidir. Mısır hiyegroliflerinde sıkça rastlanan ced sütunu bir tür elektrik malzemesini sembolize ediyor olabilir. Ced sütunu jeneratör görevi görüyor ve bu şekilde aydınlatma sağlanıyor olabilir.” Yaratılış Atlası C. 2 sf. 560.

Eski Mısır duvar resimlerinde günümüzün bazı teknolojik aletlerinin resmedilmiş olduğu iddialarını gündeme getiren Erich von Däniken bilim dünyasında sahtekâr olarak tanınan İsviçreli bir fantazi yazarıdır ve bu resimlerin kökeninin uzaylılar olduğunu iddia eder.

”Bilimsellik” ve ”akla uygunluk” maskesi takmaya çalışan Harun Yahya ve diğer mucizecilerin aslında bilim çevrelerinde ancak alay konusu olabilecek kişilerin iddialarına sarılması ve kendi gayretlerine uyarlaması (uzaylılardan Süleyman’a ve Kuran’a) bilimselliğin sadece maskesinin bile onlara ne denli ağır geldiğinin açık göstergesidir.

6. Sonuç

Sebe/12 ayetinde elektrik kullanımından değil Süleyman’a bol bol bakır madeni verildiğinden bahsedilmektedir. Ayetin lafzı ve bağlamından açıkça görülen bu gerçek herhangi bir muteber Kuran tefsirine bakılarak rahatlıkla teyid edilebilir. Zaten Süleyman’ın kaleler, büyük havuzlar, türlü heykeller, kazanlar barındıran görkemli bir tapınak yaptırdığı ve 20 yıl süren bu inşaatta bol maden, yardımcı ve işçi kullandığı hikâyesi de çok daha ayrıntılı olarak Tevrat’ta yer almıştır. Kuran ise özetleyerek ve cinlerle de süsleyerek oradan alıntılamıştır.

Bakır, elektrik kullanımından çok önceleri insanlar tarafından bilinen ve kullanılan bir madendir. Ayetten hiç bir şekilde elektrik kullanımına dair bir işaret çıkmaz. Mucize yalancılarının Süleyman döneminde -yani milattan binyıllar öncesinde- insanların elektrik kullanıyor olabileceğini söylemesi ciddiye alınacak bir yönlerinin olmadığının en belirgin göstergesidir.

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır.

Baldaki Şifa Mucizesi

2011-04-24T23:02:00.001+03:00

1. Mucize İddiası

    Harun Yahya (Adnan Oktar)’a ait sitelerden:
    ”Rabbin bal arısına vahyetti: Dağlarda, ağaçlarda ve onların kurdukları çardaklarda kendine evler edin. Sonra meyvelerin tümünden ye, böylece Rabbinin sana kolaylaştırdığı yollarda yürü-uçuver. Onların karınlarından türlü renklerde şerbetler çıkar, onda insanlar için bir şifa vardır. Şüphesiz düşünen bir topluluk için gerçekten bunda bir ayet vardır.” (Nahl Suresi, 68-69)

    Bal, yukarıdaki ayetlerde vurgulandığı gibi “insanlara şifa” olma özelliği taşımaktadır. Bilimde en ön sıraları alan ülkelerde balın insan sağlığı açısından öneminden ötürü arıcılık ve arı ürünleri artık başlı başına bir sektör ve araştırma alanı olmuştur. Balın yararları genel hatlarıyla şöyle sıralanabilir:

    Kolayca sindirilir. (…)
    Süratle kana karışır; hızlı bir enerji kaynağıdır. (…)
    Kan yapımına destek olur. (…)
    Antimikrobiktir. (…)
    Antioksidandır. (…)
    Vitamin ve mineral deposudur. (…)
    Yaraların tedavisinde kullanılır. (…)

    Bu bilgilerden de anlaşılacağı gibi bal “şifa” yönü son derece güçlü bir besindir. Kuşkusuz bu da sonsuz kudret sahibi Allah’ın indirmiş olduğu Kuran’ın mucizelerinden biridir.

2. İddianın Geçersizliği

Mucize yalancılarının sunduğu gülünç iddialardan biri de yukarıya alıntıladığımız ”baldaki şifa mucizesi”dir. Dikkat ediniz, burada ”mucize” olarak adlandırılan balın özellikleri değil Kuran’da bunların geçiyor olmasıdır. Uzun uzun, bilimsel terimler kullanarak balın gıda özellikleri sıralanmış ve bu bilgiler ayetten çıkıyormuş gibi bir izlenim oluşturulmak istenmiştir. Oysa ayetten çıkan tek bilgi balın şifalı oluşudur.

Balın şifalı olduğunun henuz günümüzde tespit edildiğini, bunun da Kuran’da 1400 yıl önceden bildirilmiş olduğunu söylemek doğru olabilir mi? Balın tarihine baktığımız zaman 4000 yıl önceden şifasının bilindiğini ve hastalıklarda kullanıldığını görüyoruz.

Araştırmalar mağaranın duvarında bal toplayan kızın resminin 16 bin yıl önce yapılmış olduğunu göstermektedir. 7.000 Yıl önce orta Anadolu’da insanların planlı bir şekilde arıcılıkla uğraştığı bilinmektedir. Eski Mısırlılarda 4.000 yıl önce çok gelişmiş bir arıcılık kültürü mevcuttu. Yanı sıra günümüzde ilkel olarak yaşayan kabilelerin balın kutsallığına inandıklarını, dini törenlerde önemli yer verdiklerini izliyoruz. Hititlerin, Sümerlerin, Mısırlıların, Eski Yunanlıların, Romalıların ve daha birçok eski kültürün balı ilaç olarak kullandığını, tarihte ün yapmış hekimlerin her derde deva olarak kabul ettiklerini görmekteyiz. Hititlerin çivi yazısıyla yazdıkları toprak levhalardan günümüzden 4000 yıl önce arıcılığı tanıdığını öğreniyoruz. Levhalardaki reçeteler Sümerler ve Hititlerin balı hastalıklarda kullandıklarını göstermektedir. Papyrus Smith’de balla hazırlanmış birçok reçeteyle karşılaşmaktayız. Piramitlerde ağızları hava geçirmeyecek biçimde kapatılmış bal küpleri ve Kraliçe Hepçesut’un armasında arı bulunması Mısırlıların bala büyük değer verdiğini gösteren delillerdir. Romalı hekimler balın çok güçlü bir panzehir olduğuna inanıyorlardı. Mısırlı, YunanRomalı, ve Arap hekimler balı göz hastalıklarında kullanmışlardır. Hippokrates hava ve suyla eş değerli görüyor, tüm hastalıklara karşı kullanıyordu. Asklepiades ise ruhi ve sinirsel hastalıklarda kullanıyordu. Plinius, Dioskorides ve birçok hekimin çeşitli hastalıklara karşı yalnız bitkilerle karıştırarak veya şurup-merhem olarak da kullandıklarını görüyoruz.

bkz: Bal’ın Tarihi

Ayrıca: Geschichte der Biene (Almanca)

Bal, Muhammed’in yaşadığı dönemin Arap toplumunda da çok yaygındı. Hem şifa amaçlı yiyecek olarak kullanılırdı, hem de baldan türlü şerbetler yapılır ve içilirdi. Muhammed’in kendisi de birçok hadisinde baldan ve balın şifalarından bahsetmiştir. Kısacası Kuran’da balın ”şifalı” olarak vasıflandırılmasından herhangi bir mucize çıkarmaya çalışmak ancak okuyucunun zekâsına hakaret olarak adlandırılabilir.

Bütün bunların yanısıra balın bir de ”şifalı” olmayan yönlerini dikkate almak da gerekir.

Örneğin yukarda kısaltarak alıntıladığımız mucize yalanı metninde uzun uzun balın antibakteriyel özelliği vurgulanmış fakat önemli bir gerçek de bu arada hasıraltı edilmiştir:

Bal 1 yaşından küçük çocuklara niçin tavsiye edilmemektedir?
Nedeni balda Clostridium Botulinum bakterisinin bulunma ihtimalinin olması ve bu bakterinin bebeklerde “bebek botulizmi” denilen bir hastalığa neden olmasıdır. Bu bakterinin sporları çevremizdeki havada, toprakta, tozda ve ham tarımsal ürünlerde bulunmaktadır. Bu sporlar erişkinler ve çocuklardaki gelişmiş bağışıklık ve sindirim sisteminden dolayı problem teşkil etmezken 1 yaşından küçük bebeklerde bağırsak mikroflorasının yeterince gelişmemiş olmasından dolayı botulizme neden olabilmektedir.
=>Kaynak

Ayrıca günümüzün bilimi, halk arasında hala yaygın olan, balın şeker hastalarına (diabet) iyi geleceğine dair inanışın yanlış olduğunu da göstermektedir. Aksine balın her türlüsünün, hiç şeker katkısı olmayan, gerçek kara kovanlarda oluşan balın bile şekeri yükseltici etkisi vardır.

bkz.: Şeker Hastalarına Bal Uyarısı
ayrıca: Şeker Hastalığı ve Bal

3. Sonuç

Balın şifalı bir gıda olduğu henüz son yıllarda keşfedilmiş değil aksine zaten Kuran’dan çok önceki medeniyetler tarafından da bilinen ve kullanılan bir özelliktir. Günümüzün bilimi sadece bu şifa özelliğinin sebeplerini çözümleyebilmiştir fakat bunun yanısıra hiç de ”şifalı” olmayan etkilerini de bulmuştur.

Her halükârda Kuran’da balın şifalı olarak geçmesinin ”mucize” olarak adlandırılabilecek yanı yoktur.

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır.

Dişi Bal Arısı Mucizesi

2011-04-24T22:42:00.001+03:00

1. Mucize İddiası

Mucize yalancılarının kaleminden:

    Harun Yahya (Adnan Oktar)’a ait sitelerden:
    Rabbin bal arısına vahyetti: Dağlarda, ağaçlarda ve onların kurdukları çardaklarda kendine evler edin. – Sonra meyvelerin tümünden ye, böylece Rabbinin sana kolaylaştırdığı yollarda yürü-uçuver. Onların karınlarından türlü renklerde şerbetler çıkar, onda insanlar için bir şifa vardır. Şüphesiz düşünen bir topluluk için gerçekten bunda bir ayet vardır. (Nahl Suresi, 68-69)

    Her arının çok fazla görevinin olduğu arı kolonilerindeki tek istisna erkek arılardır. Erkek arılar ne kovanın savunmasına ne temizliğine ne besin toplamaya ne de petek veya bal yapımına katkıda bulunur. Erkek arıların kovan içindeki tek fonksiyonu ‘Kraliçe Arı’yı döllemektir. Çiftleşme organları dışında diğer arılarda bulunan özelliklerin hemen hemen hiçbirine sahip olmadıkları için erkek arıların Kraliçe Arı’yı döllemekten başka bir iş yapmaları da mümkün değildir.

    Koloninin tüm yükünü sırtlamış işçi arılar ise Kraliçe Arılar gibi dişi olmalarına rağmen yumurtalıkları gelişmemiştir; yani kısırdırlar. Kovanın temizliği, arı larvalarının ve yavrularının bakımı, Kraliçe Arı ve erkek arıların beslenmesi, bal yapılması, peteklerin inşası ve onarım işleri, kovanın havalandırılması, kovanın güvenliği, nektar (bal özü), polen (çiçek tozu), su, reçine gibi malzemelerin toplanması ve bunların kovanda depolanması gibi görevleri vardır.

    Arapça’da iki çeşit fiil kullanımı vardır ve bu kullanımlardan öznenin erkek mi yoksa dişi mi olduğu anlaşılabilmektedir. Nitekim yukarıdaki ayetlerde arı için kullanılan fiiller (altı çizili kelimeler), fiilin dişi için olan şekliyle kullanılmıştır. Böylece Kuran’da bal yapımında çalışan arıların dişi olduğuna işaret edilmektedir.

    Unutulmamalıdır ki arılarla ilgili bu gerçeğin bundan 1400 sene önce bilinmesi mümkün değildir. Ama Allah bu gerçeğe dikkat çekerek Kuran’ın bir mucizesini daha bize göstermiştir.

2. İddianın Geçersizliği

Yukardaki ayette arı kolonilerinde bütün işi yapan işçi arıların dişi olduğuna dair herhangi bir bilgi yoktur.

Herşeyden önce bu emir kipleri, eylemi yapması istenen öznenin dişi olduğuna işaret etmiş olsaydı bile sadece ”evler edin” ve ”yürü, uçuver”den ibaret. Bu fiillerde ‘İşçi Arı’nın somut işlevlerine hiçbir gönderme yok. İşçi Arılar, erkek arılar ve ana arılar (kraliçeler) zaten hep birlikte ‘evler edinmekte’ ve ‘yürüyüp uçuvermektedir’.

Ama daha da önemlisi mucize yalancılarının bu yorumu dilbilgisini çarpıtarak yapmalarıdır.

Arapçada adlar eril ve dişil olarak ikiye ayrılır. Bu, Türkçe veya -mesela- İngilizce’de karşılığı olmayan bir özelliktir; Arapça’nın gramer yapısından kaynaklanır.

Örneğin Almanca’da ise adlar eril, dişil ve yansız olmak üzere üç cinstir. Buradaki gramer cinslerinin biyolojik cinslerle bir ilgisi yoktur. Örneğin ‘masa‘nın gramer cinsi Almancada eril (der Tisch), ‘kapı‘nın dişil (die Tür) ve ‘kitap‘ın ise yansızdır (das Buch). Aynı şekilde ‘köpek‘in gramer cinsi eril (der Hund), ‘kedi‘nin dişil (die Katze) ve ‘at‘ınki yansızdır (das Pferd). Bu, biyolojik cinsiyetle ilgisi olmayan dilbilgisel bir tasniftir.

Aynı şekilde Arapça’da da bütün adlar eril (müzekker) ve dişil (müennes) olmak üzere -dilbilgisi açısından- iki cinse ayrılır. Canlı-cansız bütün nesnelerin adları ya eril ya dişildir. Üstelik Arapça’da fiil çekimleri de cümlenin öznesini teşkil eden adın cinsine göre eril veya dişil olarak gerçekleşir.(1)

Ayette ‘bal arısı’ için kullanılan ‘an-nahl’ sözcüğü Hicaz Arapçası’nda -yani Kuran’ın indirildiği dilde-(2) dişildir (müennestir).

Fahruddin Er-Râzi, Tefsir-i Kebir Mefâtihu’l-Gayb, Akçağ Yayınları: 14/276 (Nahl Suresi, 68-69)Bu kelime (nahl) Hicazlılara göre müennestir. İşte bundan ötürü Allah Teâlâ onu ayette müennes saymıştır.

Yani Hicaz Arapçası’nda kelimenin dilbilgisel cinsi dişildir. Ve bundan ötürü Kuran’da dişil olarak geçmiştir. Tıpkı Almanca’da arı anlamına gelen ‘die Biene’ kelimesinin dişil olması ve dolayısıyla söz konusu bilimsel bulgulardan önce yazılmış Almanca metinlerde de kelimenin dişil olarak geçmesi gibi.

Kısacası kelimenin dilbilgisel cinsiyle biyolojik cinsiyeti arasında böylesi bir bir bağlantı kurmak mümkün değildir.

Zaten 1400 yıl boyunca hiçbir İslam alimi ayetten arı kolonilerinde iş yapan (işçi) arıların dişi olduğu gibi bir manâ çıkarmamıştır.

3. Kuran Öncesi Bilgi ve Varsayımlar

Yukarda alıntıladığımız mucize iddiası metninde ayrıca şu denilmektedir:

”Unutulmamalıdır ki arılarla ilgili bu gerçeğin bundan 1400 sene önce bilinmesi mümkün değildir.”

Oysa -“Bal Şifası Mucizesi” bahsinde de açıkladığımız gibi- 7.000 yıl önce orta Anadolu’da insanların planlı bir şekilde arıcılıkla uğraştığı bilinmektedir. Eski Mısırlılarda 4.000 yıl önce çok gelişmiş bir arıcılık kültürü mevcuttu.(3)

Planlı bir şekilde arıcılıkla uğraşan insanların arılar hakkında detaylı bilgilere sahip olmaması beklenemez.

Aristo, Kuran ve Muhammed’den 1000 yıl önce kaleme aldığı Historia animalium adlı zoolojik eserinde arıların özelliklerinden bahsetmiş ve arı kolonilerinde gözlemlediği yüksek düzeyli görev dağılımı ve iletişim sebebiyle arı türünü tıpkı insan gibi ”zoon politikon” olarak sınıflandırmıştır. Milattan önce 270 yıllarında yaşayan arı bilimci Soloili Aristomachos ömrünün 58 yılını arıların davranışlarını incelemekle geçirmiştir. Meşhur Romalı Şair Vergilius milattan önce (tarımcılık ve hayvancılık üzerine) kaleme aldığı Georgicalar Destanı’nın dördüncü bölümünün tamamını arılara ayırmış ve 566 mısrada arıların davranışlarını, görev dağılımlarını, koloni yaşamlarını şiirsel bir dille betimlemiştir. (4)

Yine Aristo yukarda bahsettiğimiz Historia animalium adlı eserinin 5. kitabının 21. bölümünde(5) çalışan ve çalışmayan arıların cinsiyetleri üzerine farklı hipotezleri aktarır ve bunları tartışır. Bu eserde Kuran’dan 1000 yıl önce çeşitli gözlemlerden hareketle çalışan arıların dişi olduğunu savunan doğa bilimcilerinin olduğunu okuyabilmekteyiz. Dolayısı ile böyle bir eserden 1000 yıl sonra yazılan Kuran’da çalışan arıların dişi olduğu yazsaydı bile (ki yukarda gösterildiği üzere yazmıyor) bunun mucizevi hiçbir yanı olmazdı.

4. Sonuç

İlgili ayetten arı kolonilerinde bütün işi yapan İşçi Arılar’ın dişi olduğuna dair hiçbir işaret yoktur. Zaten ”evler edin” ve ”yürü, uç” fiilleri bütün arıların davranışlarını kapsar. Söz konusu ‘dişillik’ de tamamiyle dilbilgisel bir özelliktir ve biyolojik cinsiyetle ilgisi yoktur. Üstelik Kuran’dan 1000 yıl önce “iş yapan arıların dişi olduğu” hipotezini savunanlar olmuşken -bu bilgi Kuran’da bulunuyor olsa dahi- (ki yok) bunda mucize aramak yersiz ve gereksizdir.

Dipnotlar

(1) örneğin bkz: viki: Arapça veya Arapça

(2) bkz: ”Ancak Kuran-ı Kerim’in yazıldığı dil olan 7.inci yüzyıl Hicaz Arapçası günümüze değin değişmeden kaldığı için Standart Arapça (Fusha) kabul edilir ve değişik bölgelerden Arapların birbirleriyle anlaşabilmek için kullandıkları dildir.” viki: Arapça

(3) bkz: Bal’ın Tarihi
ayrıca: Geschichte der Biene (Almanca)

(4) bkz: Geschichte der Imkerei (Arıcılık Tarihi -Almanca)

(5) bkz: Eserin İngilizce Tercümesi

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır.

İmamın Ordusu - Dokunan Yanar

2011-03-31T19:59:00.007+03:00

Ahmet Şık'ın yasaklanan ve toplatılan kitap taslağı internet ortamında yayılmayı sürdürüyor. Biz de bu demokratik tepkiye elimizden gelen katkıyı sağlamayı bir görev biliyoruz.

Ahmet Şık’ın yazdığı ve çalışma başlığı “İmamın Ordusu” olan kitabı şu anda “Dokunan Yanar” başlığıyla ekranlarımızda… Kitabın sahte kopyalarının elektronik ortamlarda dolaştığı şu günlerde, okurların “kitabın aslı”nı okuma olanağının sağlanmasını demokratik bir görev, düşünce özgürlüğünün savunulması yönünde bir katkı olduğu inancındayız. Kitabı internet ortamında yaymamızın tek nedeni ve amacı bundan ibarettir…

"İmamın Ordusu" kitap taslağını indirmek için tıklayın
(Açılan pencerede "slow download" seçeneğine tıklayın)
http://rapidshare.com/files/455289192/dokunan_yanar.pdf

Alternatif link:

http://www.2shared.com/document/X9_5Llm5/dokunan_yanar.html

Petrol Mucizesi

2011-01-26T03:19:00.003+02:00

1. Mucize İddiası

Harun Yahya (Adnan Oktar)’a ait sitelerden:

Rabbinin Yüce ismini tesbih et, ki O, yarattı, ‘bir düzen içinde biçim verdi’, takdir etti, böylece yol gösterdi, ‘yemyeşil-otlağı’ çıkardı. Ardından onu kuru, kara bir duruma soktu. (A’la Suresi, 1-5)

Bilindiği gibi petrol, denizlerdeki bitki ve hayvanların çürüdükten sonraki kalıntılarından oluşur. Bu kalıntılar deniz yatağında milyonlarca yıl boyunca çürüdükten sonra, geriye yalnızca yağlı maddeler kalır. Çamur ve büyük kaya katmanları altında kalan yağlı maddeler de petrol ve gaza dönüşür. Yerkabuğundaki hareketlenmeler bazen denizlerin kara parçaları haline gelmesine ve petrol içeren kayaların binlerce metre derine gömülmesine yol açar. Oluşan petrol de bazen kaya tabakalarındaki gözeneklerden sızarak kilometrelerce derinden yüzeye çıkar ve burada buharlaşarak (gaz haline dönüşerek) geriye zift birikintisi bırakır.

Ala Suresi’nin ilk dört ayetinde dikkat çeken üç husus petrolün oluşum aşamalarıyla son derece parelellik içindedir. Öncelikle otlak, kır, çayır anlamlarına gelen “elmer’a” ifadesi ile petrolün oluşumundaki organik kökenli maddelere işaret olması son derece muhtemeldir. Ayette ikinci dikkat çekici kelime ise siyaha çalan yeşil, yeşile çalan siyah, karamsı, esmer, isli renkleri tarif etmek için kullanılan “ahva” kelimesidir. Bu kelime de yer altında biriken bitki atıklarının zaman içinde siyaha dönüşmesi olarak düşünülebilir. Çünkü bu kelimeler üçüncü bir kelime ile -”gusaen”le- desteklenmektedir. Kimi meallerde çer-çöp, süprüntü olarak çevrilen “gusaen” kelimesi, sel suyunun otları, çöpleri birbirine katarak sürükleyip getirdiği ve derelerin etrafına fırlattığı ot, çöp, yaprak ve köpük gibi karışım anlamına da gelmektedir. Bu kelime, içerdiği “kusma, istifrağ etme” anlamından ötürü kimi kaynaklarda “sel kusuğu” olarak tercüme edilmekte ve toprağın petrolü kusması olarak tarif edilmektedir. Nitekim petrolün oluşumu, ortaya çıkış şekli, köpüklü görünümü, rengi göz ününde bulundurulduğunda, ayetlerde kullanılan kelimelerin ne kadar hikmetli olduğu daha iyi anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi ayetteki bitkinin kara ve akışkan bir sıvıya dönüşmesi petrolün oluşumu ile son derece benzerdir. Petrolün oluşumu hakkında bilgi sahibi olunmadığı bir dönemde, böylesine uzun yılları kapsayan bir oluşumun tarif edilmesi, kuşkusuz Kuran’ın Allah’ın vahyi olduğunun bir başka delilidir.

2. İddianın Geçersizliği

“Bu ayetlerde petrolle ilişkili bir ifade var mı?” sorusunu okuyucunun hayal gücüne bırakıp ayetlerde gerçekten de pertolden bahsedildiğini varsayarak mucize iddiasını inceleyelim:

İddianın dayanak noktası petrol hakkındaki söz konusu bilgilerin Kuran’ın ”nüzlü” döneminde kimse tarafından bilinmiyor olması. Ama bu ne yazık ki doğru değil…

”Petrol” sözcüğü Latince ‘taş’ manâsına gelen “petra” ve ‘yağ’ manâsına gelen “oleum” kelimelerinden oluşur; Latince “oleum petrinum” olarak adlandırılır.

Petrol antik çağda ünlü tarihçi Herodot’ta ( M.Ö. 484-430) bile geçmektedir. Yani tarihi en az Kuran’ın yazılışından 1100 sene öncesine kadar dayanır. Petrol kandillerde yanıcı bir yağ olarak kullanıldığı gibi nerelerde bulunduğundan kokusundan rengine kadar bütün özellikleri o zamanlarda tarif edilmiştir. Birçok konuda olduğu gibi bu mucize yalanı da hiçbir bilgisi olmayan, ufacık bir araştırma dahi yapmayan ve anlatılanı peşinen kabul etmeye hazır olanlar için yazılmıştır.

bkz:

Petrol hakkında kısa bilgi

History of petroleum

Herodot, Book VI., 119. paragrafta, 273 ve 275. sayfalarda petrol konusu geçmektedir. 273. Sayfada adı geçen Susa eski İran’da bir şehirdir.

275. Sayfanın 4. satırında geçen “oil” sözcüğü dip notta “petroleum” olarak belirtilmiştir.

M.Ö. 23 ve 79 yılları arasında yaşamış olan Caius Plinius’ ait “Naturalis Historia” adlı 37 ciltlik kitaptaki Book XXXV 179′da önce çamura benzeyen bir zift türünden bahsedilerek petrol şu şekilde anlatılır:

“Ayrıca Babil’de oldugu gibi, bir Yunan adası olan Zakynthos’ta akıcı bir yer zifti vardır ki buradakinin rengi daha açıktır. Apollonia’dan çıkan da akıcıdır ve Yunanlılar bunun tüm çeşitlerini “pissaasphaltos” olarak adlandırmaktadırlar. (Asphaltos eski Yunanca’da zift, Pissa ise katran manasındadır. ) Sicilya’da, Agrigentum yakınlarındaki bir kaynakta da yağlı yer reçinası cinsi bir madde bulunur ki bu madde suya bir derenin rengini vermektedir.
(Derenin renginin yeşilimsi olduğu göz önünde bulundurulursa bunun da petrol olduğu anlaşılacaktır.) Burada yaşayan insanlar deste haline getirdikleri sazların uçlarındaki çiçeklerin yardımıyla suyun yüzeyinden sazlara hemen yapışan bu maddeyi toplayıp kandillerde yağ yerine yakmak ve büyükbaş hayvanlardaki uyuz hastalığını tedavi etmek için kullanmaktadırlar. Bazıları ise yer zifti çeşitlerini benim 2. kitapta sözünü ettiğim “Naphta” olarak adlandırmaktalar. Ancak çok çabuk tutuşur bir özelliği olmasından dolayı genelde ateşe yakın yerlerde kullanılması zorlaşmaktadır. Gerçek yağ zifti pırıl pırıl parlaması, ağır olması, siyah ve parlayan bir renge sahip olması gibi özellikleri ile ayırt edilebilir. Bazı özellikleri kükürt’e benzemektedir; dindirme, dağıtma, çekme ve birbirine yapışma gibi etkilere sahiptir. Yakıldığında dumanı yılanları kaçırır. Gözlere kan durmasına, vücuttaki beyaz lekelere ve kaşınmaya karşı Babil’de elde edilen zift iyi gelir.”

330 -395 yılları arasında yaşamış Yunan asıllı bir Latin tarihçisi olan Ammianus Marcellinus da Book XXIII, 6. Bölüm, 37. ve 38. paragraflarda oil’in ne şekilde hazırlandığını; M.Ö. 64 ve M.S. 23 yıllarında yaşamış Yunanlı tarihçi ve coğrafyacı Strabon da 17 ciltlik “Geographika” adlı yapıtında Book 16, 1. bölüm, 15. paragraf’ta Babil’de ki asfalt üretimini anlatır.

3. Sonuç

Sonuç olarak A’la/1-5 ayetlerinin petrolden bahsettiğini varsaysak bile Kuran’dan yüzlerce yıl önce yazılmış eserlerde petrolün varlığı, rengi, kullanımı ve diğer niteliklerine dair çok daha ayrıntılı bilgiler yer almaktadır. Ayetlerde mucizemsi hiçbir yön yoktur.

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır

Yedi Kat Gök ve Atmosferin Katmanları

2011-01-26T03:04:00.001+02:00

1. Mucize İddiası

Halk arasında yaygın olarak bilinen bu mucize yalanını önce orijinal haliyle okuyalım:

Harun Yahya (Adnan Oktar)’a ait sitelerden:

Kuran ayetlerinde evren hakkında verilen bilgilerden biri gökyüzünün ‘yedi kat’ olarak düzenlendiğidir..

“Sizin için yerde olanların tümünü yaratan O’dur. Sonra göğe istiva edip de onları yedi gök olarak düzenleyen O’dur. Ve O, herşeyi bilendir.” (Bakara Suresi, 29)

“Sonra, duman halinde olan göğe yöneldi…” (Fussilet Suresi, 11)

“Böylece onları iki gün içinde yedi gök olarak tamamladı ve her bir göğe emrini vahyetti…” (Fussilet Suresi,12)

Kuran’da pek çok ayette kullanılan gök kelimesi tüm evreni ifade etmek için kullanıldığı gibi Dünya’nın göğü de bununla ifade edilir. Sözcüğün bu anlamı düşünüldüğünde Dünya göğünün -bir başka deyişle- atmosferin 7 katmandan oluştuğu sonucu ortaya çıkmaktadır.

(…)

1- Troposfer

2- Stratosfer

3- Mezosfer

4- Termosfer

5- Ekzosfer

6- İyonosfer

7- Manyetosfer

(…)

Aşağıdaki ayetler ise bize atmosferin 7 katmanının görünümü ile ilgili bilgi vermektedir.

“Görmüyor musunuz; Allah yedi göğü birbirleriyle bir uyum (mutabakat) içinde yaratmıştır?” (Nuh Suresi, 15)

“O, biri diğeriyle ‘tam bir uyum’ (mutabakat) içinde yedi gök yaratmış olandır…” (Mülk Suresi, 3)

Bu ayetlerde Türkçe’ye “uyum” şeklinde çevrilen Arapça “tibakan” sözcüğü aynı zamanda “tabaka, bir şeyin uygun olan kapağı ve örtüsü” anlamlarına da gelir ki üst katın alt kata uygunluğunu vurgular. Kelimenin çoğul kullanımında ise “tabaka tabaka” anlamı mevcuttur. Ayette tarif edilen tabaka tabaka halindeki gök kuşkusuz atmosferi en mükemmel şekilde ifade eden açıklamalardır.

20. Yüzyıl teknolojisi olmadan tespit edilmesi hiçbir şekilde mümkün olmayan bu bilgilerin 1400 yıl önce indirilmiş olan Kuran-ı Kerim’de açıkça bildirilmesi de elbette çok büyük bir mucizedir.

2. Ayet Yorumundaki Keyfilik ve Çarpıklık

”Yedi Gök” (seb’a semâvât) tabiri yukardaki mucize yalanı metninde verilen Bakara/29, Fussilet/12, Nuh/15, Mülk 3 ayetlerinin yanısıra Talak/12, İsra/44, Müminun/86 ve farklı biçimleriyle Nebe/12, Müminun/17 ayetlerinde de yer almaktadır.

Önce ”yedi gök” tabirinin yorumunu bir de Elmalılı’dan okuyalım:

“Bu “yedi sema”nın tefsir ve yorumunda başlıca iki düşünce vardır:

Birisi yerden Venüs’e kadar bir; Venüs’ten Merkür’e kadar iki; Merkür’den Güneş’e üç; Güneş’ten Merih’e yahut yine yerden Merih’e dört; Merih’ten Jüpiter’e beş; Jüpiter’den Satürn’e altı; Satürn’den daha ilerisine kadar yedidir ki sonradan keşfedilmiş olan Üranüs ve Neptün gezegenleri ve daha keşfedilmesi mümkün olanlar hep bu yedinci hudud içinde demektir. Çünkü bu takdirde bu “yedi sema” özellikle yerin yaratılması üzerine tesviyeye dahil olanlardır. Bugün bu tesviyenin daha ileri gittiği ispat edilemez. Bu düşünce çoğunlukla astronomi ilmi görüşünü takip edenlerindir (…).

Yedi semâ’daki diğer düşünceye gelince: Dünyanın üstünde bütün yıldızların süslediği maddî âlemin hepsi bir semadır. Yedi semanın birincisidir. (…) Ve İslâm’da tefsir âlimlerinin en büyüklerinin kanââtleri budur. Sonra mi’rac hadiselerinde de semaların böyle ruhanî mânâlarına işaret vardır. Cenab-ı Hak her an bunların çeşitli durumlarını tesviye etmektedir. Ve bu tesviye maddî şeylere bağlı değildir ve hiç şüphesiz yeri yaratması üzerine de bunlara bir özel tesviye vermiş ve arz üzerinde yaratacağı insanların yaratılması ve sonra onların faydalanmaları için meleklerine emirler vermiş, tesirler yaptırmış, alemin fezasında cereyan eden yeni bir sünnet açmıştır.” (…)

Elmalılı Hamdi Yazır, Hak Dini Kuran Dili, Bakara/29

Görüldüğü gibi Elmalılı ”yedi gök” ifadesinin iki farklı yorumundan bahsetmektedir ve burada mucize yalancılarının ayetleri ilişkilendirmeye çalıştıkları ”Dünya’nın göğü/atmosfer” geçmemektedir! Birinci görüş, göklerin her birinin Güneş Sistemi’ndeki gezegenler arasındaki mesafe olduğu; -Elmalılı’ya göre daha muteber olan- ikinci görüş ise bu göklerden birincisinin -zaten- tüm evreni/kâinatı oluşturduğu, diğer altısının da ”manevi alem”e ait bulunduğu yorumunu savunlamaktadır.

Fakat biz yine de mucize yalancılarının yorumuna göre 7 gökten atmosferin kastedilmiş olması ihtimali üzerine duralım.

İlk dikkat çeken husus mucize iddiacılarının ayet yorumunda sergiledikleri pervasızlıktır. Kuran’da geçen ”gök” sözcüğünü işlerine geldiği zaman evren/kainat, işlerine geldiği zaman Dünya’nın göğü/atmosfer anlamında yorumluyor oldukları yukarıya alıntılanan metinde açıkça görülüyor. Üstelik bunu yaparken ne zaman ”evren”, ne zaman ”atmosfer” anlamı kastedilmiş olduğuna dair herhangi bir objektif-hermenötik kriter sunmaya da gerek duymuyorlar. Adeta ”Hangisi işimize gelirse onu kullanırız” demekteler…

Hadi bunu da kabul edelim! Yani diyelim ki, tefsir alimlerinin yazdıkları yanlış ve Kuran’da ”gök”ten bahseden ayetlerin -aynen mucize yalancılarının iddia ettikleri gibi- bazılarında ”evren/kainat” ve bazılarında da ”Dünya’nın göğü/atmosfer” kastedilmekte.

Bu durumda şunu da unutmamalıyız ki hangi anlam yüklenirse yüklensin ”7 gök” denince her halükarda Dünya’nın göğü (yani atmosfer) kastedilmiş oluyor. O halde mucize iddiacılarının savunuları olan Mülk/3 ayeti ile devamındaki ayetlere bir göz atalım:

Mülk/3

“O ki, birbiri ile ahenktar yedi göğü yaratmıştır. Rahman olan Allah’ın yaratışında hiçbir uygunsuzluk göremezsin. Gözünü çevir de bir bak; bir bozukluk görebiliyor musun?”

Yukarda alıntıladığımız metinde görüldüğü üzere bu ayette geçen ”yedi gök” mucizeciler tarafından atmosfer olarak yorumlanmaktadır. Şimdi devamındaki ayetleri okuyalım:

Mülk/4

Sonra gözünü, tekrar tekrar çevir bak; göz (aradığı bozukluğu bulmaktan) aciz ve bitkin halde sana dönecektir.

Mülk/5

Andolsun ki biz (dünyaya) en yakın olan göğü kandillerle donattık. Bunları şeytanlara atış taneleri yaptık ve onlara alevli ateş azabını hazırladık.

Mucizecilerin genel yorumunu (bazan ”evren” bazan ”atmosfer” şeklini) kabul etsek bile bu bağlamda -yorumlar açısından bakıldığında- belli ki evrenden değil atmosferden bahsedilmekte. Ayetin devamında bahsi geçen tanıma birden bire ”en yakın gök” ifadesi giydiriliyor. Dolayısıyla mucize iddiacılarına göre en yakın gök olan atmosferin ilk tabakasının kandillerle (yani yıldızlarla) dolu olması gerekir. Yıldızlar bu kadar yakın yer almadığına göre bu iddia zaten bu ayetle kendiliğinden çürümüş olmaktadır. Yıldızlar en yakın gök olan troposferde bulunamayacağına göre, gök kelimesinden kastedilenin atmosferin katmanı olamayacağı son derece açıktır.

Bu, mucize iddiacılarının her zamanki çarpıtmaları için güzel bir örnektir. Onlar öncelikle Kuran ayetlerini istedikleri gibi eğip bükmekte, daha sonra da bazı bilimsel gerçeklerle diledikleri gibi uyumlayarak ortaya tezler koymaya çalışmaktadırlar.

3. Atmosferin Katmanları

Atmosferin 7 katmanı olduğu iddiası tamamen iradi bir tasniftir. Yani mesele, dünyada kaç kıta olduğu ya da Güneş Sistemi’nde kaç gezegen bulunduğu gibi objektif kriterlere dayalı olarak tespit edilemez. Konu, hangi kıstası/kriteri esas aldığımıza göre şekillenebileceği gibi ne kadar detaylı anlatmak istediğimize göre de değişecektir. Başka bir deyişle bu sınıflandırmalar tamamen insan ürünüdür.

Atmosfer katmanlarının belirlenmesinde havanın yoğunluğu, nem oranı, gazların çeşitliliği ve oranları, güneş ışınlarının kırılması-dağılması ve havanın sıcaklığı gibi kriterler birer ayrım unsuru olarak kabul edilir; bunlara göre bir sınıflandırma-ayrım yapma yoluna gidilir. Bu sınıflandırmalar da farklı her parametrik tespite göre farklılıklar gösterecektir.

Örnegin Ana Brittanica Ansiklopedisi, “atmosfer” maddesini el aldığı bölümde onu şu bölümlere ayırır :

1. Troposfer

2. Tropopoz

3. Stratosfer

4. Stratopoz

5. Mezosfer

6. Mezopoz

7. Termosfer

8. İyonosfer

9. Homosfer

10. Heterosfer

11. Egzosfer

Gene nefes almamız için gereken katmanları ayıracak olursak atmosfer şu bölümlerden meydana gelir :

1 – Troposfer

2 – Stratosfer

3 – Mesosfer

4 – Thermosfer

5 – Exospfer

6 – Tropopause

7 – Stratopause

8 – Mesopause

9 – Exobase

10 – Ionospfer

11 – Exosfer

12 – Magnetosfer

13 – Ozon tabakası

14 – Üst Atmosfer

15 – Van Allen radyasyon kemeri

Günümüz bilm dünyasında genellikle 5 katman modeli kabul edilir. Örneğin Amerikan NASA (Ulusal Havacılık ve Uzay Dairesi Kuruluşu) atmosferi 5 katmana ayırır.

bkz. http://www.nasa.gov/audience/forstudents/9-12/features/912_liftoff_atm.html

http://www.centennialofflight.gov/essay/Dictionary/Atmosphere/DI139G1.htm

Batı üniversiteleri de genellikle 5 katmanı kabul eder. Örn: Michigan Üniversitesi Atmosfer araştırma web sitesi (The University of Michigan UCAR, University Corporation for Atmospheric Research):

http://www.windows.ucar.edu/tour/link=/earth/Atmosphere/layers.html

Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü‘nün sitesinde de 5 katmanlı model yer almaktadır:

http://www.meteor.gov.tr/2006/arastirma/arastirma-ozon-atmosferinyapisi.aspx

Ayrıca bkz.

=> Berkeley Üniversitesi

=> ABD Ulusal Hava Servisi

=> İngilizce Wiki

=> Türkçe Wiki

=> Almanca Wiki

4 Ve 6 katmanlı modeller de oldukça yaygındır. Bunlar dışında da farklı kullanım amaçlarına yönelik çok sayıda sınıflama bulunur. Örneğin bir meteorolog 0.1 derecelik sıcaklık farkını ve gaz oranlarındaki %1′lik oynamayı -ve başka çok detaylı farklılıkları- birer ayırt edici unsur olarak kabul ederek atmosferi 120 katmana ayırmayı da başarabilir.

Dolayısıyla elbette ki bu kıstaslarda amaca yönelik olarak istikrarlı bir şekilde oynayınca 7 katmanlı bir atmosfer modeli de bir şekilde bilime uygun olarak oluşturulabilir. Fakat bu, ne tek mümkün olan sınıflandırmadır ne de bilim dünyasında veya meteoroloji gibi pragmatik disiplinlerde yayıngın olan sınıflandırmadır. Atmosferin mutlak anlamda 7 katmanlı olduğu sadece Müslüman çevrelerce -o da Kuran’da yazıyor diye- dile getirilmektedir.

4. Kuran Öncesi Atmosfer Modelleri

Tüm bu savunmalar Kuran’dan ve Muhammed’den çok önceki medeniyetler tarafından da araştırılmaya, irdelenmeye çalışılmıştır. Sümerlerde ve eski Mısır’da da bu konuda başarılı araştırmalar olmasına rağmen günümüz bilminin kabul ettiğine en yakın araştırmayı eski Hindistan’da yaşamış bilimci Vimana Shastra yapmıştır.

Hem de Kuran’dan yaklaşık 1100 yıl kadar önce.

bkz. http://www.bibliotecapleyades.net/vimanas/vimanas09.htm

Vimana Shastra çeşitli unsurları dikkate alarak farklı farklı sınıflandırmalar yapmıştır. Ancak bunlar arasında en göze çarpanı Avarthascha olarak adlandırdığı 5 katmanlı olandır. Kuran’dan yaklaşık 1100 yıl önce yapılan bu katmanlama sistemi hava yoğunluğunu esas belirleyici kabul etmesi bakımından günümüz havacılığında da aynen kabul edilen (her pilotun bilmesi gereken) sistemdir ve katmanları şöyledir:

1. Rekha patha – Shaktyavarta

2. Mandal – Vatavarta

3. Kaksha – Kiranavarta

4. Shaktipatha –Shaityavarta

5. Kendramandal – Gharshanavarta

5. ”Yedi Gök” Efsanesinin Kaynakları

Kuran’da ”yedi gök” ifadesinin yer almış olmasının o dönemin efsaneleri, bilgileri ve inançları bağlamında anlaşılabilir, makûl ve tarihi sebepleri vardır

Nitekim eski İbrani geleneğindeki efsanelere göre göğün 7 kat olduğu, altıncı katta meleklerin, yedinci katta ise Tanrı’nın bulunduğu bilinmektedir.

bkz: GÖK KATLARI

6. Sonuç

Müslümanlar arasında çok yaygın olan bu mucize iddiasının savunulabilir hiçbir yanı yoktur.

Evvela ayetlerde geçen ”Yedi Gök” tanımını atmosfer olarak yorumlamak tefsir ilmine aykırıdır ve benzer ifadeleri kullanan diğer ayetlerle uyuşmamaktadır.

Hepsinden önemlisi atmosfer zaten 7 katmanlı değildir. Tamamen keyfi iradeyle oluşturulmuş bu sınıflama günümüzün teorik bilimlerinde, havacılık-meteoroloji gibi pragmatik disiplinlerinde, üniversitelerde, ders kitaplarında, ansiklopedilerde yer alan bir tasnif değildir.

Ayrıca Kuran ve Muhammed’den çok önceki medeniyetlerin atmosfer hakkındaki araştırmaları ve modellemeleri günümüzün bilimine Kuran’daki ifadelere nazaran çok daha uygun ve gerçekçidir.

Bu konudaki çok önemli ayrıntı da Kuran’daki ”7 Gök” ifadesi ibrani gelenekten devralınmış bir efsanenin kutsal kitapta devam ettirilmesinden ibarettir.

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır.

Yedi Kat Yer ve Yerküre’nin Katmanları

2011-01-26T02:29:00.002+02:00

1. Mucize İddiası

Harun Yahya (Adnan Oktar)’a ait sitelerden:

Kuran’da yeryüzü ile ilgili olarak verilen bilgilerden biri “yeryüzünün, yedi kat olan gökyüzüne benzerliği”dir:

Allah yedi göğü ve yerden de onların benzerini yarattı. Emir, bunların arasında durmadan iner; sizin gerçekten Allah’ın herşeye güç yetirdiğini ve gerçekten Allah’ın ilmiyle herşeyi kuşattığını bilmeniz, öğrenmeniz için. (Talak Suresi, 12)

Yukarıdaki ayette dikkat çekilen bu bilgiye bilimsel kaynaklarda da yer verilmekte ve yeryüzünün yedi katmandan oluştuğu açıklanmaktadır. Bilim adamlarının sıraladığı bu katmanlar şöyledir:

1. Kat: Litosfer (su)

2. Kat: Litosfer (kara)

3. Kat: Astenosfer

4. Kat: Üst manto

5. Kat: Alt manto

6. Kat: Dış çekirdek

7. Kat: İç çekirdek

(…)

Ancak 20. yüzyıldaki teknoloji ile tespit edilebilen yeryüzü katmanlarının gökyüzü ile olan bu benzerliğinin Kuran’da bildirilmiş olması, kuşkusuz Kuran’ın pek çok bilimsel mucizesinden biridir.

2. Mucizecilerin ‘Katman Şeması’ndaki Hatalar

Mucize yalancıları yukarıdaki ayetle yeni bir çarpıtma örneği sunuyor bizlere.. Tek bir yöntemleri var aslında: Kuran’ın bir ayetini ya da bir cümlasini alıp ona uygun bir kılıf aramaya başlıyorlar. Ve sonunda muhakkak bir şeyler uydurup bunu bize mucize olarak yutturmaya kalkıyorlar.

Mucizecilerin katman şemasına kendi sitelerindeki resmi de ekleyerek bir bakalım:

1. Kat: Litosfer (su)

2. Kat: Litosfer (kara)

3. Kat: Astenosfer

4. Kat: Üst manto

5. Kat: Alt manto

6. Kat: Dış çekirdek

7. Kat: İç çekirdek

Bu şemada ilk gördüğüne hemen inanmayıp ansiklopedilere, bilimsel kitaplara veya bilimsel sitelere bakacak herkesin açıkça görebileceği iki bariz hata var:

(a) Yerkabuğu anlamına gelen litosfer katmanı ”litosfer su” ve ”litosfer kara” olarak ikiye ayrılmakta; burası doğru. Fakat bu iki yerkabuğu bölümü farklı katmanlar olarak ele alınamaz. Çünkü yerkabuğu katmanı arasındaki bu ayırım dikeyine bir ayırım değildir. Dolayısı ile, katmanları sayarken su ve kara yerkabuğunu iki farklı katmanmış gibi listelemek saçmalığın da ötesindedir. Üstelik bunun saçma olduğu kendi sitelerindeki resimde de açıkça görülmekte.. Su ve kara yerkabuğu (litosfer) aynı düzlemde (yani aynı katmanda) yer almaktadır.(1)

(b) Listede 3. katta ”astenosfer”, 4. katta ”üst manto” ve 5. katta ”alt manto” tanımları bulunuyor. Böyle bir ayırım kesinlikle mümkün değil.

Şöyle ki: Manto yerkürenin 10-40 km’den 2.900 km’ye kadar olan derinliğini kapsar. Bilimsel modellerde manto ya “üst ve alt manto” olmak üzere iki katmana veya “üst-orta ve alt manto” olarak üç katmana ayrılır.

İkiye ayırdığımızda üst manto 10-40 km’den 900 km’ye, alt manto ise 900 km’den 2900 km’ye kadar gider.

Mantoyu üç alt katmana ayıran modelde ise üst manto 10-40 km’den 400 km’ye, orta manto (transition region) 400 km’den 650 km’ye ve alt manto da 650 km’den 2900 km’ye ulaşır. (2)

Astenosfer terimi ise her türlü tanıma göre 10-40 km’den 400 km’ye kadar varabilen derinlik için kullanılır. Yani eğer mantoyu ikiye ayıran modeli esas alırsak astenosfer üst mantonun bir parçasıdır. Üç alt katmana ayıran modele göre ele alırsak ise astenosfer “üst manto” demektir. (3)

Her iki durumda da astenosfer kesinlikle listede üst mantoyla aynı sütunda yer alamaz.

3. Doğru Şema(lar)

Yerkürenin üç ana katmanı vardır:

1. Kabuk (= litosfer)

2. Manto

3. Çekirdek

Bu katmanları tekrar alt katmanlara bölmek mümkündür.

örneğin:

2. Manto

a. Üst manto (üst mantonun bir parçası olarak astenosfer).

b. Alt manto

veya

2. Manto

a. Üst manto = astenosfer

b. Orta manto

c. Alt manto

Çekirdek de genelde iç ve dış çekirdek olarak iki katmana ayrılır.

Yahut farklı kombinasyonlar oluşturabiliriz…

mesela:

1. Kabuk (= litosfer)

2. Üst Manto

3. Alt Manto

4. Çekirdek

veya:

1. Kabuk (= litosfer)

2. Üst Manto

3. Orta Manto

4. Alt Manto

5. Çekirdek

veya

1. Kabuk (= litosfer)

2. Üst Manto

3. Orta Manto

4. Alt Manto

5. Dış Çekirdek

6. İç Çekirdek

Bu tasniflerin hepsi bilimsel açıdan doğrudur. Hatta daha ince kriterleri esas alarak bazı alt katmanları tekrar alt katmanlara bölerek vs. 7, 9, 10, 15 veya herhangi bir rakama ulaşabiliriz.

Bilimsel literatürde en çok kullanılan sınıflandırma ise 4 katmanlı olanıdır:

(1) Kabuk

(2) Manto

(3) Dış Çekirdek

(4) İç Çekirdek

Çünkü iç çekirdekle dış çekirdek arasındaki farklılıklar mantonun alt katmanları arasındaki farklardan çok daha belirgindir.

Şema örnekleri:

Bununla birlikte mantoyu iki veya üç alt katmanla ele alan modeller de yaygındır. (4)

Fakat bütün bu seçeneklerde yerküre katmanları 4 ile 6 arasında bölümle sınırlanmaktadır. Yedi katmanlı bir şemaya ders kitaplarında, bilimsel makalelerde ve ansiklopedilerde rastlamak pek olası değildir. Elbette farklı kriterler belirleyerek bilime uygun olarak yerküreyi istediğimiz sayıda katmana bölme imkânımız vardır. Fakat yedi rakamının burada en ufak ayrıcalığı söz konusu değildir.

4. Sonuç

Mucizecilerin kullandıkları şema bariz bilimsel çarpıtmalar içermektedir. Yerkürenin katman sayısının mutlak anlamda 7 olduğunu söylemek gülüçtür. Belirleyeceğimiz kriterlere göre yerküreyi istediğimiz sayıda katmana bölebiliriz.

Fakat bilim tarafından genel kabûl gören tasnif, kabuk, manto ve çekirdek olmak üzere üç ana katman olduğudur. Literatürde dört, beş veya altı katmanlı modellere de rastlanılır.

Dipnotlar

(1) Yerkabuğu = litosfer için bkz.

Türkçe Makale

İngilizce Makale

Almanca Makale

(2) bkz.
http://www.moorlandschool.co.uk/earth/earths_structure.htm

http://geology.about.com/library/weekly/aa031598.htm

Mantonun katmanları ve bu katmanların derinlikleri için ayrıca bkz.

(3) bkz.

(4) Dört, beş ve altı katmanlı modellerin yaygınlığı hakkında bir fikir sahibi olmak için

bkz.

Structure of the Earth

veya Aufbau der Erde

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır.

Bir de Yaratılışçılara Soralım

2011-01-25T20:29:00.001+02:00

Din ve bilim tartışmalarında canlılığın varlığı ve oluşması konusunda hep yaratılışcılar sordu, biz yanıtlamaya çalıştık. Şimdi biraz rolleri değişelim. Evrim kuramına karşı çıkanlar bu sorulara yanıt versinler. Yaratılış teorinizle bunları açıklayın bakalım... Madem "evrim yok, tüm canlıları Allah şimdiki halleri ile yarattı" diyorsunuz, buyrun size sorular, istediğinizden başlayın, kopya çekmek serbest.

1. Allah neden bunca zaman bekledi?

Sizce Allah, Evren'i 13.7 milyar yıl önce [1], Dünya'yı 4.55 milyar yıl önce[2][3] ve Dünya'daki yaşamı 3.7 milyar yıl önce [4] yaratıp bizi bu dünyaya koymak için neden bu kadar bekledi? Allah'ın alemleri onun nuru için yarattığı son peygamber Muhammed Dünya'ya 1400 yıl önce geldi.

1400 yıl... Yani evren yaratıldığından beri geçen sürenin %0,00001'i. Yani on milyonda biri...

İnsanların ataları Afrika'da taş araç gereç yapmaya 400.000 yıl önce başladı.[5][6] İnsanlık tarihine 400.000 yıl desek Allah habibi Muhammed'ini son %0.35'lik süre içinde göndermiş oluyor.

2. Allah oksijen yaratamıyor mu?

Allah insanların ve diğer oksijen solunumu yapan canlıların yaşabilmesi için atmosferi neden peşinen oksijenli olarak yaratmadı da siyanobakteriler ve mavi-yeşil algler gibi fotosentetik canlılara ürettirdi?[7] Allah direk oksijen yaratamıyor mu? Bizi çamurdan yaratan Allah'ın, ol deyince alemleri yaratan Allah'ın oksijene mi gücü yetmiyor?

3. Allah canlıları neden basitten gelişmişe göre yaratıyor?

Allah neden;

4 milyar yıl önce prokaryotları,

3 milyar yıl önce fotosentez yapan bakterileri

2 milyar yıl önce ökaryotları,

1 milyar yıl önce çok hücrelileri,

600 milyon yıl önce basit hayvanları,

570 milyon yıl önce artropodları (böcek, örümcekler ve kabukluların ataları)

550 milyon yıl önce gelişmiş hayvanları

500 milyon yıl önce balık ve ilkel amfibileri

475 milyon yıl önce kara bitkilerini,

400 milyon yıl önce böcekleri ve tohumu bitkileri,

360 milyon yıl önce amfibileri,

300 milyon yıl önce sürüngenleri,

200 milyon yıl önce memelileri,

150 milyon yıl önce kuşları,

130 milyon yıl önce çiçekli bitkileri,

2.5 milyon yıl önce insan benzer ilk canlıları,

200,000 bin yıl önce günümüzdeki insana çok benzeyen canlıları yarattı?[8]

Allah neden bu sırayı takip etti? Canlıların DNA'larına baktığımızda bu sırayı yine görüyoruz. Yani fosil kayıtları ile genetik veriler %100 uyumlu. Allah bizi yaratmak için neden ilkel canlılara ihtiyaç duydu? Biz İrem bağında topraktan yaratılmamış mıydık?

Neden kertenkelenin geni aynen bende de var? Neden pirinçle hatta bakteri ile bile ortak gene sahibiz? Biz Dünya'da yaratılmadığımıza göre bizim biyokimyamız neden tüm canlıları ile aynı prensiplere dayanıyor? Genetik materyal aynı, enerji sistemleri aynı.... Mesela ATP evrensel enerji molekülü... Ama neden?

Neden yunusun yüzgeci, kablumbağanın ayağı ve insanın eli aynı kemik diziliminde?

Neden Allah bizi ahseni takvim yaratmış da, bonoboları, şempanzeleri, gorilleri, maymunları bize bu derece benzer yapmış? Bu hayvanlar neden bu derece bize benziyor? Genetiğin %99 felan demeyeceğim... Öyle ama şimdilik bir kenara bırakalım... Hiç şempanze eli tuttunuz mu? Allah'ın derdi neydi de cennete yarattığı insan ve dünyada yarattığı hayvan bu derece benziyor? Allah tasarım kabızı mı? Yoksa evrimi düşünüp kendini inkar edelim de cehenneme düşelim mi istiyor?

4. Allah neden yok edeceği türleri yarattı?

Diyelim ki önceki sorulara ?Allah'ın dünyayı yaratma tarzı böyle, o canlılar vesile olmuş? deyip kıvırdınız. Peki Allah Mesosaurus gibi canlıları neden yarattı? [9]

Mesosaurus denize dönmüş bir sürüngendir. Allah bu hayvanı yaratmış ve sanırım insanların imtihanında gereksiz görüp sonradan yoketmiştir.

Bu canlı gibi milyonlarca türün nesli tükenmiş. Allah 3.7 milyar yıldır yarattığı canlı türlerinin %99'unun yokolup gitmesine neden izin verdi? Ya da neden yarattı?

5. Allah Neanderthallerden neden vazgeçti?

Bize çok benzeyen, bizim gibi akıllı olan, alet yapan, resim çizen, yaralanmış yakınlarına bakan ve iyileştiren Neanderthaller vardı, ama 25,000 bin yıl önce Allah galiba sahneyi bize bırakmak istedi ve onları öldürdü. [8] Neden? Allah zavallı Neanderthal kardeşlerimizden ne istedi? Onların insan ile aynı tür olmadıklarını çok iyi biliyoruz [10], ama o dönemde yaşayan insanlar gibi akıllı olduklarını hatta konuşabildikleri söyleniyor [11]. Acaba Allah bizi Adem ile Havva'dan Neanderthalleri de başka bir atadan mı yarattı? Onlar da cennette mi yaratıldılar? Onlarda yasak ağaç yüzünden mi cennetten atıldılar?

6. Allah düzgün çalışan bir DNA kopyalama sistemi yapamaz mı?

Canlıların genetik materyalı RNA yada DNA'dır. Örneğin bizde DNA var. Bu DNA her hücre bölünmesinde kopyalanır. İşte bu kopyalamayı en düzgün yapan enzim bile her kopya da 3'ten fazla hata yapar.[12] Bazen iyice saçmalar. Bizdeki yine iyi, sağlama mekanizması felan var, bazılarındaki büsbütün paspal. [13] Allah evrimleşelim diye bile bile hata yapan bir kopyalama mekanizması mı gelişirmiş?

7. Allah bizi kurda kuşa yem olalım diye mi yarattı?

Allah'ın bizim için imtihan alanı olarak yarattığı dünya'da neden bize rahat yok? Bakterisi, virüsü, asalak kurdu, sivrisineği, timsahı, köpekbalığı hepsi peşimizde... Bu nasıl imtihan alanı? Nefsimizle mi uğraşacağız yoksa bu çakallara yem olmayalım diye mi uğraşacağız? Köpekbalığından kaçtık diyelim, girmedik alanına, hiç bulaşmadık, ama virüsler heryıl değişip saldırıyor ve can alıyor. Bazılarının hiçbir kurtuluşu yok. Kesin ölüm... Bu ne? Allah dalga mı geçiyor?

8. Allah düzgün bir dünya yaratamıyor mu?

- Yer sallanır durur; deprem olur...

- Kocaman dalgalar gelir; yüzbinleri yutar...

- Güneş her saniye yüklü parçacık gönderir; kanser yapar...

- Şimşek düşer; ormanları yakar... Hatta insanların bile tepesine düşer bazen...

- Kara kış olur; öldürür... Yazın ateş olur; yine öldürür...

- Yanardağ patlar, hem yakar hem zehirler...

- Göktaşı düşer, toplu katliam yapar, milyarları yok eder.

- İklim 10.000 yılda bir takla atar...

- vs. vs.

Dünya'nın derdi bitmez... Bu ne biçim imtihan alanı? Bu saydıklarımla baş etmenin yolu yok ki... Şimdi siz "aklını kullan, bilimle uğraş, teknoloji geliştir" diyeceksiniz... Bilimle uğraşanlar da Allah yok diyor. Bu nasıl iş?

Bin tane daha soru yazılabilir rahatlıkla... Neden alkol aldığımızda önce dengemizi yitiriyoruz, aşırı alkol aldığımızda solunumuz bloke oluyor? Bu anlayana güzel bir soru aslında... Sinir sisteminin kökenini gösterir alkole tepki basamakları... Ya da neden uyuyoruz ve neden çoğumuz gece uyuyoruz? Bu da sinir ve hormon sistemimizin evrimi konusunda ipuçları verir...

Teistler bütün bu sorulara kendilerine karşı dürüst olarak içtenlikle cevap verebilirler mi? Yoksa yine kelime oyunları, laf cambazlıklarıyla işi kotarmaya mı çalışırlar? Hep birlikte göreceğiz.

Hayatın Başlangıcı ve Abiyogenez Teorisi

2011-01-25T20:02:00.006+02:00

Bilindiği üzere evrim savunanlarına sıkça sorulan bir sorudur “yaşam nasıl başladı?” sorusu. Tabi bu soru sırf yaratılışçılar tarafından değil, evrim teorisini destekleyenler tarafından da sorulmuştur. Evrimin ileri aşamalarını rahat bir biçimde fosillerde görebilmemize rağmen ve hatta hızlı üreyen popülâsyonlarda olan “hızlandırılmış evrim” dediğimiz değişimi görebilmemize rağmen, ilk canlılık kıpırdanmalarının başladığı yarı canlıları fosil olarak görememekteyiz. Başlangıcı her ne kadar karamsar yapsam bile, bu sadece dünyanın yaşı ve fosilleşmesini beklediğimiz materyalin zayıflığından kaynaklanmaktadır.

Bu noktada, maalesef birilerine kabul ettiremeyeceğimiz teoriler devreye girmektedir. Detaylara girmeden önce şunu belirtmeliyim, abiyogenez teorisi ile evrim teorisi farklı şeylerdir. Biri canlı yaşamının başlangıcını açıklamaya çalışırken diğeri canlılığın nasıl çeşitlendiğini ve değiştiğini açıklamaya çalışır.

Dünyada uzun süre boyunca (eski yunandan, geç rönesansa kadar) canlıların cansız maddelerden ortaya çıktığını savunan, spontaneous generasyon (kendiliğinden oluşma) fikri geçerliydi. (Abiyogenez ile karıştırılmamalıdır, çürüyen bir et üzerinde oluşan sinek larvaları bu olaya örnektir) Gün geçtikçe bu fikrin makroskobik canlılar için geçerli olamayacağı bilim dünyası tarafından kabul görmeye başladı. Fakat kendiliğinden oluşma fikri, Pasteur‘ün et suyu ile yaptığı deneylere kadar varlığını sürdürdü.

Pasteur’ün deneyi kısaca, balon jojelerde kaynatılan et sularının açıkta bırakıldığında ve kapalı tutulduğunda neler olacağının gözlenmesidir. Deney sonucunda, kapalı tutulan steril (kaynatılmış) et sularında hiçbir organizmanın ortaya çıkmadığı görülmüştür.

Pasteur

Pasteur’ün bu çalışmaları sonucu, kendiliğinden oluşma fikri tamamıyla elenmiştir. Fakat “ilk organizma nasıl oluştu?” sorusu bu fikrin yerini doldurmuştur. İlk dediğimiz canlılarda, canlılardan ürediyse (biyogenez) o zaman ilk olamazlardı.

Günümüzde canlılığın bu şekilde (biyogenez) hayatını devam ettiriyor olması, abiyogeneze her ne kadar kanıt oluşturmasa da, dünyanın erken dönemlerinde koşullar çok farklıydı. Oksidasyonun nedeni olan oksijenin atmosferde çok az bulunması, yıldırım ve volkan faaliyetlerinin çokluğu, mor ötesi ışınların ve güneş enerjisinin günümüzdekinden daha şiddetli olması bu farklılıklara örnektir.

Biyologlar bu konuda fazlasıyla araştırma yapmakta ve pek çok görüş ortaya atmaktadırlar. Bunların en çok destek göreni ve test edilebileni dört evre hipotezi olmuştur. Bu hipotez;

1. aminoasit ve nükleotidler gibi küçük organik moleküllerin abiyotik ortamda sentezlenmesi,

2. küçük moleküllerin (monomerler) birleşerek, protein ve nükleik asitler gibi polimerlere dönüşmesi,

3. tüm bu moleküllerin “protobiont” adı verilen zarla sarılmış, iç kimyası dışından farklı olan damlacıklar haline gelmesi,

4. kalıtılmayı mümkün kılan kalıtsal materyalin oluşması.

Tabiî ki bu dört evre hayal ürünü değildir. Bunların hepsi yapılan deneylerle sürekli test edilmektedir. Bu deneylerden en önemlisi Miller-Urey deneyidir.

Miller-Urey Deneyi

Belki de günümüzde en çok yalanlanmaya çalışılan deney bu deneydir. Çünkü ezici bir üstünlükle dört evre hipotezinin ilk maddesini açıklamaktadır. 1920'lerde Rusya’dan Oparin, ve İngiltere’den Haldane birbirlerinden bağımsız olarak, ilkin dünya koşullarının, ilkin atmosfer ve denizlerde bulunan inorganik öncül moleküllerden, organik bileşiklerin sentezlenmesini sağlayan kimyasal reaksiyonlar için elverişli olduğunu açıkladılar.

1953′te Stanley Miller ve Harold Urey, ilkin dünya için bilim adamlarının önermiş olduğu koşullarla karşılaştırılabilecek koşulları laboratuarda yaratarak, Oparin-Haldane hipotezini test ettiler. Yapılan deneyde atmosfer olarak

H2O, H2, CH4 ve NH3 kullanılmıştı. Sonuç olarak deney düzeneğinde, çeşitli aminoasitler ve günümüzde yaşayan organizmalarda bulunan diğer organik bileşikler elde edildi.

Birçok laboratuar bu deneyi değişik atmosfer koşullarını taklit ederek tekrarladı. Bu değiştirilmiş maddelerde de, verimin düşük olmasına karşın, organik bileşiklerin abiyotik sentezi gerçekleşti.

Organik Molekül Sentezlenmesinde Diğer Görüşler

Tüm bilim dünyası atmosferdeki inorganik moleküllerin kullanıldığını düşünmemektedir tabiî ki. İlk organik bileşiklerin oluşumu üzerine 2 görüş daha aktarmak istiyorum;

1. Dünyaya çarpan göktaşlarının taşıdığı organik moleküller: son yıllarda NASA ve pek çok kuruluş bu konuda detaylı araştırmalar yapmaktadır. Elde ettikleri sonuçlar, yaşamın başlangıcı için göktaşlarının büyük bir destek olduğu yönündedir.

2. Hidrotermal ventler: Bir kısım bilim adamları organik moleküllerin oluşumu için en uygun bölgenin deniz diplerindeki hidrotermal ventler olduğunu düşünmektedirler. Bu bölgelerdeki kayaçlar incelendiğinde bol miktarda metan gazı bulunmuştur.

Yararlanılan Kaynaklar;

Biology 8th edition – Campbell Reece
Biology of Microorganisms 20th edition – Brock
Evolution – Futuyma
Scientific American Sep. 2009
Wikipedia

NOT: Makale www.bilimfelsefedin.org sitesinden alınmıştır.

Konu hakkında daha detaylı bilgiye ulaşabilmek için

tr.wikipedia.org/wiki/Abiyogenez

en.wikipedia.org/wiki/Abiogenic_petroleum_origin

www.talkorigins.org/faqs/abioprob/

kaynaklarından faydalanabilirsiniz.

Muhammed’in karıları ve cariyeleri

2011-01-11T01:03:00.002+02:00

Muhammed’in birden fazla kadınla evlenmesi Medine dönemine ve yaşlılık günlerine rastlar. Hatice’den sonra, Hicret’e kadar yalnız Zem’a kızı Sevde ile evli kalmıştır. Hatice ile evlendiği sırada kendisi 25 yaşında, o ise 40 yaşında iki kocadan dul kalmış bir kadındı. 15 yıl birlikte yaşadılar. Hatice, Hicret’ten 3 yıl önce 65 yaşında öldü. Peygamberin hayatını evlilikler açısından birkaç dönemde görmek gerekir:

25 yaşına kadar bekâr

25-50 yaş arasında tek evlilik hayatı

50-60 yaş arasında çok evlilik hayatı

60 yaşından sonra hiç evlenmedi

Diğer yapıtlarda ileri sürüldüğüne göre, Muhammed aynı anda 9 kadınla evli olmuş. Taberi gibi bazı tarihçiler, 15 kadınla evli olduğunu söylerler. Bu doğrulanmış değildir. Rivayetlerden şu bilgiler çıkarılabiliyor: Zifaf olduğu 11, olmadığı 2 karısı olmuştur. Bunlara 2 cariyeyi eklersek 15 eder. Prof. Uman’a göre, doğrusunu “Allah bilir”.

Taberi ve başkaları Aişe’den rivayet ederler: “Peygamber evde ne yapardı?” diye sorulmuş. “Sizin yaptığınız gibi” demiş”; “Şunu indirir, bunu kaldırır, ailelerinin işlerini görür, etlerini doğrar, evi süpürür, uşağa yardım eder.” Şöyle bir sözü vardır karılarını döven erkekler için: “Hem karılarını köle gibi döverler, hem de utanmadan onlara sarılır yatarlar.” (Kaynak: Ibni Sa’d, c.8, s.148)

Arkadaşlarından Enes anlatır: “Peygamber 9 ya da 11 karısı varken, günün belirli saatlerinde bütün karılarını dolaşır, hepsi ile cinsel ilişkide bulunurdu”

Enes’e sordular: “Peki, Peygamber buna nasıl güç yetiştiriyordu?”

Enes şöyle dedi: “Biz aramızda, Peygamber’in otuz erkek gücünde olduğunu konuşurduk.” (Kaynak: Buhari, Tecrid/192)

Muhammed, karılarına eşit süre ayırır, aynı gece hepsini dolaşır, sıra kimdeyse onun yanında kalırdı. (Kaynak: Müsned, c.6, s.108)

Yolculuğa çıkmak istediğinde aralarında kura çeker, hangisi çıkmışsa onunla giderdi. Hac için hepsini yanında götürdü. (Kaynak: Ibnü Sa’d, Tabakat)

Sevde:

Muhammed’in Hatice’den sonra, Hicret’e kadar birlikte olduğu tek kadın, Zem’a kızı Sevde’dir. Ibnü Sa’d, Tabakat adlı yapıtında yaşlı olan Sevde’den bir ara Muhammed’in ayrılmak istediğinin ileri sürüldüğünü ama bunun doğru olmadığını söyler. Sevde, bir tarihten sonra, Peygamber’e olan sırasını Aişe’ye devrederek, bir özveri gösterecektir. Böylece Aişe, iki kişilik sıra elde eder.

Aişe:

Ebubekir’in kızı Aişe ile evlendiği zaman, kendisi 49, kız ise 6 yaşındaydı. Aişe, 9 yaşına gelene kadar onunla beraber olmadığı kabul edilir. Bebek oynarmış onunla.

Aişe’nin eşleri arasında ayrı bir yeri vardır. Zaten zaman içerisinde en uzun süre beraber olmuş karısı da odur. Onunla ilşkisi herhangi bir basit düşkünlük ya da anlık istek olayını har zaman aşmıştır. Muhammed’in kendisinden 15 yaş büyük Hatice’den (ve yine yaşlı Sevde’den) sonra, 43 yaş küçük Aişe’ye bağlanması ilginçtir. Hatice ile Aişe arasında 59 yaş fark var. Neredeyse, Muhammed’in bütün hayat süresi..

Muhammed'in sübyan Aişe ile evlenmesi hakkındaki aşağıdaki yazı ve sahih hadisler hiçbir yorum yapılmadan, tamamen İslami kaynaklardan alınmıştır.

Muhammed’in en küçük karısı Aişe’dir. Muhammed 52 yaşında iken, 9 yaşında olan Aişe ile gerdeğe girmiştir (Aişe, Muhammed ile evlendiğinde 6 yaşında idi (Bkz:Buhari, e’s Sahih, Kitabu Menakıbı’l-Ensar/44; Tecrid, Hadis no:1553; Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’n-Nikah/69, Hadis no:1422) ,demek ki 3 yıl beklenilmiş).Bunun üzerine, islam hukuku bundan bir sonuç çıkarıyor ve "9 yaşındaki bir kız, "müştehat" (şehvete konu olabilecek çagda sayılır) deniyor. Ve de bu nedenle, bir erkeğin 9 yaşındaki bır kızla evlenebileceğini bildiriyor bır fıkıh hükmü olarak(Bkz:Muhammed Ali Tehanevi, Keşşafu ıstılaha-tı’l-Fünun,1/788).

M. Sofuoğlu (Cilt 4, Syf - 318,319)

Sahih-i Müslim ve Tercümesi

Babanın Küçük Bakire Kızı Evlendirmesi Babı

1422…….: Aişe şöyle dedi: Ben altı yaşımda iken Resulullah beni (nişan) akdi yaptı. (Üç yıl sonra) ben dokuz yaşında bir kız iken de benimle evlendi. Aişe dedi ki: Biz Medine’ye geldik. Akabinde ben bir ay sıtmaya tutuldum, hummanın şiddetinden saçım döküldü. (Hastalıktan kurtulunca) saçım gürleşti ve omuzlarıma kadar uzadı. Bir kere ben arkadaşlarımla beraber bir salıncak üzerinde oynarken annem Ummu Ruman bana doğru geldi ve beni çağırdı. Ben de annemin yanına geldim. Benden ne isteyeceğini bilmiyordum. Annem elimden tuttu sonunda beni evin kapısı önünde durdurdu. Bende yorgunluktan dolayı “heh, heh” diyerek kaba kaba soluyordum. Nihayet derin derin soluyuşum geçti. Sonra beni eve soktu. Evde Ensar’dan birtakım kadınlarla karşılaştım. Bu kadınlar: Hayır ve bereket üzere, en hayırlı kısmete dediler. Annem beni bu kadınlara teslim etti. Onlar da başımı yıkadılar ve üstümü başımı düzelttiler. Duha vaktinde Resulullah’ı habersizce görmekten başka beni hiçbir şey heyecanlandırmadı. Akabinde Ensar kadınları beni Resulullah’a teslim ettiler.

Aişe: Peygamber beni altı yaşında bir kız iken akid yaptı, dokuz yaşında bir kız iken de benimle evlendi demiştir.

Ma’mer, Zuhri’den, o da Urve’den, o da Aişe’den haber verdi ki: Peygamber Aişe’yi yedi yaşında bir kız iken akid yaptı, dokuz yaşında ve oyuncakları beraber iken de evlendi ve nihayet Aişe on sekiz yaşında bulunduğu sırada Resulullah vefat etti.

Aişe şöyle demiştir: Resulullah Aişe’yi altı yaşında iken akid yaptı. Aişe dokuz yaşında bir kız iken Resulullah’ın evine gidip zifaf oldu. On sekizlik bir kadın iken de Resulullah vefat etti.

6542 - Abdullah İbnu Mes'ud radıyallahu anh anlatıyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselam, Hz. Aişe radıyallahu anha ile yedi yaşında iken onunla nikahlandı, dokuz yaşında iken zifaf yaptı. Resulullah aleyhissalatu vesselam, Hz. Aişe onsekiz yaşlarında iken vefat etti"

5607 - Hz. Aişe radıyallahu anhâ anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm benimle Şevvâl'de nikâh yapmıştı. Şevvâl'de gerdek yaptı. Yanında hangi kadını benden daha bahtlı idi?" (Urve der ki: "Hz. Aişe radıyallahu anhâ) yakınlarından olan kadınları şevvâl ayında gerdeğe sokmayı müstehab addederdi."

Müslim, Nikah 73, (1423);

Tirmizi, Nikah 9, (1093);

Nesai, Nikah 77, (6, 130).

5575 - Hz. Aişe radıyallahu anhâ anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, ben altı yaşında iken benimle evlendi. Medine'ye geldik. Benî'l-Hâris İbnu'l-Hazrec kabilesine indik. Ben hummaya yakalandım. Saçlarım döküldü. (İyileşince) saçım yine uzadı. Annem Ümmü Rumân, ben arkadaşlarımla salıncakta oynarken, bana geldi, benden ne istediğini bilmeksizin yanına gittim. Elimden tuttu. Evin kapısında beni durdurdu. Evimizde, Ensârdan bir grup kadın vardı. "Hayırlı, bereketli olsun!", "Uğurlu mübarek olsun!" diye dualar, tebrikler ettiler. Annem beni onlara teslim etti. Onlar kılık-kıyafetime çeki düzen verdiler. Beni, (kuşluk vakti aniden) Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm(ın gelişinden) başka bir şey şaşırtmadı. Annem beni O'na teslim etti. O gün ben dokuz yaşında idim."

Buhari, Nikâh 38, 39, 57, 59, 61;

Müslim, Nikah 69, (1422);

Ebu Dâvud, Nikâh 34, (2121); Edeb 63, (4933, 4934, 4935, 4936, 4937);

Nesai, Nikah 29, (6, 82).

5574 - Urve merhum, Hz. Aişe radıyallahu anhâ'dan şunu nakletmiştir: "Hz. Peygamber aleyhissalâtu vesselâm bana dedi ki: "Rüyamda sen bana üç gece gösterildin: Melek seni bana bir ipek parçası içerisinde getirdi ve "Bu senin zevcendir, aç onu!" dedi. Ben de açtım, içindeki sendin. Ben: "Bu rüya Allah katından ise, onu gerçekleştirecektir" dedim."

Buhari, Nikâh 9, 35, Ta'bîr 20, 21;

Müslim, Fezâilu's-Sahâbe 79;

Tirmizi, Menakıb (3875).

4448 - Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: ""Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'ın hanımlarından hiçbirine, Hz. Hatice radıyallahu anha'ya karşı duyduğum kıskançlığı hiç duymadım. Halbuki onu hiç görmüşlüğüm de yok. Ancak, Aleyhissalatu vesselam onun yâdını çok yapardı. Ne zaman bir koyun kesip parçalara ayırsa Hatice'nin dostlarına da gönderirdi. Bazan ona: "Sanki dünyada Hatice'den başka kadın yok!" derdim de bana: "(Onun gibisi var mıydı, o şöyleydi, o böyleydi..! (Öbür kadınlar beni çocuktan mahrum ederken) benim çocuklarım ondan oldu" diye karşılık verirdi. (Hz. Aişe derki: İçinden " Bir daha Hatice hakkında kötü söz söylemeyeceğim" dedim)." Hz. Aişe devamla der ki: ""Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, Hatice'den üç yıl sonra benimle evlendi."

Buhari, Menakıbu'l-Ensar 20, Nikah 108, Edeb 73, Tevhid 32;

Müslim, Fezailu's-Sahabe 73, 74, 77, 78, (2434, 2435, 2436, 2437);

Tirmizi, Menakıb, (3885, 3886).

6577 - Hz. Aişe radıyallahu anha anlatıyor: "Ben Resulullah aleyhissalatu vesselam'ın yanında iken bebeklerimle oynardım. Aleyhissalatu vesselam da benim kız arkadaşlarımı bana gönderirdi. Arkadaşlarımla beraber oynardık."

Müslim, Nikah 73, (1423);

Tirmizi, Nikah 9, (1093);

Nesai, Nikah 77, (6, 130).

6547 - Ebu Saidi'l-Hudri radıyallahu anh anlatıyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselam, Hz. Aişe radıyallahu anha'yı, elli dirhem değerinde ev eşyası mukabilinde nikahladı."

14- Aişe(rah)anlatıyor;

‘’Resullah ‘ın yanında kızlarla oynuyordum ,benimle birlikte oynayan arkadaşlarım vardı.Resullah (s.a.) eve girdiği zaman onlar gizlenirlerdi. Kendisi evde olmadığı zaman – onları bana gönderir,benimle oynarlardı..’’204

Muhammed’in hayatında ayrı bir yeri vardır Aişe’nin. Yalnız şimdiki zamanı değil, geleceği de; yalnız karı-kocalığı değil, politikayı da temsil eder. Bir çeşit doğal mirasçısı, Müslümanlığın mirasçısı (Ebu bekir) odur. Burdan alınırsa, Aişe’nin Peygamber karşısında, demokratik denilebilecek bir söz ve eleştiri bağımsızlığı da oluşmuştur.

Aişe, Ahzab suresinin 50. Ayetine tepki gösterdi. Bilindiği gibi o ayetin içeriği şöyledir:

“Mehirlerini verdiğin eşlerini; Allah’ın sana ganimet olarak nasip ettiği cariyeleri; seninle birlikte göç eden amca, hala, dayı, teyze kızlarını; seninle evlenmek istiyorlarsa, salt sana özgü bu durum olarak, hepsini helâl kıldık. Onlar mehirlerini Peygamber’e bağışlayabilirler. Bu konuda güçlük çekmeyesin diye onların da üzerlerine neyi farz kıldığımızı bildirdik; Allah bağışlayandır, acıyandır.”

Aişe’nin ayet konusundaki tepkisi şu noktada olmuş: “Bir kadın kendini Peygamber’e mi armağan edermiş? Ne kadınlar varmış şu dünyada!”

Aişe’nin sıra konusunda, Peygamber’in dilediği karısının yanında daha fazla kalması konusunda da soruları olmuş. Ne var ki, tam o soruların yöneltildiği sırada bir ayet daha gelir: Ahzab suresinin 51. Ayeti. Şöyle: “Ey Paygamber, bunlardan kimi istersen geri bırakır, dilediğini alabilirsin. Boşadığını yeniden almanda da bir vebal yoktur sana..”

Aişe, bu ayet üzerine kendini tutamamış, “Görüyorum ki,” demiş, “Senin Allah’ın yalnız senin şeyinin keyfi için koşturuyor.” (Kaynak: Buhari, Tefsir/7; Tecrid, Hadis/1721; Müslim, Rıda/49,50-Hadis/1464; Ibni Mace, Nikah/57-Hadis/200; Ahmet Ibn-i Hanbel, 6/134, 158, 261)

Aişe, daha önce de değinildiği gibi, şer’I hükümlerde çok bilgiliydi. Imam Zekeşi, bu hükümlerin onda birinin Aişe kanalı ile geldiğini söyler. Ayrıca, Aişe’nin şiir, eski Arap tarihi, gökbilim ve tıp alanlarında derinleştiği kabul edilmiştir. Eşi üzerindeki etki gücü, bu niteliklerinden de ileri geliyor olsa gerektir.

Zeynep:

Cahş’ın kızı Esed’li Zeynep’l evlenmesi bir yönden ayrıca çok ilginçtir. Araplarda, Cahiliye devrinde, yaygın bir uygulama vardı: Oğlan çocuklarını evlat edinme, onları özoğul gibi nesebine bağlama, miras verme.. Bunun sonucu olarak, baba ile oğğulluk birbirinin karısını, kızını nikahlama hakkına sahip değildi. Tıpkı, baba-oğul hukukundaki gibi.

Muhammed, bu uygulamayı yıktı, oğulluğu ve azadlı kölesi olan Zeyd’in karısı Zeynep’le evlendi. Zeynep aynı zamanda Peygamber’in halasının kızı. Ve zaten, baştan Zeyd’le evlenmek istememiş. Peygambere bir gönül yakınlığı var. Ama yine de onun uygun görmesi sonucunda Zeyd’le evlenmiştir.

Muhammed bir gün Zeyd’le görüşmek için onun evine gider. Zeyd yoktur. O sırada Zeynep içeride çamaşır yıkamaktadır. Duygular coşar. Muhammed şu sözleri söylemekten kendini alamayarak evden çıkar. “Ya mukallibel kulum!” (Ey kalpleri evirip çeviren Allah’ım, gönlümü çeviriverdin!)

Zeyd eve gelince Zeynep olayı ona anlatır. Zeyd, içinde karısını yitireceği gibi bir önseziyle Peygamber’e koşar.

“Zeynep’I sevdinse, ben boşayayım, sen al” der.

Muhammed’in karşılığı:

“O nasıl söz? Karını boşama, Allah’tan kork!” Ancak, içten içe, boşamasını da istemektedir. Bu istek, Ahzab suresindeki 51.ayetinde ortaya çıkar.(kaynak: Bu ayetle ilgili tefsirler, taberi tefsiri)

Zeyd, Zeynep’I boşar. Böylece Ahzab suresindeki (37.ayet) şu sözler de açıklık kazanmış olur: “Şimdi madem ki Zeyd onunla ilişiğini kesti; biz onu sana eş yaptık.”

Zeynep’le Muhammed arasındaki ilişkide, cinselliğin çok ağır bastığı söylenebilir: “Bir kadın gördüğü zaman hemen eve gelir, Zeynep’le cinsel ilişkide bulunurdu” (Kitabun Nikah, s.127)

Günlerin cinsellik yönünden ortamını Peygamber’in arkadaşlarından Cabir şöyle anlatır: “Biz Mina’ya giderken zekerlerimizden meni damlıyordu” (kaynak: Buhari, Hac/81; Umre/6; Şirket/7; Muslim, hac/141; Hadis/1216; Neşe-I Menasik/77; Ibn-I Meca, menasik/77 Hadis/2980; Ahmet Ibn-I Hanbel, Müsned 3/317-366)

Hafsa:

Hicret’in 2.yılında Ebubekir’in kızı Aişe ile evlenen Muhammed, bir yıl sonra da Ömer’in kızı hafsa’yı karıları arasına katar.

Hafsa, Huzeyfe oğlu Hanis’le evliydi. Kocası Uhud savaşında aldığı yaralarla fazla yaşayamadı. Muhammed, dul kalan Hafsa’yı önce başkaları ile evlendirmeyi düşündü. Bu konuda Ebubekir’I ve Osman’ı yokladı; onlarda belirli bir istek görmedi. Olaydan haberli olan Ömer çok üzülmüş gibiydi. Daha sonra, Hicret’in 3.yılında Muhammed Hafsa ile kendisi evlendi. Ömer’in yüreğine de su serpildi.

Ummü Habibe:

Ebu Süfyan’ın kızı Ummü Habibe Ramle.

Peygamber onunla Hicre’in 7.yılında evlendi. Ummü habibe, kocası Ubeydullah bin Cahş el-Esedi ile birlikte müslüman olmuştu. Daha sonra Habeşistan’a gittiler. Kocası din değiştirip Hristiyan olunca ondan ayrıldı. Peygamber, Habeşistan Kralı Necaşi’ye haber göndererk Ummü Habibe’yi istedi. Necaşi, kadına, Resulullah’ın yerine 400 dinar mehir ve birçok değerli hediye verdi. Muhammed, Ummü Habibe Medine’ye gelince onunla evlendi. Bu akrabalık bağı Ebu Süfyan’ı duygulandırmıştı. Bir yıl sonra o da müslüman olacak.

Ummü Seleme:

Mahzumoğulları’ndan Ummü Seleme Hind de, kocası Ubeydullah bin Cahş el-Esedi ile birlikte Habeşistan’a gitmişti. Kocası Uhud savaşından sonra öldü.

Peygamber, Medine’ye dönen Ummü Seleme’ye şöyle buyurdu: “Allah’a yalvar, felaketine karşılık seni ödüllendirsin; ondan daha iyi bir eş versin sana.”

Sonra da ona evlenme teklifinde bulundu.

Kadın, yaşlı ve kıskanç olduğunu, yetim çocukları bulunduğunu söyleyerek özür dilemeye kalkınca, Peygamber kendisinin daha yaşlı olduğunu; Allah’ın o kıskançlık duygusunu mutlaka gidereceğini; yetimlere gelince, onlar için hiç merak etmemesini, onların Allah’a ve resulüne kaldığını söyledi.

Evlenme gerçekleşti.

Peygamberin eşlerinin rivayet ettikleri hadis sayısının 3 bini aştığı bilinir. En çok hadis rivayeti Aişe’ye aittir. (2210 hadis) Peygamberin karıları arasında Ummü Seleme de ondan sonra gelir: 378 hadis.

Muhammed’in karıları iki grup oluşturmaktaydı: Birinci grupta Aişe, Hafsa, Safiye ve Sevde vardı. Ikinci grubun başını da Ummü Seleme çekmekteydi.

Müslümanlar, peygamber’in Aişe’ye karşı büyük sevgisini bildikleri için, sözgelimi bir armağan vereceklerse, bunu mutlaka Muhammed’in onunla birlikte olacağı güne rastlatırlardı. Yaygınlık ve düzenlilik kazanan bu olayın öbür eşler arasında dedikodulara yol açmaması, tepkiler uyandırmaması olanaksızdı. Özellikle Ummü Seleme grubundan “annelerimiz”, ona gidip durumu Resulullah’a anlatmasını istediler: Armağanlar mı sunulacak, hediyeler mi sözkonusu, bu, karılar arasında hiçbir ayırım gözetilmeksizin yapılmalıydı.

Ummü Seleme, kendi nöbet gününde olayı ve kumalarının isteğini Peygamber’e iletti. Ancak, peygamberin ağzından bu konuda tek sözcük çıkmadı.

Ertesi gün, öbür eşler Ummü Seleme’den bir açıklama beklediler. O da olanı biteni, peygamber’in o konuda konuşmadığını anlattı. Şöyle bir ortak karara varıldı: Peygamber’den bir karşılık alıncaya kadar Ummü Seleme olayı tekrar tekrar gündeme getirecek..

Ummü Seleme’nin üst üste yeni birkaç girişimi de sonuçsuz kaldı. Resulullah gülümsüyordu; yine de tek sözcük almak olanaksızdı ağzından. Ümmü Seleme, misyonu gereği sorması gereken soruları sürdürdü.

Sonunda Peygamber konuşacaktı: “Aişe’yi söz konusu ederek beni üzmeyin. Işte söylüyorum: Vahiy, yalnız onun günündeyken gelir bana!”

Ummü Seleme şaşırmıştı. “Seni üzdüğüm için Allah bu günahımı bağışlasın” demekle yetindi.

Ama, ortaklar aynı konuda bu kez peygamber’in kızı Fatıma’ya başvuracaklardı. Fatıma, babasına durumu anlattı.

“Karıların” dedi, “Allah’ı tanık göstererek, Ebu bekir’in kızı konusunda senden adalet diliyorlar.”

Peygamber karşılık verdi: “Kızım, doğru söyle, sen beni seviyor musun?”

“O nasıl söz! Nasıl sevmem?”

“Oyleyse, benim sevdiğimi de sev!”

(kaynak: Buhari, Hibe/8; Tecrid/1130)

Cüveyriye:

Peygamber, Kureyş’in ileri gelenlerinden Hâris’in kızı Cüveyriye ile Hicret’in 5.yılında evlendi. Mustalik savaşında ailesinin üyeleriyle birlikte tutsak düşen Cüvetriye 13 yaşında dünya güzeli bir kızdı. Peygamberle görüşme dileğinde bulundu. Tutsak olarak, Sabitbin Kays’ın payına düştüğünü, azad olabilmek için onunla anlaşmış bulunduğunu, bu konuda kendisine kolaylık gösterilmesini diledi.

Peygamberin ona şöyle dediği yazılmıştır:

“Daha iyi bir teklifim var”

“Nedir ya Resulullah?”

“Sabit’e vereceğini ödeyeyim, seni ben alayım.”

(Cüveyriye sevincinden uçarak):

“Tamam ya Resulullah, kabul!”

(Kaynak: Islamda Çok Evlilik Ve Resulullah, Prof.Abdullah Ulvan, çeviren Ismail Hakkı Sezer)

Nikahtan hemen sonra, Müslümanların elindeki bütün Beni Mustalik tutsakları (700 kişi) salıverildi. (Kaynak: Buhari, Itkr,13)

Safiye:

Ahtap bin Huyeyy’in kızı Safiye, Hicret’in 7.yılında Muhammed’in karıları arasına girdi. Safiye, Beni Nadir Yahudilerindendir. Kocası, Hayber savaşında öldürülmüş, kendisi tutsak olmuştu. Dihyet’ül Kelbi’nin payına düştü. Ahsab tarafından hemen peygamber’e yetiştirildi. Safiye öylesine dilber bir kadındı ki, ancak Resulullah’a yakışırdı. Ayrıca, kavminin hanımefendisi olan bu kadına kendinden aşağı gördüğü bir kişinin yanında cariye işlemi işlemi uygulanmasının engellenmesi gerekirdi.

Sonuçta Muhammed onunla evlendi. (Kaynak: Buhari, El Magazil 38; Asab 30-32; Hucurat 11; Talak 1.ayet)

Zeynep bir keresinde Safiye’ye “Yahudi Karı” diye seslenmişti. Peygamber bu saldırıyı cezalandırdı, bir ay Zeynep’e yaklaşmadı. Ayşe’nin safiye için, “Boyu da pek kısa, yere çok yakın” demesi üzerine şu karşılığı vermiş: “Bir laf ettin ki, koca enizi bulandırır” (kaynak: Buhari, Ebu davud ve Tırmizi)

Anlaşılıyor ki, Safiye’nin eşsiz güzelliği ve yhudi kökenli oluşu zaman zaman öbür ortakların kendisine karşı birleşmelerine yol açmış. Tırmizi rivayet eder: Aişe ve Hafsa, “Biz Resulullah’ın yanında Safiye’den daha değerliyiz” demişler. Bu söz, Safiye’nin kulağına gitmiş. Peygamber’e söylemiş. Peygamber’in verdiği karşılıkta, onun Yahudiliğiyle ilgili çok zarif bir ima da var: “Şöyle diyemez miydin, benden değerli nasıl olabilirsiniz ki, eşim Muhammed, babam Harun, amcam Musa!”

Bir keresinde de Peygamber ve Safiye sözleştiler; öbür kadınlara örnek olsun, hatta bir bakıma ders olsun diye, bir ay boyunca hiç beraber olmayacaklardı. Bu söz tutuldu. (kaynak: Buhari ve El Müslim; Taberi tefsirinde Tahrim suresi)

Haris’in kızı Meymune Huzeyme kızı Zeynep:

Peygamber’in son iki karısı Haris’in kızı Meymune ile Huzeyme kızı Zeynep’tir. Meymune ile Hicret’in 7.yılında evlendi. Huzeyme kızı Zeynep’I, Esed’li Zeynep’ten ayırmak gerekir. Peygamber’in hayatında olay yaratan karısı ikincisidir. Huzeyme kızı Zeynep, Peygamber’den önce ölmüştür.

Esma Ve Amre:

Muhammed’in nikah kıyıp da karı-koca olmadan ayrıldığı iki karısı daha var: Kindeoğolları’ndan Numan’ın kızı Esma ve Kilab kabilesinden Zeyd’in kızı Amre. Peygamber, Esma’nın, zifaf sırasında alaca illetine tutulmuş olduğunu farketti ve mut’asını (bedelini) vererek baba evine yolladı. Amre ise daha yeni müslüman olmuştu. Peygamber’in yanına girince onu pek istemez tavırlar takındı, ona da bedeli ödendi; ve ailesine geri gönderildi.

Iki cariye: Marya ve Reyhane

Şem’un kızı Marya, Kıpti kökenli ve Hristiyandır. Muhammed’e Mısır Mukavkıs’I (piskopos) dört cariye armağan eder. Marya, bunlardan biri. Peygamber’in ona karşı özel bir düşkünlüğü olduğu anlaşılıyor. Aşağıdaki olay bunu göstermekte. Muhammed bir gün karılarından Hafsa’nın odasına girer. Odada Hafsa değil, Marya bulunmaktadır. O sırada Hafsa, babasının evine gitmiş. Muhammed ve Marya, Hafsa’nın yatağında birleşirler. Tam o sırada Hafsa içeri girer. Muhammed henüz işini bitirmemiştir. Hafsa’ya biraz beklemsini söyler; bazı açıklamalarda bulunacaktır ona. Sonunda Hafsa, kendisini tutamaz şöyle konuşur: “Nasıl iştir bu? Bir köle ile benim günümde ve benim yatağımda birleşiyorsun?” Peygamber kendisine bir müjdesi olduğunu söyler ve hemen ekler: Kendisinden sonra Ebu Bekir, daha sonra da babası Ömer halife olacaktır. Ne var ki Hafsa hiç de oralı olmayacak, tepkisini sürdürecektir. Peygamber bu kez yemin verir: “Vallahi billahi bir daha onunla beraber olmayacağım, ama sen de olayı kimseye söyleme.” Ne var ki, Muhammed Marya’yı bir türlü unutamamaktadır. Imdadına bir ayet; şu sözlerle başlayan bir ayet: “Ya Muhammed, karıların memnun olacak diye, helal şeyden niçin kendini yoksun bırakırsın; Allah çok bağışlayan ve acıyandır.”

Obür cariye Reyhane Yahudi’ydi. (Kaynak: Tahrim suresi, 1.ayet) Söz konusu ayetin gelişi konusunda bir de bal şerbeti öyküsü ileri sürülür; ama ayetin asıl dayanağı yukarıdaki öyküdür. (Kaynak: Tefsirler; örneğin Taberi tefsiri 28/100 öt; F.Razi, 29/41 öt; (Sabuni’de, bal şerbeti öyküsünün ayetin iniş nedeni gösterildiği ancak asıl nedenin Marya olayı olduğu vurgulanır, 3/406)

Kaynak: Turan Dursun, Tabu Can Çekişiyor Din Bu 4, Kaynak Yayınları.

Vuruşlu Yıldızlar: Pulsarlar

2011-01-05T04:08:00.002+02:00

1. Mucize İddiası

Harun Yahya (Adnan Oktar)’a ait sitelerden:

Göğe ve Tarık’a andolsun, Tarık’ın ne olduğunu sana bildiren nedir? (Karanlığı) Delen yıldızdır. (Tarık Suresi, 1-3)

Kuran’ın 86. suresi olan “Tarık”, “tark” kökünden türeyen bir kelimedir. Kelimenin asıl manası, bir ses işitilecek şekilde şiddetle vurmak, çarpmak anlamlarına gelir. Kelimenin en temel anlamı olan, “vuruş”, “şiddetle vuran” anlamları dikkate alındığında, bu surede çok önemli bir bilimsel gerçeğe dikkat çekildiği görülecektir. Bu bilgiye değinmeden evvel ayette bu yıldızları tarif eden diğer kelimeler şöyledir:

Yukarıdaki ayette geçen “ettariki” ifadesi, geceyi delen, karanlığı delen yıldız, gece doğan, delip geçen, vuran, döven, çalan, keskin yıldız anlamlarına gelir. Ayrıca ayette geçen “vav” ifadesi ile yemin edilerek, yemin edilen şeylerin -göğün ve Tarık’ın- önemine dikkat çekilmektedir.

Jocelyn Bell Burnell, 1967 yılında İngiltere Cambridge Üniversitesi’nde yaptığı araştırmalar esnasında, düzenli bir radyo sinyali yakalamıştı. Ancak o döneme kadar kalp çarpmasındaki gibi düzenli vuruşların kaynağı olabilecek bir gök cismi bilinmiyordu. Fakat 1967 yılında astronomlar, kendi ekseni etrafında dönen çekirdekteki madde yoğunlaştıkça yıldızın manyetik alanının da yoğunlaştığını ve böylece yıldızın kutuplarında Dünya’nın manyetik alanından 1 trilyon kat daha fazla kuvvet oluştuğunu belirlediler. Bu derece hızla dönen ve bu kadar güçlü bir manyetik alana sahip bir nesnenin, yıldızın her dönüşünde, koni şeklinde seyreden çok güçlü radyo dalgalarının oluşturduğu bir ışın yaydığını fark ettiler. Bir süre sonra söz konusu sinyallerin kaynağının, nötron yıldızlarının çok büyük bir hızda dönmeleri olduğu anlaşılmıştır. Keşfedilen bu nötron yıldızlarına “pulsar” adı verilir. Süpernova patlamalarıyla ölerek “pulsar” haline gelen bu yıldızlar, evrenin en ağır kütleli, en parlak ve en hareketli cisimleridir. Bazı yaşlı pulsarlar kendi çevrelerinde saniyede 600 kez dönerler.

Pulsar kelimesi, İngilizcede “pulse” fiilinden türetilmiştir. American Heritage Sözlüğü’ne göre söz konusu fiil “düzenli ve ritmik vurma” anlamına gelir. Webster Sözlüğü ise aynı kelime için “hızla vurmak, kalp gibi atmak” anlamlarını verir. Yine American Heritage Sözlüğü’ne göre benzer köke ait bir başka fiil olan “pulsate” ise “ritmik olarak genişlemek ve büzülmek, vurmak” anlamlarını taşır.

İşte bu keşiften sonra Kuran’da “tarık” yani “vuruş” kelimesi ile ifade edilenin, pulsar ismi verilen nötron yıldızları ile büyük bir benzerlik gösterdiği anlaşılmıştır.

Süper dev yıldızların çekirdekleri çökerek nötron yıldızlarını oluşturur, bu küçük ve aşırı yoğunlukta, hızla dönen küre şeklindeki madde, yıldızın ağırlığının ve manyetik alanının çoğunu hapseder ve sıkıştırır. Hızla dönen bu nötron yıldızının oluşturduğu kuvvetli manyetik alanın, Dünya’dan tespit edilebilen güçlü radyo dalgalarının yayılmasına neden olduğu anlaşılmıştır.

Tarık Suresi’nin üçüncü ayetinde ise, delen, delip geçen, delik açan, aydınlatan anlamlarına gelen “ennecmu essakibu” ifadesi ile Tarık’ın karanlığı delip geçen parlak yıldız olduğu belirtilmiştir. Tarık Suresi’nin ikinci ayetinde de, “Tarık’ın ne olduğunu sana bildiren nedir?” sorusundaki “edrake” ifadesi kavramayı, anlamayı ifade eder. Güneş’in birkaç misli olan yıldızların sıkışmasıyla oluşan pulsarlar, kavranması güç gök cisimleri arasındadır. Ayetteki soru ifadesiyle bu vuruşlu yıldızın kavranmasının zor olduğu vurgulanmaktadır. (Doğrusunu Allah bilir.)

Görüldüğü gibi Kuran’da Tarık olarak tarif edilen yıldızlar, 20. yüzyılın sonlarında keşfedilen pulsarlarla büyük bir benzerlik içindedir ve bizlere Kuran’ın bir başka bilimsel mucizesini göstermektedir.

2. Sahtekarlık Örneği

Son paragrafı tekrar okuyunuz:

”Görüldüğü gibi Kuran’da Tarık olarak tarif edilen yıldızlar 20. yüzyılın sonlarında keşfedilen pulsarlarla büyük bir benzerlik içindedir ve bizlere Kuran’ın bir başka bilimsel mucizesini göstermektedirler.”

Oysa aynı mucize iddacıları ayeti hem de aynı internet sitesinde bambaşka bir mucize iddiası için de istismar etmekteler.
=> bkz: Karadelikler

Orada bu ayette tarık olarak adlandırılan yıldızın astronomi biliminin “karadelik” olarak adlandırdığı olguya bir işaret olduğunu söyleyen aynı zevat burada da tarık adlı yıldızın pulsarlara işaret ettiğini söylemekte…

“Tarık” kelimesi karadelikleri mi işaret etmektedir yoksa pulsarları mı? Yoksa “Tarık” kişinin işine geldiği zaman istediği gibi kullanacağı joker olarak nitelendirilebilecek bir mucize kaynağı mıdır? Anlaşılan ya mucize iddiacılarının kafası karışmıştır ya da ”nasıl olsa temel düstur düşünmeden inanmaktır; ben atayım da nasıl olsa kabul edilir!” diye düşünmektedirler.

Birbirini takip eden iki iddiada bu kadar çelişki az rastlanır bir şeydir.

3. Ayetin Yorumu

Elmalılı Hamdi Yazır, Hak Dini Kuran Dili, Tarık/1-3
TÂRIK, aslında “tark” kökünden ism-i fâildir. Tark, bir ses işitilecek şekilde şiddetle vurmak, çarpmaktır. Bu asıl mânâsından genişletilerek bunun gerektirdiği birçok mânâda kullanılmıştır. “Çekiç” ve “çomak” mânâsına “mıtraka” bu köktendir. Yol mânâsına gelen “tarîk” da bundan türetilmiştir. Zira yolcular ona ayak vururlar. Buna göre “târîk”, esasen “tokmak vurur gibi şiddetle vuran” demek olduğu halde sonra ayak vurmak, yol tepmek mânâsıyla lügat örfünde yola giden yolcuya isim olmuş ve bu mânâda yaygın şekilde kullanılarak hakikat olmuştur. Sonra “gece gelen” mânâsında özelleşmiştir ki geceleyin gelip kapı çalan veya gönül hoplatan ziyaretçi mânâsını ifade eder. Mastarı “tark” ve “turuk”tur. Sonra bu mânâdan genişletilerek her ne olursa olsun geceleyin ortaya çıkıp göze, gönüle çarpan her şeye, hatta hayalî görüntülere dahi târık denilmiştir.Nitekim Şair: “O hayal gördü ve hiçbir tarafa meyletmedi. Oysa kervanlarımızı hızlandırma açısından gece kadar etkili bir şey yoktur.” demiştir.
Bizim zihne çarpmak tabirimiz de bu türdendir. Bir de Târık, özellikle sabaha karşı doğan sabah yıldızına da denir.

(…)

İlk akla gelen Sabah yıldızı olmakla beraber Târık manevi şeyler için de kullanılabildiğine ve “yıldızla da yol bulurlar”(Nahl, 16/16) mânâsınca yıldızda bir hidayet ve yol gösterme mânâsı olduğuna göre “Necm-i Sâkıb”tan maksadın geceleyin gökte doğan herhangi bir parlak yıldızın göze çarpması halinde ışığın şuurumuzda parlayışı gibi manevi semadan nefislerimize gelip vicdanımıza işleyen ve zihnimize nakşedilerek bizi içimizdeki ve dışımızdaki karanlıklardan çıkaran iman ve kesin inanç nurlarıyla manevi kalbe doluşları ve ilâhî irşatları kapsaması daha uygundur. Yani, göğe ve sizi karanlıklardan aydınlatmak için yıldız gibi şuurunuza çarpan ve maddenizi delip gönüllerinize işleyen hak nuruna yemin olsun.

Kur’an Yolu – Türkçe Meâl ve Tefsir, Heyet: Prof.Dr. Hayrettin Karaman, Prof. Dr. Mustafa Çağırıcı, Prof. Dr. İ. Kafi Dönmez, Prof. Dr. Sadrettin Gümüş, Ankara/2007, Tarık/1-4
Gece çıkıp görünen” şeklinde çevirdiğimiz “tarık”, sözlükte “gece gelen, şiddetle vuran, çarpan” anlamlarına gelir. Yıldızlar gece görünüp gündüz kaybolduğu için onlara da “tarık” denmiştir. Müfessirler buradaki “târık”ın özel bir yıldız mı yoksa genel anlamda yıldız mı olduğu konusunda farklı görüşler ileri sürmüşlerse de ışınlan gecenin karanlığını delip yeryüzüne ulaştığı için 3. âyette “delen yıldız” anlamında “en-necmü’s-sâkıb” tamlamasıyla tarif edilmiştir. Bu tariften “târık”ın genel anlamda yıldız olduğu anlaşılmaktadır. Bu âyetlerde söze göğe ve yıldıza yemin edilerek başlanmasının sebebi, 4. âyette belirtilen asıl konunun, yani insanın dünyadaki hayatının daima bir denetleyicinin, koruyucunun kontrolünde olduğu gerçeğinin önemine dikkat çekmektir.

Görüldüğü üzere Kuran müfessirleri de kelimenin etimolojisinden haberdardır; ancak ayetin somut bağlamı gibi hermenötik ilkeleri göz önünde bulundurarak makûl yorumlar getirmektedirler.

Mucize yalancılarının yaptığı tamamen keyfi bir eğip bükmeden ibarettir. Örneğin Türkçe’deki ”müracaat” anlamı taşıyan ”başvuru” kelimesini etimolojik açıdan incelediğimizde (en temel anlam) olarak “başı/kafayı bir yere vurmak/çarpmak” manâsına kavuşubiliriz. Fakat mesela ”Ali bu konuyla ilgili olarak belediyeye başvurdu” cümlesindeki ”başvurdu” sözcüğünün bu en temel anlamla olan ilgisizliği aşikârdır. ”Başvuru” kelimesi ‘başı bir yere vurmak’tan gelir; demek ki Ali belediyeye kafa atmıştır” gibi bir yorum gülünç ve saçma olur. Mucize yalancılarının yapmaya çalıştığı da bundan farksızdır.

Bizzat konunun uzmanlarının yaptığı tefsir ve açıklamalar da bunu teyid eder niteliktedir.

4. Sonuç

Mucize iddacıları sözkonusu ayetteki sözcüğü -hem de aynı sitede- başka bir mucize yalanı metninde Karadelikler‘e işaret ediyor şeklinde yorumlamış olmakla ne denli ciddiyetsiz ve samimiyetsiz olduklarını göstermişlerdir.
Aslında bu başlıkta fazla söze gerek olmamakla birlikte yukarıda ayrıca neden ayetten pulsarlara ilgili herhangi bir işaret çıkmayacağı açıklanmıştır.

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır.

Karadelikler

2011-01-05T04:03:00.001+02:00

1. Mucize İddiası

Harun Yahya (Adnan Oktar)’a ait sitelerden:
20. yüzyılda evrendeki gök cisimleri ile ilgili pek çok yeni keşif yapılmıştır. Günümüzde henüz yeni tanınan bu cisimlerden biri de karadeliklerdir. Karadelikler, yakıtı tükenen bir yıldızın kendi içine doğru büzülmesi ve en sonunda, yıldız yerine sınırsız yoğunlukta ve sıfır hacimde çok büyük bir çekim alanının ortaya çıkmasıyla oluşmaktadır. Karadeliği, yüzey yerçekimi oldukça güçlü olduğu ve ışık içinden kaçamadığı için, en büyük teleskoplarla bile göremeyiz. Ancak içine çöken yıldız bulunduğu yerin çevresine olan etkisiyle algılanabilir. Allah Vakıa Suresi’nde yıldızların yerleri üzerine yemin ederek bu konuya şöyle dikkat çekmiştir:
Hayır, yıldızların yer (mevki)lerine yemin ederim. Şüphesiz bu, eğer bilirseniz gerçekten büyük bir yemindir. (Vakıa Suresi, 75-76)

“Karadelik” kavramı ilk kez 1767 yılında İngiliz bilim adamı John Michell tarafından ortaya atılmış ve “karadelik” ifadesi ise ilk kez, Amerikalı fizikçi John Archibald Wheeler tarafından 1969 yılında kullanılmıştır. Önceleri tüm yıldızları görebildiğimizi varsayarken, sonraki yıllarda uzayda ışıklarını göremediğimiz yıldızların da var oldukları anlaşılmıştır. Çünkü enerjisi tükenen bu yıldızların ışıkları da yok olmaktadır.

Karadelik, bir kütlenin, ışığın artık sızamayacağı kadar küçük bir alanda toplanmasıdır. Şiddetli çekim alanı, fotonları ve en hızlı parçacıkları dahi bu bölgede hapseder. Güneş’in 3 katı büyüklüğündeki kütleye sahip tipik bir yıldızın yanması ve patlaması sonucunda oluşan karadeliğin çapı sadece 20 km kadardır. Kara delikler “kara”dır, yani doğrudan gözlemlemek mümkün değildir. Kendilerini dolaylı olarak, diğer gök cisimlerine uyguladıkları yüksek çekim güçleriyle belli ederler. Aşağıdaki ayette de kıyamet günü tasvirlerinin yanı sıra, bir yönüyle de karadeliklerle ilgili bu bilimsel bulguya işaret ediliyor olabilir:

Yıldızlar ‘örtülüp (ışıkları) silindiği’ zaman, (Mürselat Suresi, 8 )

Ayrıca büyük kütleye sahip yıldızlar uzayda bükülmeye sebep olurlar. Fakat karadelikler sadece uzayda bükülmeye sebep olmaz, aynı zamanda uzayı delip geçerler. Bu sönmüş yıldızların, karadelikler olarak adlandırılmalarının nedeni de budur. Tarık Suresi’nin üçüncü ayetinde ise “delen yıldız”dan söz edilmektedir:

Göğe ve Tarık’a andolsun, Tarık’ın ne olduğunu sana bildiren nedir? (Karanlığı) Delen yıldızdır. (Tarık Suresi, 1-3)

Ayetin Arapçasında “delik” anlamına gelen “sakb” kelime kökünden, “delik açan, delen ve delip geçen” anlamlarına gelen “essakibu” ifadesi kullanılmaktadır. Karadelikleri tarif eden bilimsel yayınlarda ise “delik açmak, delmek” anlamlarına gelen İngilizce “puncture” kelimesi kullanılmaktadır. Karadeliklerin özelliğini ifade etmek için Kuran’da kullanılan bu kelime son derece hikmetlidir. Ayette yıldızlarla ilgili bu bilgiye de dikkat çekilmiş olması, Kuran’ın Allah’ın sözü olduğunu ispatlayan bir diğer önemli bilgidir.

2. Ayet Yorumundaki Çarpıtmalar

Yukarda alıntılamış olduğumuz mucize yalanı metnini dikkatlice okuyunuz. Kuran’ın farklı surelerinde geçen üç ayet (Vakıa/75, Mürselat/8 ve Tarık/3) tamamen somut bağlamından koparılarak zikrediliyor; karadeliklerle ilgili bir takım bilimsel ayrıntılar aktarılıyor ve işte bu 3 ayetin bugün astonomi biliminde ”karadelik” olarak adlandırılan olguya işaret ettiği iddia ediliyor.

Bu üç ayeti tek tek inceleyelim:

a. Vakıa/75-76

Hayır, yıldızların yer (mevki)lerine yemin ederim. Şüphesiz bu, eğer bilirseniz gerçekten büyük bir yemindir. (Vakıa/75-76)

Yıldızların yer/mevkilerine yemin edilmesini en zorlama yorum ve uçuk hayal gücü ile bile karadelik olgusuna işaret olarak görmek mümkün değildir. Bu ikisi arasında en ufak bir bağlantı yoktur. Herşeyi yaratan, herşeyi bilen, zaman ve mekândan münezzeh, sonsuz güç sahibi bir yaratıcının, hitap ettiği insanları inandırmak, söylediklerini pekiştirmek için yemin/ant içme fiillerine ihtiyaç duymuş olmasındaki tuhaflık bir kenara Kuran’da zaten olur olmaz herşey üzerine yemin edilmektedir.

Allah, ALLAH üstüne yemin ediyor (!)

Rabbine and olsun ki Biz onları mutlaka uydukları şeytanlarla beraber haşredeceğiz. Sonra cehennemin yanında diz çöktürerek hazır bulunduracağız. => Meryem/68

Kendilerine verdiğimiz rızıktan, onların ne olduğunu bilmeyen putlara pay ayırırlar. Allah’a and olsun ki, uydurup durduğunuz şeylerden elbette sorguya çekileceksiniz. => Nahl/56

Erkeği ve dişiyi yaratana and olsun ki => Leyl/3

Allah KURAN üstüne yemin ediyor

hikmetli Kuran’a => Yasin/2; zikir dolu Kuran’a => Sad/1; şerefli Kuran’a => Kaf/1; apaçık Kitaba => Duhan/2 – Zuhruf/2; satır satır yazılmış Kitab’a => Tur/2

Allah olur olmaz HERŞEY üstüne yemin ediyor
(Sadece birkaç örnek)

İncire, zeytine => Tin/1
Yayılmış ince deri üzerine => Tur/3
Kaleme ve yazdıklarına => Kalem/1
Herşeyin çiftine de tekine de and olsun => Fecr/3
Mekke’ye => Beled/1
Zilhicce ayının ilk on gecesine => Fecr/2
İkindi vaktine (asra, çağa)=> Asr/1
Kuşluk vaktine => Duha/1
Şafak vaktine => İnşikak/16
Geceye => İnşikak/17
Gündüze => Leyl/2
Batmakta olan yıldıza => Necm/1
Dolunay halindeki aya => İnşikak/18
(Kâfirlerin ruhlarını) şiddetle çekip çıkaranlara. => Naziat/1
(Müminlerin ruhlarını) kolaylıkla alanlara => Naziat/2
Art arda gönderilenlere, kasırga gibi esenlere, hakkıyla yayanlara, hakkıyla ayıranlara, özür ya da uyarı olmak üzere öğüt bırakanlara => Mürselat/1-7
Kıyamet gününe => Büruc/2

Görüldüğü gibi hemen herşey üzerine yemin edilen Kuran’ın bir ayetinde de ”yıldızların yeri” üzerine yemin edilmiş olmasında -hiçbir somut bağlantı, açıklama, izah olmaksızın- modern astonomi biliminin ”karadelik” olarak adlandırdığı olguya işaret bulunduğu iddiası bir akla tecavüzdür.

b. Mürselat/8

Yıldızlar ‘örtülüp (ışıkları) silindiği’ zaman, (Mürselat/8)

Şimdi bu ayeti somut bağlamı içerisinde okuyalım:

Mürselat/6: (Allah’a yönelenleri) arıtmak, (kötüleri) sakındırmak için.
Mürselat/7: Bilin ki size vadolunan şey gerçekleşecek!
Mürselat/8: Yıldızların ışığı söndürüldüğü zaman,
Mürselat/9: Gökkubbe yarıldığı zaman,
Mürselat/10: Dağlar ufalanıp savrulduğu zaman ,
Mürselat/11: Peygamberlerin (ümmetleri hakkında şahitlik) vakti tayin edildiği zaman (artık kıyamet kopmuştur).

Açıkça görüldüğü üzere bu ayetlerde kıyamet gününden bahsedilmektedir. Bu ayetlere göre o gün geldiğinde sadece yıldızlar sönmeyecek ayrıca gökkubbe yarılacak, dağlar ufalanıp savrulacak… Yani ayetlerin kıyamet gününü tasvir ettiği, lafzından da bağlamından da açıkça belli. Yine de emin olmak için herhangi bir tefsire bakılabilir.

Kuran yazarları bırakın karadelikten haberdar olmayı, yıldızların süreç içerisinde söndüklerinden de bihaberdirler; zaten olması da beklenemez. Onlar kıyameti bir anda olup bitecek bir şey olarak telakki etmektedirler. Halbuki onların dediği kıyamet gelmeden de pek çok yıldız, hayatının sonuna gelmekte ve kütlelerine göre nötron yıldızından kara deliklere uzanan degişik şekiller almaktadırlar; ışıkları da tabir caizse sönmektedir. Öngörülere göre kıyamet olmadığı halde bugün evrenimizde pek çok kara delik yer almaktadır. Bunların Dünya’daki yaşama da hiçbir etkisi bulunmamaktadır.
Mucize yalancılarımız bunu bile bile bu surenin sekizinci ayetinde geçen ”yıldızların sönmesi” tasvirini karadeliklere bir işaret olarak yorumlayabilmektedirler! Bu yoruma göre ”karadelik” olarak adlandırılan olgunun ilk defa kıyamet gününde vuku bulması gerekirdi. Oysa mucizecilerin kendilerinin de yazdıkları gibi günümüz bilimi bu olguyu (dolaylı olarak) gözlemleyebilmektedir. Üstelik ayette geçen ”yıldızların söndürülmesi” olgusunun ilk olarak kıyamet gününde vuku bulacağını yine Kuran kendisi söylüyor!

Bakın yukardaki ayetlerin devamında ne yazmakta:

Mürselat/12: (Bu alametler) hangi vakte ertelenmiştir?
Mürselat/13: Ayırım gününe.

Mürselat/8′de geçen ”yıldızların söndürülmesi” olgusu Kuran’a göre kıyamet gününde vuku bulacaktır; ”ertelenmiştir”, henüz yoktur. Ve yıldızların söndürüldüğü zaman aynı zamanda gökkubbe yarılacak, dağlar ufalanıp savrulacaktır… Bunların hepsi Kuran’da açık-seçik yazmakta. Buna rağmen mucize yalancıları cımbızla çekmiş oldukları ”yıldızların söndürülmesi” ayetinde günümüz bilimi tarafından saptanan karadelik olgusuna bir işaret olduğunu savunabilmekteler!

c. Tarık/3

Göğe ve Tarık’a andolsun, Tarık’ın ne olduğunu sana bildiren nedir? (Karanlığı) Delen yıldızdır. (Tarık Suresi, 1-2-3)

Burada da ayette geçen ”delen” (’’sakıb”) fiiliyle ”karadelik” ismi arasındaki söyleyiş benzerliğinden dolayı mucize iddiasında bulunulmakta..

Konunun uzmanlarının açıklamalarını okuyalım:

İmam Kurtubi, el-Camiu li-Ahkami’l-Kur’an, Buruç Yayınları: 19/10 (Tarık/3)
“Es-sâkib” “Delip, geçen;” aydınlatan, aydınlık saçan, demektir. “Şihâbun sâkibun” “Parlak, delici bir alev” (es-Saffat, 37/10) buyruğunda da bu anlamda kullanılmıştır. “Sekabe, yeskubu, sukuben ve sikâbeten” “Aydınlattı, aydınlatır, aydınlatmak” ifadelen aydınlatmayı anlatmak için kullanılır. (Buna göre) “delip geçmesi” onun aydınlatması, ışık saçması demektir. Araplar: “Ateşini aydınlat (alevlendir)” anlamında; “Eskib nârake” derler. Şair de şöyle demiştir:”İnsanlar onu (ününü) etrafa yaydılar, sanki o,
Çalıçırpı ile yakılıp alevlendirilmiş yükseklerdeki bir ateş gibidir.”

Fahruddin Er-Râzi, Tefsir-i Kebir Mefâtihu’l-Gayb, Akçağ Yayınları: 23/52 (Tarık/3)
Sakıb
Cenâb-ı Hak şu sebeplerden ötürü bu yıldızı, “sâkıb” (delen) diye tavsif etmiştir:1) Işığı ile karanlığı delip, karanlığa nüfuz ettiği için.2) Havada tıpkı birşeyi delen birşey gibi, doğudan nüfuz edici olarak doğduğu için.
3) Sayesinde şeytanın görüldüğü ve vurulduğu, yani delindiği yakıldığı bir şey (şihâb) olduğu için, ona bu sıfat verilmiştir.

4) Ferrâ şöyle der: Bu ifade, “diğer yıldızların üzerine çıkan, hepsinin üstüne yükselen yıldız” manasınadır. Çünkü Araplar, gökyüzünün çok yücelerine çıkan bir kuşa, “Göğü delip gidiyor” manasında, “Kad sekabe’t-tairu” derler.

Elmalılı Hamdi Yazır, Hak Dini Kuran Dili, Tarık/3
NECM-İ SÂKIB, delik mânâsına “sakb” kökünden “delen yıldız” demek olup ışığının kuvvetinden dolayı karanlığı deliyor gibi görünen her parlak yıldıza denir. Nitekim aynı mânâ ile şihaplara yani kıvılcımlara veya akan yıldızlara da “sâkıb” denilir. Bir de kuş yukarı yükseldi demek olan tabirinde olduğu gibi sakb, yükselme mânâsına gelir ki bazıları bu mânâyı göz önünde bulundurarak necm-i sâkıb, yüksek yıldız demek olduğunu söylemişlerdir. Şu halde ‘nün başındaki “lâm” cins ifade eden lâm olmak üzere, gece doğan herhangi bir parlak veya yüksek yıldız cinsi veya lâm ahd için olarak, sabah yıldızı ve İbnü Abbas’tan bir rivayete göre Cediy yıldızı veya Sûresi’nin başında geçtiği gibi Süreyya veya Kur’ân yıldızı olmak ihtimali de vardır.

Diğer bütün muteber tefsirlere bakarak da teyid edebileceğiniz üzere ayetin mümkün yorumlarından hiçbiri astronomi biliminin ”karadelik” olarak adlandırdığı olguyu çağrıştırabilecek bir manâ içermemektedir. -Tam tersine- en muhtemel yoruma göre ayetten çıkan anlam karadelik olgusuyla taban tabana zıttır. Ayette ışığı ile karanlığı delen, parlayan yıldızdan söz edilmektedir!

3. Sonuç
Mucize yalancılarının vermiş olduğu 3 ayetten de modern astronomi biliminin ”karadelik” olarak adlandırdığı olguyu çağrıştırabilecek bir anlam çıkarmak mümkün değildir.

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır.

Dünya’nın Yerçekimi Kuvveti

2011-01-05T03:57:00.001+02:00

1. Mucize İddiası

Harun Yahya (Adnan Oktar)’a ait sitelerden:
Biz yeryüzünü bir toplanma yeri kılmadık mı? (Mürselat Suresi, 25) Yukarıdaki ayette “toplanma yeri” olarak çevrilen “kifaten” kelimesi, “canlıların, meskenlerinde toplanıp himaye edilmeleri, barınmaları; canlı ve cansızların toplandıkları yerler; üzerinde şeyler yığılan; toplanan yer” anlamlarını taşımaktadır. Yeryüzünün bir “toplanma yeri” olduğunu bildirmek için kullanılan bu kelime -kifaten- Arapça’da “kefete” kökünden türetilmiştir ve “toplamak, kendine çekmek, kucaklamak” anlamlarına gelmektedir.
Bilindiği gibi yeryüzü, yerçekimi kuvveti etkisiyle insanları ve üzerinde barındırdığı tüm canlı ve cansız varlıkları merkezine doğru çekmektedir. Ayette geçen “kendine çekmek” fiili ile yeryüzünün bu çekim kuvvetine bir yönüyle işaret ediyor olması muhtemeldir. (En doğrusunu Allah bilir.)

Dünya üzerinde hayvanları, bitkileri, insanları ve diğer tüm varlıkları kendine doğru çeken yerçekimi sayesinde, insanların yere basmaları, cisimlerin uçmadan kondukları zeminde durmaları, atmosferin dağılmadan Dünya’yı çevrelemesi, yağmurun yeryüzüne düşmesi mümkün olur.

Tarihteki en büyük bilim adamlarından kabul edilen Isaac Newton yerin bu özelliğini araştırmış ve 1687 yılında ilk kez Philosophiae Naturalis Principia Mathematica (Doğa Felsefesinin Matematiksel İlkeleri)adlı eserinde yerçekiminden söz ederek, tüm zamanların en büyük bilimsel keşiflerinden birini yapmıştır. Hatta, Newton’un yerçekimi kuvvetinden bahsederken kullandığı Latince “attraere” kelimesi de, “çekme, biraraya getirme” anlamını taşımaktadır.

Ancak 17. yüzyılda tanımlanan Dünya’nın dört büyük kuvvetinden birisine, Kuran’da dikkat çekilmesi, Kuran’ın Allah’ın Katından indirildiğinin delillerinden sadece biridir.

2. Ayet Yorumundaki Çarpıtma

Yanlış okumadınız! Yukarda aynen alıntıladığımız metin gerçekten de mucizecilerimiz tarafından yazılmıştır. ”Biz yeryüzünü bir toplanma yeri kıldık” cümlesinin 17. yüzyılda Newton tarafından formüle edilen Kütle Çekimi Kanunu’na işaret ettiğini ve bunun ”Kuran’ın Allah’ın katından indirildiğinin delillerinden sadece biri” olduğunu söylemekteler.

Önce Mürselat/25 ayetinin çeşitli meal ve tefsirlerine bakalım…

Mealler:
Diyanet İşleri Meali(Eski) : Biz yeryüzünü dirilerin ve ölülerin toplantı yeri yapmadık mı?

Diyanet İşleri Meali(Yeni): Biz yeryüzünü dirileri de ölüleri de toplayan (bir yurt) yapmadık mı?

Diyanet Vakfı Meali: Biz yeryüzünü toplanma yeri yapmadık mı?

Elmalılı Hamdi Yazır Meali : Yeryüzünü bir tokat (toplanma yeri) yapmadık mı?

Ömer Nasuhi Bilmen Meali: Biz yeri bir toplantı mevzii yapmadık mı?

Süleyman Ateş Meali: Arz’ı toplanma yeri yapmadık mı?

Yaşar Nuri Öztürk Meali: Yeri, bir toplanma zemini yapmadık mı?

Muhammed Esed Meali : Biz toprağı toplanma yeri yapmadık mı

Ali Bulaç Meali: Yeryüzünü bir toplanma yeri kılmadık mı?

Abdülbaki Gölpınarlı Meali: Yeryüzünü, bir toplantı yeri olarak halk etmedik mi?

Suat Yıldırım Meali : Gerek diriler ve gerek ölüler için Biz dünyayı toplanma yeri kılmadık mı?

Şaban Piriş: Yeryüzünü toplanma yeri kılmadık mı?

Ümit Şimşek Meali: Yeryüzünü bir toplanma yeri yapmadık mı?

=> KAYNAK

Görüldüğü üzere hiçbir mealde ”çekme” olarak yorumlanabilecek, yerçekim kuvvetini ufacık biçimde çağrıştırabilecek bir ifade yok.

Biz yine de bazı tefsirlere de bakalım:

Elmalılı M. Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’an Dili, Mürselat/25:
KİFÂT, eklemek ve toplamak mânâsına gelen kökünden türetilmiş olup kale gibi, birbirine katılıp sıkışarak toplanılacak yer, dernek yeri ve Ebu Ubeyde’nin sözüne göre “kap” demektir. Biz buna meâlde “tokat” dedik. Bu tokat, “sille” mânâsına tokat zannedilmesin. Sürüden sapıp da ekinlere, bağ ve bahçelere dalan kaçak hayvanların bekçiler tarafından tutulup hapsedildikleri yere de Anadolu Türkçesi’nde tokat denir. Nitekim Tokat ilinin ismi de bunu andırır. Buna Rumeli’nin bazı yörelerinde “kapı” denildiğini de duydum. “Tutuklama evi” mânâsına “kapı altı” tabiri de Anadolu’da yaygın idi.

Fahruddin Er-Râzi, Tefsir-i Kebir Mefâtihu’l-Gayb, Mürselat/25 (Akçağ Yayınları: 22/386-388)
Arapça’da, “el-kifâf’ yapışmak, toplanmak, sığınmak anlamlarına gelir. Nitekim, “yapıştırdım, ekledim, kattım, uladım” anlamında, denilir. Yine, içine konulan herhangi bir şeyi zay etmediği zaman, bir dağarcık hakkında, denilir. Ve yine, küçük tencereye, bakraca, kaba çanağa, dif (kıft) denilir.Keşşaf sahibi şöyle der: ekleme ve ulamaya verilen ad olup, bu tıpkı, Arabîarın, “eklenen, bir araya gelen şeylere” demeleri gibidir. Ve yine Arapça’da, “Bu kapı, diğerlerin cımâ’ı”, yani kendisine açıldığı ana kapıdır denilir.

Muhammed Ali Es-Sabuni, Safvetü’t-Tefasir, Mürselat/25 (Ensar Neşriyat: 7/178)
Keft; toplamak ve katmak demektir. Yeryüzü bütün insanları topluyor ve kendine katıyor. O, insanların annesi gibidir. Canlılar onun üstünde, ev ve yurtlarda oturur; ölüler ise, toprağın karnında, kabirlerde oturur.

Görüldüğü üzere konunun uzmanlarının açıklamalarına göre de bu ayette ”çekme”, ”çekim kuvveti” gibi anlamları çağrıştırabilecek hiçbir yaklaşım bulunmamaktadır. Zaten ayetin bağlamına bakmak bile bunu anlamak için yeterlidir. ”Murselat” kelimesi “gönderilenler” anlamına gelir ve surede kıyametin, hesap ve azabın gerçekleşeceği; Allah’ın kudreti ve günahkârların akîbeti konu edilmektedir. Ne yerçekimi ile ilgili bir beyan vardır ne de kütle çekimi ile…

”Toplanma yeri” kelimesinden “yer çekimi” anlamı çıkarabilmek için subjektivizm ve keyfilik şarttır. Şayet sözcükler üzerinden böylesi zorlama ve keyfi yorumlarla mucize iddia edilecekse Homeros’un ‘İlyada’sı bu yönden daha zengindir. Zira orada “kütle çekim kuvveti”ni çağrıştıracak daha fazla sayıda ifade bulunmakta… Bunu temel alarak nasıl Homeros’un yer çekimini bildiğini iddia edemezsek o durumda da böyle bir savı dile getiremeyiz.

3. Bilimsel Çarpıtma

Üstelik söz konusu ayette -mucize iddiacılarının bile kabul ettiği üzere- üstünde yaşadığımız yeryüzünden (yani Dünya gezegeninden) bahsedilmektedir. Kütle çekim kuvveti ise evrendeki tüm cisimlerle ilgili bilimsel bir gerçektir. Yani sadece Dünya gezegeni değil bütün kütleli cisimler, içinde ve üstünde barındırdıkları maddeler için bir ”toplanma yeri” konumundadır. Dünya’nın evrensel bir toplanma yeri olması da söz konusu olamaz. Aksi halde “Dünya gezegeninin diğer gezegenler, yıldızlar, galaksiler, kara delikler vs. için de bir toplanma yeri olması gerektiği” gibi bir saçmalığı savunmak zorunda kalırız.

Ancak bütün evreni sadece Dünya’dan ve Dünya üzerine kurulmuş göklerden ibaret sanan, üstünde yaşadığımız Dünya’yı evrenin merkezi olarak kabul eden bir evren algısına göre ”Yeryüzünü toplanma yeri kıldık” ifadesi anlamlı olabilir.

Kuran’da hakim olan bu ilkel ve yanlış evren alıgısı için ayrıca bkz:
”Evrenin Genişlemesi” => ”3. Kuran’daki Evren Algısı”
”Altı Günde Yaratılış” => ”3. Altı Günde Yaratılış”ın Çarpıklığı
”Göklerle Yer Arasındakilerin Yaratılışı” => ”3. İddianın Tutarsızlığı”

4. Sonuç

Mürselat/25 ayetini ne kadar evirip çevirsek de çekim kuvvetini çağrıştırabilecek hiçbir ifade devşiremeyiz. Sadece bütün Türkçe mealler değil söz konusu kelimenin Arapçadaki yapısı, anlamları ve etimolojisini açıklayan en muteber tefsirler de bunu teyid etmektedir. Ayette sadece Dünya’nın bir ”toplanma yeri”, ”mesken”, ”barınak” vs. olduğu söylenmektedir. Bu ise modern bilimsel gerçeklere işaret etmek bir yana -tam tersine (eğer ayeti mucizecilerin yaptığı gibi bilimsel bir bağlama çekecek olursak)- gerçeklerle çelişmektedir. Yeryüzü (yani Dünya gezegeni) uçsuz bucaksız evren içerisinde -bugün biliyoruz ki- sadece bir toz taneciği hükmündedir ve ancak kendi barındırdığı maddeler için bir ”toplanma yeri” olarak görülebilir.

Kuran’da Dünya’nın kendi barındırdığı maddeler için bir ”mesken”, ”toplanma yeri” olduğunun geçmesini bir ”mucize” olarak adlandırmak ise bu mucizelere inanması istenen okuyucunun zekâsına hakarettir.

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır.

Evrenin Sonu ve Big Crunch

2011-01-05T03:52:00.002+02:00

1. Mucize İddiası

Harun Yahya (Adnan Oktar)’a ait sitelerden:
Evrenin yaratılışı, önceki konuda da belirttiğimiz gibi Big Bang denilen büyük bir patlama ile başlamıştır ve o zamandan beri evren genişlemektedir. Bilim adamları evrenin kütlesi yeterli miktara ulaştığında, çekim kuvvetleri nedeni ile bu genişlemenin duracağını ve bunun evrenin kendi içine çökmeye, büzülmeye başlamasına sebep olacağını bildirmektedirler.Büzülen evrenin de, sonunda “Big Crunch” (Büyük Çöküş) denilen çok yüksek bir ısı ve sıkışma ile sonuçlanacağını ifade etmektedirler. Bu ise, bildiğimiz tüm yaşam şekillerinin yok olması anlamına gelmektedir. Stanford Üniversitesi’nde fizik profesörü olan Renata Kallosh ve Andrei Linde’nin bu konu ile ilgili yaptığı açıklamalar ise şöyledir:Evrenin akıbeti küçülmeye ve yok olmaya doğru gidiyor. Gördüğümüz ve daha uzaklardaki göremediğimiz herşey bir protondan bile küçük bir nokta şeklinde küçülecek. Sanki kara delik içindeymişsiniz gibi…. Kara enerjinin en iyi tarifinin şu açıklama olduğunu bulduk: Aşama aşama negatif hale gelen bu kara enerji, evrenin dengesinin değişmesine sebep olacak ve büzülüp çökecek… Fizikçiler kara enerjinin, negatif enerjiye dönüşeceğini ve evrenin yakın bir gelecekte büzüleceğini biliyorlar… Fakat bugün görüyoruz ki, biz bu olayın başlangıcında değiliz, ama evrenimizin hayat sirkülasyonunun ortasında olabiliriz.Big Crunch olarak ifade edilen bu bilimsel varsayıma, Kuran’da şöyle işaret edilmektedir:Bizim, göğü kitabın sahifelerini katlar gibi katlayacağımız gün, ilk yaratmaya başladığımız gibi, yine onu (eski durumuna) iade edeceğiz. Bu, Bizim üzerimizde bir vaiddir. Elbette, Biz yapıcılarız. (Enbiya Suresi, 104)
Bir başka ayette ise göklerin bu durumu şöyle tarif edilmektedir:

Onlar, Allah’ın kadrini hakkıyla takdir edemediler. Oysa kıyamet günü yer, bütünüyle O’nun avucu (kabzası)ndadır; gökler de sağ eliyle dürülüp-bükülmüştür. O, şirk koştuklarından münezzeh ve Yücedir. (Zümer Suresi, 67)

Big Crunch teorisine göre başlangıçta olduğu gibi önce yavaşça, fakat gittikçe hız kazanarak evren çökmeye başlayacaktır. Tüm bunların devamında ise, evren sonsuz yoğunluk ve sonsuz ısıda, sonsuz küçüklükte bir nokta haline gelecektir. Tarif edilen bu bilimsel teori, Kuran ayetleri ile paralellik içindedir.

2. Bilimsel Açıdan ”Big Crunch” Hipotezi

Görüldüğü üzere mucize yalancılarının işgüzarlık ve gayretkeşlikleri o denli sınır tanımız niteliktedir ki bilim dünyasında sadece bir olasılık olarak tartışılan, hiçbir kesinliği olmayan hattâ bugün itibariyle oldukça düşük ihtimal tanınan bir hipotezi bile mucize konusu edebilmektedirler.
Biraz vakit ayırarak bilimsel kaynak ve sitelere başvuran herkesin görebileceği üzere ”Big Crunch” (Büyük Çatırtı) evrenin genişlemesinin akîbeti hususunda ortaya atılan birçok varsayımsal modelden sadece biridir; üstelik de bugün için en düşük ihtimal olarak görülmektedir.

Konuyla ilgili bilimsel modeller şunlardır(1):

(1) Evren sürekli belli bir hızla genişleyecek.
(2) Genişleme hızı gittikçe düşecek fakat genişleme asimptotik olarak devam edecek.

(3) Belli bir eşikten itibaren genişleme tamamen duracak ve evren bu sefer de daralmaya/büzülmeye başlayacak. Bu daralma/büzülme sürecinin sonucunda evren -Big Bang’in tersine- kendi içine çökecek. ”Büyük Çatırtı” (Big Crunch).

Bu hipotezlerin doğruluğu/yanlışlığı, evrenin yoğunluğu ve ”karanlık madde”nin niteliklerine bağlı. İlgilenenler konunun bilimsel ayrıntılarını ilgili site ve diğer kaynaklardan rahatlıkla araştırabilir. Bu bağlamda önemli olan ”Big Crunch” Hipotezi’nin sadece olasılıklardan biri ve üstelik de bugün eldeki bilgi ve veriler bağlamında en düşük ihtimalli model oluşudur.(2)
Bu, aynı zamanda mucize yalancılarının ”kutsal” kabul ettikleri kitaba karşı sergiledikleri samimiyetsizlik ve saygısızlık örneğidir de. Yukardaki iki ayetten mucize çıkarabilmek için henüz hiçbir kesinliği olmayan bir hipoteze işaret ettiklerini iddia etmekten bile geri durmamışlardır. Eldeki son veriler bu hipotezin doğruluk olasılığının çok düşük olduğunu göstermektedir. Yakın zamanda bu hipotez tamamen yanlışlanadabilir. Bu durumda iddialarının arkasında durup Kuran’ın bilim tarafından çürütüldüğünü kabûl mü ederler yoksa ilgili ayetlere hemen yeni anlamlar mı yüklerler?

3. ”Daralma/Büzülme/Çökme” ve ”Dürülme-Bükülme/Katlanma”

Bugün zayıf olasılıklı görünen Big Crunch Hipotezi’ne göre evrenin genişlemesi belli bir noktadan sonra duracak ve evren daralmaya/büzülmeye başlayacak. Bu daralma/büzülme sürecinin sonunda evren -Big Bang’in tersine- kendi içine çökecek. ”Büyük Çatırdı” (Big Crunch).

Bu hipoteze göre ”daralma”, ”küçülme”, ”büzülme” ve sonunda da ”çökme”, ”çatırtı” söz konusu.

Enbiya/104 ve Zümer/67‘de geçen sözcüklerin anlamlarına bakalım: ”Dürülme”, ”katlanma”… Hattâ somut bir benzetme de kullanılıyor: “Sayfaları dürer/katlar gibi.”..

Fakat Big Crunch Hipotezi’nin varsaydığı ‘evrenin daralması/büzülmesi’ olgusunda sayfaların dürüldüğü/katlandığı gibi bir dürülme veya katlanma söz konusu değil. Big Crunch’ın bahsettiği daralma/büzülme sürecini yavaşça hava kaçırarak daralan/büzülen bir balon gibi düşünebiliriz. Sayfa gibi dürülen/katlanan birşey yok ortada.

4. Kıyamet Günü ve Big Crunch

Enbiya/104 ve Zümer/67 ayetleri ‘kıyamet gününden’ bahseder. Bu konuda İslam alimleri/müfessirleri arasında herhangi bir şüphe/ihtilaf da yoktur. Zaten Zümer/67‘nin kendi lafzında ”kıyamet günü” ifadesi geçer. Enbiya/104‘te lafzen geçen ‘o gün’den kasıt da ayetin bağlamından (Enam/97-104) anlaşıldığı üzere yine kıyamet günüdür. İlginç olan mucize yalancılarının kıyamet gününü betimleyen bu iki ayeti ”Big Crunch Kuramı”na bağlayarak aslında ne kadar saçma ve üstelik islami inanışlara ters bir iddiada bulunduklarının farkına varmayışlarıdır.

Big Crunch Hipotezi’ne göre öngörülen büyük çatırtının gerçekleşmesine yaklaşık 20 milyar sene var!(3) Böyle bir zaman dilimi tüm islami inanışlara terstir ve bu anlayış ile birlikte kıyamet gününe inanan bir tek Müslüman bulamazsınız.

5. Allah’ın bir elinde Yer ve diğer elinde Gökler

Mucize yalanındaki tuhaflıklar bununla da bitmiyor. Bir kez daha Zümer/67′yi okuyalım:

Zümer/67
Onlar, Allah’ın kadrini hakkıyla takdir edemediler. Oysa kıyamet günü yer, bütünüyle O’nun avucu (kabzası)ndadır; gökler de sağ eliyle dürülüp-bükülmüştür.

Kıyamet gününde Allah ‘yer’i (yani üstünde yaşadığımız Dünya’yı) avucunda tutacak ve ‘gökler’i (yani evreni/uzayı) de sağ eliyle dürüp bükecek.

Allah’ın avucu ve eli bahislerini bir kenara bıraksak bile ”yer ile evren” koşutluğunu gözardı etmememiz gerekir. Allah bir avucunda yeri tutmakta fakat sağ eliyle ‘yer’le eşdeğer görülen tüm evreni (yani gökleri) dürüp bükmektedir.

Diğer birçok makalemizde de ele alındığı gibi bir kez daha Kuran’daki ilkel ‘evren’ algısı ortaya çıkmaktadır. Bütün evren/kâinat, üstünde yaşadığımız düz ‘yer’ ve üzerine kurulmuş ‘Gökler’den ibaret sanılmaktadır. Bu yer merkezli evren algısı -haliyle- yer ve göğü eşit olarak değerlendirecektir. Aksi takdirde bugünün varmış olduğu bilgi düzeyinden bakıldığında bir yandan Dünya gezegenini avucunda tutarken diğer yandan bütün evreni dürmek ifadesi (bu ifadeyi lafzen de mecazi de alsak) oldukça dengesiz ve tutarsız olur.

Kuran’daki bu ilkel evren anlayışı için ayrıca bkz:
”Evrenin Genişlemesi” => ”3. Kuran’daki Evren Algısı”
”Altı Günde Yaratılış” => ”3. Altı Günde Yaratılış”ın Çarpıklığı
”Göklerle Yer Arasındakilerin Yaratılışı” => ”3. İddianın Tutarsızlığı”

6. Sonuç

Enbiya/104 ve Zümer/67 ayetlerinin ‘Big Crunch Hipotezi’ne işaret ettiğini söyleyerek bir mucize iddiasında bulunmak birçok farklı açıdan tutarsızdır.
Herşeyden önce Big Crunch Hipotezi ortaya atılan modellerden sadece biridir ve üstelik son yıllarda en düşük ihtimalli model olarak görülmektedir. Bu iki ayet, mucizecilerin iddia ettiği gibi Big Crunch’tan bahsediyorsa bu hipotezin yanlışlanması “Kuran’ın da çürütülmesi” demek olur. Oysa bu ayetleri Big Crunch Varsayımı ile ilişkilendirmek oldukça zorlama bir yorumun sonucudur. Big Crunch “evrenin daralması/büzülmesi” ve sonunda ”çökmesi”nden bahseder. Ayetlerde ise ”(sayfalar gibi) dürülme/katlanma” ifadesi yer almaktadır. Yavaşça, hava kaçıran bir balonun daralması/büzülmesi ile dürülen/katlanan sayfalar arasında herhangi bir paralellik söz konusu değildir. Üstelik bu iki ayet kıyamet gününden bahsetmektedir ve Big Crunch Varsayımı’na göre büyük çatırtıya 20 milyar sene vardır. Kıyametin 20 milyar sene sonra gerçekleşeceği verisi her türlü İslami inanca ters düşer.

Bu ayetlerden modern bilim bulgularına en ufacık bir işaret/gönderme çıkarmak mümkün değildir. Bilakis Zümer/67′yi incelediğimizde bir kez daha Kuran’da ilkel ve yanlış bir evren algısının hakim olduğu görülür.

Dipnotlar
(1) bkz. örneğin:
İngilizce Makale 1
İngilizce Makale 2
Almanca Makale

(2) bkz. Dipnot 1.

(3) Astro-Lexikon: Big Crunch (Almanca)

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır.

Göklerle Yer Arasındakilerin Yaratılışı

2011-01-05T03:47:00.003+02:00

1. Mucize İddiası

Harun Yahya (Adnan Oktar)’a ait sitelerden:
Kuran’da, göklerin, yerin ve ikisinin arasında bulunanların yaratılışı ile ilgili pek çok ayet bulunmaktadır:
Biz, gökleri, yeri ve her ikisinin arasındakilerini hakkın dışında (herhangi bir amaçla) yaratmadık. Hiç şüphesiz o saat de yaklaşarak-gelmektedir; öyleyse (onlara karşı) güzel davranışlarla davran. (Hicr Suresi, 85)

Göklerde, yerde, bu ikisinin arasında ve nemli toprağın altında olanların tümü O’nundur. (Taha Suresi, 6)

Biz, bir ‘oyun ve oyalanma konusu’ olsun diye göğü, yeri ve ikisi arasında bulunanları yaratmadık. (Enbiya Suresi, 16)

Bilim adamları başlangıçta sıcak bir gaz kütlesinin yoğunlaştığını, daha sonra bu kütlenin parçalara ayrılarak galaktik maddeleri, daha sonra yıldızları ve gezegenleri oluşturduklarını ifade etmektedirler. Diğer bir deyişle Dünya ve aynı zamanda bütün yıldızlar, birleşik bir gaz kütlesinden ayrılan parçalardır. Bu parçalardan bir kısmı güneşleri, gezegenleri meydana getirmiş, böylece pek çok Güneş Sistemleri ve galaksiler ortaya çıkmıştır. Daha önceki bölümlerde de açıkladığımız gibi evren “ratk” (Füzyon: Birbirine yapışık, birleşik) halindeyken, “fatk” (parçalara ayrılmıştır) olmuştur. Kuran’da evrenin oluşumu, bilimsel açıklamaları tasdikleyen, en uygun kelimelerle anlatılmaktadır.

Her bölünme, ayrılma olduğunda ise, uzayda yeni oluşan temel cisimlerin dışında birkaç parça dışarıda kalmıştır. Bu fazla parçaların bilimsel adı, “yıldızlar arası galaktik madde”dir. Yıldızlararası madde %60 Hidrojen, %38 Helyum ve %2 de diğer elementlerden oluşmaktadır. Yıldızlararası maddenin %99′u gaz, %1′i de ağır elementlerin 0,0001-0,001 çaplı toz zerrelerinden oluşmaktadır.

Bilim adamları bu maddeleri, astrofizikteki ölçümler açısından çok önemli görmektedirler. Bu maddeler toz, duman ya da gaz olarak değerlendirilebilecek kadar incedirler. Ancak bu maddelerin tamamı düşünüldüğünde, uzaydaki galaksilerin toplamından daha fazla bir kütle söz konusu olmaktadır. Yıldızlar arası bu galaktik maddelerin varlığı ilk kez 1920′de keşfedilmesine rağmen, yukarıdaki ayetlerde “ikisinin arasındakiler, ikisinin arasındaki şeyler” olarak çevrilen “ma beynehuma” ifadesi ile, Kuran’da bu parçaların varlığına yüzyıllar öncesinden dikkat çekilmiştir.

2. Ayet Yorumundaki Tutarsızlıklar

Mucize yalancılarından aynen alıntıladığımız yukardaki metni dikkatlice okuyunuz. Başta 3 ayet veriliyor ve ardından bir takım bilimsel açıklamalar yapılıyor… Fakat bu 3 ayetle verilen bilimsel ayrıntılar arasında en ufacık bir bağlantı yok! Söz konusu ayetlerde sadece ”göklerle yer arasındakiler” ifadesi geçmekte…

”Yedi Kat Gök ve Atmosferin Katmanları” makalesinde açıkladığımız gibi aynı mucize yalancıları Kuran’da geçen gök/gökler kelimesini duruma göre bazen ”evren” bazen de ”Dünya’nın göğü/atmosfer” olarak yorumluyorlar. Burada işlerine birincisi gelmiş olacak ki ”evren” olarak yorumlamaktalar. Peki neden bu ayetlerde ”gökler”den kastedilen ”Dünya’nın göğü/atmosfer” olmasın; hiçbir açıklama yok? Eğer ”Dünya’nın göğü/atmosfer” kastedilmiş olsaydı ”göklerle yerin arasındakiler” yeryüzünün üstündeki herşey “dağlar-taşlar, ırmaklar, ağaçlar” olurdu ve yukardaki mucize yalanı suya düşerdi.

Mucize yalancıları bu ayetlerde geçen ”gökler” kelimesini evren/kâinat anlamında kullanmakta ve ”yer ile gök arasındakiler” ifadesini de henüz 20. yüzyılda keşmedilmiş olan ”yıldızlar arası galaktik maddeler”e bir işaret olarak görmekteler!

Peki Kuran’dan önce yazılmış herhangi bir şiirde-destanda-efsanede ”gökler ile yer arasındakiler”in yaratılışından veya oluşumundan bahseden bir cümle görürsek bu eserin de tanrı sözü olduğuna mı kanâat getirmemiz gerekecek?

Biz, gökleri, yeri ve her ikisinin arasındakilerini hakkın dışında (herhangi bir amaçla) yaratmadık. Hiç şüphesiz o saat de yaklaşarak-gelmektedir; öyleyse (onlara karşı) güzel davranışlarla davran. (Hicr Suresi, 85)

Yukardaki ayette bize gerçekten de ”Yıldızlar arası galaktik maddeler”e güzel davranışlarla davranmamız mı tavsiye edilmekte?

3. İddianın Tutarsızlığı

Kaldı ki Kuran’da zaten ”Dünya’nın göğü” ile ”evren” arasında bir ayrım yapmak mümkün değil. Çünkü Kuran’daki evren anlayışına göre bütün kainat düz tepsi/döşek şeklindeki yeryüzünden ve bu yeryüzü üzerine kurulmuş, yıldızlarla süslenmiş göklerden ibaret (bkz: ”Evrenin Genişlemesi” – ”3. Kuran’daki Evren Algısı”).

Son derece basit bir biçimde gözlerimizi kapatıp bir an için tüm evreni ve Dünya’yı hayâl edelim. Acaba hangi şartlar içerisinde “yer ile gök arası” şeklinde bir kavramı telâffuz edebiliriz? Ya da bugünkü bilgi ve gözlemlerimizle “yer ile gök arasında olmak” diye bir tabir kullanabilir miyiz?

Düz bir Dünya tahayyül etmeden ve onu çevreleyen kubbe şeklinde bir evren hayâl etmeden ”yer ile gök arasındakiler” diye bir tanım yapma imkânı yoktur. Böyle bir düşünce ileri sürebilmek için Dünya’dan göğe bakmamız gerekmektedir. Dünya’yı bir merkez, gökleri de onu çevreleyen bir kubbe olarak tasavvur etmeden böyle bir şey söylemek olası değildir. Yukarıdaki (sadece Samanyolu’nu gösteren) grafiğe bir göz attığımız zaman ne yaparsak yapalım bir tarafta evren bir tarafta Dünya ve ikisi arasındakiler şeklinde bir konum ortaya koymamız mümkün değil.

Peki Kuran ”yer, gök ve ikisi arasındakiler” diye bir ifadeye nasıl yer verebilmektedir? Cevap çok basittir aslında.. Kuran yazarları 7. yüzyılın bilgisiyle göklere bakmaktadırlar ve bulundukları yerden Dünya onlara düz ve gökler kubbe olarak görünmektedir. Böyle olunca da ”yer, gök ve arasında olanlar” görülebilmektedir. Dolayısıyla bunu dile getirmekte bir beis görmemişledir. Aslında bu gözlem o devrin bilgi düzeyine paraleldir. Merkez kabul edilen Dünya ve onu çevreleyen kubbe biçiminde gökler ile ikisi arasında yer alanlar…

7. Yüzyıl için anlaşılır olan bu olguda bir mucize arayabilmek 21. yüzyılda başlı başına bir ”mucizedir” aslında…

”Yıldızlar arası bu galaktik maddelerin varlığı ilk kez 1920′de keşfedilmesine rağmen yukarıdaki ayetlerde “ikisinin arasındakiler, ikisinin arasındaki şeyler” olarak çevrilen “ma beynehuma” ifadesi ile Kur’anda bu parçaların varlığına yüzyıllar öncesinden dikkat çekilmiştir.”

diyerek bilimselliğe ve bilgilere abanmak yerine bizlere tüm evrenin nasıl ikisi (yani yer ile gök) arasında olabileceğini göstermeliydiler. Örneğin 2,9 milyon ışıkyılı uzaklıktaki Andromeda Galaksisi yer ile gök arasına nasıl konumlandırılmaktadır? Koskoca evrende kumsaldaki bir kum tanesi kadar hükmü ve büyüklüğü olmayan yerküremize bu kadar önem verebilecek bir tanrı anlayışı mümkün müdür?

4. Sonuç

”Gökler ile yer arasındakiler” ifadesiyle günümüzün bilimsel sonuçları arasında bir ilişki kurmak mümkün değildir. İlgili ayetler mucize yalancıları tarafından hiçbir gerekçe sunulmadan ve keyfi olarak yorumlanmaktadır. Bu yorum ancak bütün kâinatın, üzerinde yaşadığımız düz tepsi şeklinde Dünya’dan ve bu Dünya üzerine kurulmuş göklerden ibaret olduğunu varsayarak kullanılabilir.

www.mucizeyalanlari.com sitesinden alınmıştır.

Göklerle Yer’in Birbirinden Ayrılması

2011-01-05T01:12:00.013+02:00

1. Mucize İddiası

Harun Yahya (Adnan Oktar)’a ait sitelerden:
Kuran’da göklerin yaratılışı hakkında bilgi verilen bir başka ayet ise şöyledir:

O inkar edenler görmüyorlar mı ki, (başlangıçta) göklerle yer, birbiriyle bitişik iken, Biz onları ayırdık ve her canlı şeyi sudan yarattık. Yine de onlar inanmayacaklar mı? (Enbiya Suresi, 30)

Ayetin “birbiriyle bitişik” olarak tercüme edilen “ratk” kelimesi, Arapça sözlüklerde “birbiriyle iç içe, ayrılmaz durumda, kaynaşmış” anlamlarına gelir. Yani tam bir bütün oluşturan iki maddeyi tanımlamak için bu kelime kullanılır. Ayette geçen “ayırdık” ifadesi ise Arapça “fatk” fiilidir ki, bu fiil bitişik durumdaki bir nesneyi yarıp, parçalayıp dışarı çıkması anlamına gelir. Örneğin tohumun filizlenerek topraktan dışarı çıkması Arapçada bu fiille ifade edilir.

Şimdi ayete tekrar bakalım. Ayette göklerle yerin birbiriyle bitişik, yani “ratk” durumunda olduğu bir durumdan bahsediliyor. Ardından bu ikisi “fatk” fiili ile ayrılıyorlar. Yani biri diğerini yararak dışarı çıkıyor. Gerçekten de Big Bang’in ilk anını düşündüğümüzde, evrenin tüm maddesinin tek bir noktada toplandığını görürüz. Diğer bir deyişle herşey, hatta henüz yaratılmamış olan “gökler ve yer” bile bu noktanın içinde, birbiriyle iç içe, ayrılmaz durumdadırlar. Ardından bu nokta şiddetli bir patlamayla yarılıp ayrılmaktadır.

2. İddianın Geçersizliği

Enbiya/30 ayetinde geçen ”Göklerle yerin başlangıçta yapışık/bitişik olduğu ve sonradan tanrı tarafından birbirinden ayrıldığı” ifadesini modern bilimin Big Bang Kuramı ile ilişkilendirmek gerçekten de maharet ister.

Yukarıya alıntıladığımız mucize yalanı metninde kabul edilen şudur:

”Gerçekten de Big Bang’in ilk anını düşündüğümüzde, evrenin tüm maddesinin tek bir noktada toplandığını görürüz. Diğer bir deyişle herşey, hatta henüz yaratılmamış olan “gökler ve yer” bile bu noktanın içinde, birbiriyle iç içe, ayrılmaz durumdadırlar.”

Demek ki ayette hangi iki cismin başlangıçta bitişik olduğunun ve sonradan ayrıldığının hiçbir önemi yok. Örneğin ayette ”Ay ile Dünya bitişikti” veya ”Ağaçlarla kuşlar bitişikti” veya “herhangi iki cisim bitişikti ve sonradan ayrıldı” yazmış olsaydı mucize yalancıları aynı mantıkla bunu yine ‘big bang’e işaret olarak yorumlayacaklardı; ne de olsa patlayan noktada evreni meydana getiren bütün maddeler toplanmıştı.

Ayrıca mucize yalancıları, diğer birçok mucize reddiyesinde de değindiğimiz gibi Kuran’da geçen ”yer” kelimesinin “üstünde yaşadığımız Dünya” anlamına geldiğini savunuyorlar (örn. bkz. Yedi Kat Yer ve Yerküre’nin Katmanları).

”Gökler” sözcüğünün de -hangisi işlerine gelirse- bazen ”evren/kâinat” bazen de ”Dünya’nın göğü/atmosfer” anlamına geldiğini iddia etmekteler (örn. bkz. Yedi Kat Gök ve Atmosferin Katmanları).

Burada ”gökler”den hangisinin kastedildiğini somut olarak açıklığa kavuşturma zahmetine girmemişler. Kastedilen eğer Dünya’nın göğü yani atmosfer ise bunu ‘big bang’a bağlamak zaten gülünç olur. Nitekim Dünya’nın atmosferi ‘big bang’den milyarlarca sene sonra oluşmuştur.

Ama ”gökler”den kastedilen eğer ”evren/kâinat” ise evren ile Dünya’nın başta bitişik olduğu ve sonradan birbirinden ayrıldığı gibi saçma birşey hayal etmemiz gerekir. Dünya’nın koskoca evrende herhangi bir toz taneciği olduğu gerçeği bilinmiyorken ve bütün kâinat, üstünde yaşadığımız Dünya’dan (Yerküre’den) ve bu Dünya üzerine kurulmuş göklerden ibaret sanılıyorken böyle bir ifade anlamlı olabilirdi. Fakat günümüzün bilgisi açısından bu iddiayı koyabileceğimiz bir yer yok. Hele hele bu iddiayı Big Bang Kuramı ile bağdaştırmak saçmadır.

Big Bang Kuramı’na göre patlamadan bu yana 13,7 milyar sene geçmiştir. Yer’in yani Dünyamızın yaşı 4,5 milyar senedir. Arada 9,2 milyar senelik bir zaman farkı vardır. Bu durum ve şu anda gözlemleyebildiğimiz evren dikkate alındığında Dünyamızın bu evrende önemsiz bir konumda bulunduğu görülecektir. Ayrıca aradaki zaman farkı göz önünde bulundurulursa “gök ile yerin bitişik olması” tezinin ne kadar saçma olduğu ortaya çıkacaktır.

Yerin ortaya çıkabilmesi için 9,2 milyar sene geçmesi gerekmiştir. Şayet ”gökler” ile kastedilen evren/uzay ise yer uzaya bitişik olmamış, onun içinde yer almıştır. Elbette yerküre merkezli düşünen ve modern bilimden habersiz Kuran yazarlarının bu farkındalıkta olmaları beklenemez.

3. Eski Yaratılış Efsanelerinde ”Göklerle Yerin Ayrılması”

Evrenin varoluşunda bir aşama olarak ”yer ile göğün ayrılması” birçok eski yaratılış efsanesinde yer almaktadır.

Çok tanrılı Sümer Mitolojisi’nde bu anlatım şöyle geçer:

Gılgamış Destanı – S.Noah Kramer, Tarih Sümerde BaşlarAdı yokken göğün daha
Yerin daha adı yokken
Babaları okyanustan
Anaları Ki-ama-t kargaşasına
Sular karışıp bir oluyordu.
…
Gök, yerden ayrıldıktan sonra
Yer, gökten ayrıldıktan sonra
İnsanın adı konduktan sonra
An, göğü alıp götürdükten sonra
Enlil, yeri alıp götürdükten sonra.

Sümerler’den sonra Babil Yaratılış Efsanesi Enuma Eliş’te de bu inanç yer almaktadır. “Başlangıçta tatlı su, tuzlu su, sis ve bulut karışımından oluşan bir karmaşa (kaos) vardı. O zaman henüz tanrılar bile yoktu. Tanrılar bu kaosa bir düzen vermek için geldiler ve yapışık olan yer ile göğü ayırdılar” denilmektedir. Ancak efsanenin Babil anlatımında Sümer Tanrısı Enlil’in yerini Babil Tanrısı Marduk almaktadır.(1)

Eski Mısır Mitolojisi’nde ilk tanrı Atum‘un oğlu Şu, Yer’le göğü birbirinden ayırandır. Şu‘nun (kendi kızkardeşinden yaptığı) çocukları olan Nut göğü, Geb de yeri temsil eder. (2)

Aynı olgu Tevrat’ta şu şekilde yer almaktadır:(3)

Tanrı “Suların ortasında bir kubbe olsun, suları birbirinden ayırsın” diye buyurdu.
Ve öyle oldu; Tanrı gökkubbeyi yarattı. Kubbenin altındaki suları üstündeki sulardan ayırdı.
Kubbeye “Gök” adını verdi. Akşam oldu, sabah oldu ve ikinci gün oluştu.

Görüldüğü üzere, ”yerle göğün birbirinden ayrılarak yaratılışı” en eski medeniyetlerin mitolojilerinden çıkmış ve birbirinden iktibas edilerek, zamanla evrimleşerek Tevrat’a oradan da -muhtemelen- Kuran’a geçmiştir.

4. Sonuç

Enbiya/30 ayetinde geçen “göklerle yerin ayrılması” hikayesi modern Big Bang Kuramı ile hiçbir şekilde ilişkilendirilemez; aksine bu kurama ters düşmektedir. Çünkü ”yer” büyük patlamadan milyarlarca sene sonra oluşmuştur.

Bununla birlikte ”göklerle yerin ayrılması” efsanesi Kuran öncesi varoluş mitolojilerinde de geçmektedir. Ufak bir tarihi araştırma bile bu ayetin ancak günümüzün bilimi ile keşfedilebilmiş olan yepyeni bilgilere mucizevi bir şekilde işaret ettiğini değil aksine tarih boyunca medeniyetlerin birbirine aktarageldiği bir efsanenin tekrarı olduğunu gösterecektir.

Dipnotlar

(1) bkz. Enuma Eliş – Almanca
(2) bkz. Kratz/Spieckermann: Götterbilder, Gottesbilder, Weltbilder; 1. Cild, Sayfa 20

(3) Tevrat, Yaratılış 1 /6-8